Investigation of the Relationship Between Coaches' Stress Management, Organizational Commitment, and Job Performance

Yıl 2026, Cilt: 28 Sayı: 1 , 137 - 146 , 30.04.2026

İsa Çiftçi , Mehmet Zeki San

https://doi.org/10.15314/tsed.1761589

https://izlik.org/JA62TK26AA

Öz

In this study, the relationship between coaches’ stress management, organizational commitment, and job performance was examined. The sample of the research consisted of 255 coaches working in various sports branches in Bingöl province. The study was based on a quantitative research method, specifically a descriptive analysis model. A survey method was used as the data collection tool, and the data were analyzed using SPSS 26 software. The study employed the “Coping with Stress Scale,” “Organizational Commitment Scale,” and “Individual Job Performance Scale.”
The findings indicated that coaches with strong stress management skills had higher levels of organizational commitment, which positively reflected on their job performance. A regression analysis between organizational commitment and individual job performance revealed a significant but weak positive relationship (R² = 0.04, β = -0.207, p < 0.01). However, stress management was found to have no significant relationship with either individual job performance (R² = 0.00, β = -0.081, p > 0.05) or organizational commitment (R² = 0.00, β = -0.095, p > 0.05).
According to the correlation analysis, a low-level, negative, and statistically significant correlation was found between the normative commitment sub-dimension of organizational commitment and the overall individual job performance score (r = -0.171, p < 0.05). Similarly, there was a low-level negative correlation between the problem-solving sub-dimension of the stress management scale and overall individual job performance (r = -0.124, p < 0.05).
In conclusion, it was understood that enhancing the stress management skills of coaches is an effective method to improve both their individual job performance and organizational commitment. It was also concluded that supportive practices aimed at helping coaches in the sports sector manage work-related stress effectively can contribute to increased individual and institutional success.

Anahtar Kelimeler

Job Performance , Organizational Commitment , Stress

Antrenörlerin Stres Yönetimi, Örgütsel Bağlılığı ve İş Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

https://izlik.org/JA62TK26AA

Öz

Bu çalışmada, antrenörlerin stres yönetimi, örgütsel bağlılık ve iş performansı arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, Bingöl ilinde farklı branşlarda görev yapan 255 antrenör oluşturmaktadır. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz modeline dayanmaktadır. Veri toplama aracı olarak anket yöntemi tercih edilmiş olup, verilerin analizi SPSS 26 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, “Stresle Başa Çıkma Yöntemleri Ölçeği”, “Örgütsel Bağlılık Ölçeği” ve “Bireysel İş Performansı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma bulguları, stres yönetimi becerileri yüksek olan antrenörlerin örgütsel bağlılıklarının daha güçlü olduğunu ve bunun iş performanslarına olumlu yansıdığını göstermiştir. Örgütsel bağlılık ile bireysel iş performansı arasında yapılan regresyon analizinde anlamlı ancak düşük düzeyde pozitif bir ilişki bulunmuştur (R² = 0,04, β = -0,207, p < 0,01). Ancak, stresle başa çıkma düzeyi ile hem bireysel iş performansı (R² = 0,00, β = -0,081, p > 0,05) hem de örgütsel bağlılık (R² = 0,00, β = -0,095, p > 0,05) arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Korelasyon analizine göre, örgütsel bağlılık alt boyutlarından normatif bağlılık ile bireysel iş performansı genel puanı arasında negatif yönlü düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur (r = -0.171, p < 0.05). Benzer şekilde, bireysel iş performansı genel puanı ile stresle başa çıkma ölçeği alt boyutlarından problem çözme alt boyutu arasında da düşük düzeyde negatif korelasyon bulunmuştur (r = -0.124, p < 0.05). Sonuç olarak, antrenörlerin stres yönetimi becerilerinin geliştirilmesinin hem bireysel iş performanslarını hem de örgütsel bağlılıklarını artırmada etkili bir yöntem olduğu anlaşılmıştır. Spor sektöründe çalışan antrenörlerin iş stresini etkili bir şekilde yönetmelerine yönelik destekleyici uygulamaların ise bireysel ve kurumsal başarıyı artıracağı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

