Research on physical activity levels of men at the age of fifty and over and comparison of some demographic data

Öz

In this study, we aimed to research physical activity levels of men at the age of fifty and over. The population of study is Şanlıurfa city and sample consists of men aged fifty and over in rest homes and coffee shops. 286 men have participated to this study from amongst the men in the locations stated. International Physical Activity Questionnaire, IPAQ, long form, has been used to analyze physical activity levels of men over the age of fifty. International validity and reliability studies have been implemented by Craig et al., and validity and reliability studies in Turkey have been implemented by Öztürk to university students. Blood pressure, length, weight, hip and waist circumferences have been measured for determining physical characteristics of men at the age over fifty who have participated to the study.  Their BMIs have been calculated by using length² / weight formula. Their hip and waist rates have been calculated from the formula developed by Garner et al. and Singh. In the analysis of the data obtained, % frequency analysis and chi-square test have been applied. As the result of the study that we had implemented, a meaningful relationship has been found between marital status and AO values, education levels and Income levels and AO and MET values of older individuals.  It has also been seen that there was a meaningful relationship between cigarette usage and waist circumference, and MET values similarly in respect of statistics.

Anahtar Kelimeler

• Elders,male,physical activity level

Kaynakça

1. Ali E. Hypertension and Exercise. 13th Sport Medicine Congress (16-18 December 2011), Bolu, Turkey.
2. Arabacı R, Korkmaz N. Study on the physical activity level of Turkish males. International Journal of Human Sciences. https://www.insanbilimleri.com/~insanbil/ojs/index.php/uib/article/view/532 2008.
3. Atay E, Hekim M. Yetişkin bireylerde bedensel etkinliğin sağlik üzerine etkileri. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık Ve Tıp Bilimleri Dergisi, 2013: 07; 3.
4. Atay E, Hekim M. Yetişkin bireylerde bedensel etkinliğin sağlik üzerine etkileri. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi, 2013; 3(7): 113-122,
5. Aydın ZD. Toplum ve Birey için Sağlıklı Yaşlanma: Yaşam Biçiminin Rolü. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2006: 13(4); 43-48.
6. Ayrancı Ü, Köşgeroğlu N, Yenilmez Ç, Aksoy F. Eskişehir'de yaşlıların sosyo ekonomik özellikleri ve sağlık durumları. Sürekli Tıp Eğitim Dergisi (STED), 2005: 14(5): 113 -119.
7. Bayrakçı YV. Yetişkinlerde Fiziksel Aktivite. Ankara: Klasmat Matbaacılık, 2008.
8. Bilir N. Türkiye'de ve Dünyada Yaşlılarda Demografik Özellikler. Geriatri ve Gerontoloji. Arıoğlu S (editör). Ankara: M&N Medikal Nobel, 2006: 3-10.

