Zafer Karademir’in Osmanlı Yeni Çağı’nda Tarımsal Gelişim adlı eseri, 1500–1770 döneminde Osmanlı tarımını Avrupa ile karşılaştırmalı bir şekilde inceler. Yazar, tahrir defterlerinin ötesine geçen geniş kaynak çeşitliliğiyle üretim, verimlilik, nüfus ve teknik dönüşümleri analiz eder; büyük çiftliklerin gelişimi, sulama yatırımları ve devletin üretimdeki etkisi gibi konuları ele alır. Kitap ilgili dönem aralığında Osmanlı tarımının durağan olmadığını iddiasını iler sürer. Bu değerlendirme ise öncelikle çalışmanın kapsamını ve bulgularını tanıtır; daha sonra analizin merkezine yerleştirilen çeşitli ön kabulleri tartışmaya açar.
Zafer Karademir’s Agricultural Development in the Ottoman Early Modern Era examines Ottoman agriculture between 1500 and 1770 in a comparative framework with Europe. Drawing on a wide range of sources beyond the tahrir registers, the author analyzes production, productivity, demographic trends, and technological transformations, addressing issues such as the development of large estates, irrigation investments, and the state’s role in agricultural production. The book claims the argument that Ottoman agriculture in this period was not stagnant. This review first introduces the scope and findings of the study and then critically engages with several underlying assumptions that shape the analysis.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tarihsel Çalışmalar (Diğer) |
| Bölüm | Kitap İncelemesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 10 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| IZ | https://izlik.org/JA23GR79MT |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 7 |