İş Performansı , Örgütsel Bağlılık , Stres

Kaynakça

• 1. Abdullah A, Kolayiş H. Bireysel ve takım sporları ile uğraşan antrenörlerin örgütsel bağlılık düzeylerinin incelenmesi. Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2024; 4(1): 57–66.
• 2. Ahmad S. Relationship between job stress and organisational commitment among public servants in Pontian, Johor. International Journal of Business, Economics and Law, 2016; 10(2): 1289-1552.
• 3. Al-Hawajreh KM. Exploring the relationship between occupational stress and organizational commitment among nurses in selected Jordanian hospitals. Dirasat Adm Sci. 2013; 40(1): 127-43.
• 4. Alıcı B, Yalçınkaya M. Öğretmenlerin mesleki doyum ve örgütsel bağlılık düzeylerinin iş stresi düzeylerine göre incelenmesi. Folklor Edebiyat, 2019; 25(97): 213-29. doi:10.22559/folklor.939
• 5. Arnetz BB, Lucas T, Arnetz JE. Organizational climate, occupational stress, and employee mental health: Mediating effects of organizational efficiency. Journal Of Occupational and Environmental Medicine, 2011; 53(1): 34-42.
• 6. Atalay A, Yücel AS, Korkmaz M. Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlükleri çalışanlarının örgütsel stres düzeylerinin belirlenmesi. Spormetre Beden Egitim Spor Bilim Dergisi, 2015; 13(1): 17-28.
• 7. Aydemir U. Spor federasyonlarında çalışan personellerin örgütsel bağlılıkları, iş performansı ve duygu durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi [master’s thesis]. Bayburt: Bayburt Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü; 2022. 171 p.
• 8. Ballı AİK, Kılıç KC. Stresle başa çıkma yöntemleri ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2016; 25(3): 273-86.
• 9. Blau PM. Exchange and power in social life. Wiley, 1964.
• 10. Brett J, Cron W, Slocum J. Economic dependency on work: A moderator of the relationship between organizational commitment and performance. Academy of Management Journal, 1995; 38(1): 261-71.
• 11. Buchner A, Erdfelder E, Faul F, Lang AG. G*Power: Statistical power analyses for Windows and Mac [Internet]. Düsseldorf: Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf; 2007 [cited 2023 Nov 25].
• 12. Cicei CC. Occupational stress and organizational commitment in Romanian public organizations. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2012; 33: 1077-81.
• 13. Cropanzano R, Mitchell MS. Social exchange theory: An interdisciplinary review. Journal of Management, 2005; 31(6): 874– 900.
• 14. Çelik M, Turunç Ö. Aile-iş çatışması, iş stresi ve örgütsel sadakatin iş performansına etkisi: Savunma sektöründe ampirik bir çalışma. Savunma Bilim Dergisi, 2009; 8(2): 217-45.
• 15. Demerouti E, Bakker AB, Nachreiner F, Schaufeli WB. The job demands–resources model of burnout. Journal of Applied Psychology, 2001; 86(3): 499–512.
• 16. Düzgün A. Üst düzey yöneticilerde örgütsel stres ve örgütsel bağlılık ilişkisi analizi: Antalya bölgesi beş yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama [master’s thesis]. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2014. 135 p.
• 17. Fairbrother K, Warn J. Workplace dimensions, stress and job satisfaction. Journal of Managerial Psychology, 2003;18(1):8-21.
• 18. Frost J, Walton CC, Purcell R, Fisher K, Gwyther K, Kocherginsky M, Rice SM. The mental health of elite-level coaches: A systematic scoping review. Sports Medicine-Open, 2024;10(16). doi:10.1186/s40798-024-00765-5
• 19. Garg S, Dhar RL. Effects of stress, LMX and perceived organizational support on service quality: Mediating effects of organizational commitment. Journal of Hospitality and Tourism Management, 2014; 21: 64-75.
• 20. Gök S. Çalışma yaşamının önemli bir sorunu: Örgütsel stres. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2009; 27(2):429-48.
• 21. Dağlı A, Elçiçek Z, Han B. Örgütsel bağlılık ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Electronic Journal of Social Sciences, 2018; 17(68): 1788-800.