9. Birtane M, Tuna H, Ekuklu G. Edirne Huzurevi sakinlerinde yaşam kalitesine etki eden etmenlerin irdelenmesi. Geriatri, 2000; 3: 141-145.
10. Blair SN, Goodyear NN, Gibbons LW, Cooper KN. Physical fitness and incidence of hypertension in healthy normottensive men and women. J Am Med Assoc, 1990: 252: 487-490.
11. Craig CL, Marshall AL, Sjostrom M, Bauman AE, Booth ML, Ainsworth BE, Pratt M, Ekelund U, Yngves A, Sallis JF, Oja P. International Physical Activity Questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine & Science in Sports & Exercise, 2003: 0195-9131/03/3508-1381.
12. Durgun B, Tümerdem Y. Kentleşme ve yaşlilara sunulan hizmetler. Geriatri, 1999; 2(3):115-120.
13. Garner DM, Garfinkel PE, Schwartz D, Thompson M. Cultural expectations of thinness in women. Psychological Reports, 1980; 47: 183-191.
14. Genç A, Şener Ü, Karabacak H, Üçok K. Kadin ve erkek genç erişkinler arasinda fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi farkliliklarinın araştirılması. Kocatepe Tıp Dergisi, 2011; 12: 145-150.
15. Haşıl Korkmaz N, Deniz M. Yetişkinlerin fiziksel aktivite düzeyleri ile sosyo-ekonomik düzeyleri arasindaki ilişkinin incelenmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, http://dx.doi.org/10.12739/NWSA.2013.8.3.2B009.
16. Al S, Subaşı F, Mungan-Ay S. Yaşlıların fiziksel kapasitelerinin ve yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi. Geriatri, 2003; 6: 95-99.
17. Karaca A. Ankara ilinde çalişan bireylerin bedensel etkinlik düzeyleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2000; 5(3): 11-19.
18. Kayıhan G, Ersöz G. 15-18 yaş grubu adolesanlarda obezite tanisinda ve vücut yağ yüzdesinin belirlenmesinde kullanilan farkli yöntemlerin karşılaştırılması. Turkiye Klinikleri J Sports Sci, 2009; 1(2): 107-116.
19. Lee IM. Physical Activity, Fitness and Cancer. In: Bouchard, C, Shepard, RJ, Stephens, T, Eds. Physical Activity, Fitness and Health: International, Proceedings and Consensus Statement. Champaign IL. Human Kinetics, 1994: 814-831.
20. Manson JE, Rimm EB, Stampfer MJ. Physical activity and incidence of noninsulin dependent diabetes mellitus in women. Lancet, 1991; 338: 774-778.
21. Özdirenç M, Özcan A, Akın F, Gelecek N. Physical fitness in rural children compared with urban children in Turkey. Pediatrics International, 2005; 47(1): 26–31.
22. Öztürk M. Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararasi fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, 2005
23. Pepe, K. Isparta ve Burdur İl merkezindeki lisansli sporcularin sosyo-ekonomik yapiları. Yüksek Lisans Tezi. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1998.
24. R. Arabacı, Çankaya C. Beden eğitimi öğretmenlerinin fiziksel aktivite düzeylerinin araştirilmasi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 2007; XX(1): 1-15.
25. Salonen JT, Puska P, Toumilehto J. Physical activity and risk of myocardial infarction, celebral stroke and death: A longitudinal study in Eastern Finland. Am J Epidemiol, 1982; 115:526-537.
26. Savcı S, Öztürk M, Arıkan H, İnalİnce D, Tokgözoğlu L. Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri. Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi, 2006; 34: 3.
27. Singh D. Body shape and women’s attractiveness: the critical role of waist-to-hip ratio. Human Nature, 1993; 4: 297- 321.
28. Soyuer F, Soyuer A. Yaşlılık ve fiziksel aktivite. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2008; 15(3): 219-224.
29. Tessier S, Vuillemin A, Bertrais S, Boini S, Bihan EL, Oppert JM, Hercberg S, Guillemin F, Briançon S. Association between leisuretime physical activity and health-related quality of life changes over time. Preventive Medicine, 2007; 44(3): 202-208.
30. Türkiye Fiziksel Aktivite Rehberi. 2.Baskı, Kuban Matbaacılık Yayıncılık, Yayın No: 940, Ankara, 2014.
31. Vural Ö, Eler S, Atalay Güzel N. Masabaşi çalişanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2010; 8(2): 69-75.
32. Vural Ö. Masabaşi çalişanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara; Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı,2010.
33. Welk GJ, Meredith MD. Factors that influence physical fitness in children and adolescents. (Pangrazi RP, Corbin CB, eds). Fitnessgram/ Activity Gram Reference Guide. 3rd Ed. pp. 52–60. Dallas, TX, The Cooper Institute Pub,2008.
34. Yıldırım M, Akyol A, Ersoy G. Şişmanlık (obezite) ve fiziksel aktivite. T.C. Sağlık Bakanlığı, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Obezite Diyabet ve Metabolik Hastalıklar Dairesi Başkanlığı, Ankara, Yayın No: 2012:729.
35. Yonca B. Düzenli egzersizin kalp damar hastaliği olan kadin hastalarin vücut kompozisyonlari üzerindeki etkileri. e-Journal of New World Sciences Academy, 2009; 4: 2.