• 22. Hu LT, Bentler PM. Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 1999; 6(1): 1–55.
• 23. Karasar N. Bilimsel algı çerçevesi ile bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık; 2018. 368 p.
• 24. Kılıç G, Tunç T, Saraçlı S, Kılıç İ. Örgütsel stresin örgütsel sessizlik üzerine etkisi: Beş yıldızlı termal otel işletmelerinde bir uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2013; 5(1): 17-32.
• 25. Kline RB. Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). The Guilford Press. 2016.
• 26. Tian F, Shu Q, Cui Q, Wang L, Liu C, Wu H. The mediating role of psychological capital in the relationship between occupational stress and fatigue: a cross-sectional study among 1,104 Chinese physicians. Frontiers in Public Health, 2020; 8: 12.
• 27. Koopmans L, Bernaards C, Hildebrandt V, Van Buuren S, Van der Beek AJ, De Vet HC. Development of an individual work performance questionnaire. International Journal of Productivity and Performance Management, 2013; 62(1): 6-28.
• 28. Köroğlu-Kaba N, Öztürk H. Bireysel iş performansı ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2021; 8(3): 293-301.
• 29. Kulaksız A. Çalışma yaşamında stres ve stres yönetimi: Özel ve kamu üniversitelerinde çalışan akademisyenler üzerine bir araştırma [master’s thesis]. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2016. 152 p.
• 30. Meyer J, Paunonen S, Gellatly I, Goffin R, Jackson D. Organizational commitment and job performance: It's the nature of the commitment that counts. Journal of Applied Psychology, 1989; 74(1): 152-6.
• 31. Meyer JP, Allen NJ, Smith CA. Commitment to organizations and occupations: Extension and test of a three component conceptualization. Journal of Applied Psychology, 1993; 78(4): 538- 51.
• 32. Meyer JP, Allen NJ. Commitment in the Workplace: Theory, Research, and Application. Thousand Oaks, CA: Sage Publications; 1997.
• 33. Moos R. Coping responses inventory: Professional manual. 2nd ed. New York: PAR Assessment Resources; 1993. 90 p.
• 34. Motowidlo SJ, Kell HJ. Job performance. In: Anderson N, Ones DS, Sinangil HK, Viswesvaran C, editors. Handbook of Industrial, Work, and Organizational Psychology. Vol 2. London: Sage Publications; 2022. p. 82–101.
• 35. Mowday R, Porter L, Dubin R. Unit performance, situational factors and employee attitudes in spatially separated work units. Organizational Behavior and Human Performance, 1974; 12(2): 231- 48.
• 36. Mowday RT, Steers RM, Porter LW. The measurement of organizational commitment. Journal of Vocational Behavior, 1979; 14(2): 224-47.
• 37. Nart S, Batur Ö. The relationship between work-family conflict, job stress, organizational commitment and job performance: A study on Turkish primary teachers. European Journal of Research on Education, 2014; 2(2): 72-81.
• 38. Seyhan H. Kimya öğretmenlerinin iş doyumları, öz-yeterlik algıları, öbları ve iş streslerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Journal of Education, 2015; 4(2): 41-60.
• 39. Tabachnick BG, Fidell LS. Using multivariate statistics (7th ed.). Pearson Education, 2019.
• 40. Turhan M, Erol YC, Demirkol M, Özdemir TY. Örgütsel bağlılık, iş doyumu ve iş stresi arasındaki ilişki. Turkish Studies, 2018; 13(27): 1491-507.
• 41. Wright SA, Arthur CA, Gilbourne D, Didymus FF. Effects of workplace stress, perceived stress, and burnout in coach well- being. Frontiers in Sports and Active Living, 2023; 5: 974267. doi:10.3389/fspor.2023.974267
• 42. Wright T. Job performance and organizational commitment. Perceptual and Motor Skills, 1997; 85(2): 447-50.
• 43. Yousuf Nİ. Örgütsel stres ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki ve bir araştırma [master’s thesis]. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2015. 235 p.
• 44. Yu Y, Cheng C. The work stress, occupational burnout, coping strategies, and organizational support of elite sports coaches. Frontiers in Psychology, 2024;15:1437234. doi:10.3389/fpsyg.2024.1437234