Relations between the Crusaders and the Eastern Christians

Öz

''Aid to the eastern brethren'' had been main slogan for the Crusades against the Middle East. But these statement has remained in the shadow of the Council of Chalcedon's sentences (451). Then Crusaders had not treated against the Middle East Christians like brethren. Actually, manner not differed against the Byzantium who was the direct collocutor of these words. The Eastern Christians who have been sustained very comfortable life under the Muslim sovereignty for a long time were very hopeful at the beginning, howewer they have been disappointed because of heresy qualifıcation on themselves and negative aspects applied by the Crusades. But requirements that emerged as the result of the Crusade of 1101, indigenous Christians had been vital components in terms of social, economical and military courses for the Crusaders. Owing to started practices to this direction have been formed common life form for two sides. But religious prejudices and suspicious of the Crusaders against their collocutors prevented exact consolidation. Therefore sociopolitical position of the Oriental Christians was not changed with respect to previous situation and they had suffered damages very much in spite of that they have not part of this struggle.

Anahtar Kelimeler

• Crusaders
• Oriental Christians
• Council of Chalcedon
• Heresy
• Middle East

Haçlılar ve Doğu Hıristiyanları Arasındaki İlişkiler

Öz

"Doğulu Hıristiyan kardeşlere yardım" Ortadoğu'ya yapılan Haçlı seferlerinin başlıca parolalarından biri olmuştur. Ancak bu sözler 451 Kadıköy Konsili'nde alınan kararların gölgesinde kalmıştır. Zira Haçlılar aradaki mezhepsel farklılıklar nedeniyle Ortadoğu Hıristiyanlarını asla kardeş olarak görmemişlerdir. Aslında bu sözlerin gerçek muhatabı Bi­zans'a bakış açıları da çok farklı değildir. Uzun müddet Müslüman haki­miyetinde rahat bir yaşam süren Yerli Hıristiyanlar, seferlerle ilgili başlangıçtaki iyimserliklerine rağmen Haçlılar tarafından "sapkın" olarak nitelendirilmeleri ve buna bağlı menfi uygulamalar nedeniyle hayal kırıklığına uğramışlardır. Fakat 11O1 Haçlı Seferlerinin sonucunda ortaya çıkan gereksinimler neticesinde Yerli Hıristiyanlar, Haçlılar için sosyal, ekonomik ve askeri alanda hayati bir anlam ifade etmeye başlamışlardır. Bu doğrultuda başlatılan uygulamalar sayesinde taraflar arasında ortak bir yaşam formu oluşturulabilmiştir. Ancak Haçlıların, Yerli Hıristiyanlar hakkındaki dini ön yargılarından ve şüphelerinden tamamıyla kurtulamamaları gerçek bir bütünleşmeyi engellemiştir. Dolayısıyla Yerli Hıristiyanların sosyo-politik durumlarında seferler öncesine nazaran bir değişim olmadığı gibi gelişmelerden en fazla zarar gören unsurlardan biri haline gelmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Haçlılar
• Yerli Hıristiyanlar
• Kadıköy Konsili
• Sapkınlık
• Ortadoğu

Kaynakça

1. The Acts of Council of the Chalcedon, ing. trc. and notes., Richard Price and Michael Gaddis, Liverpool 2005.
2. Anna Komnena, Aleksiad, Malazgirt’in Sonrası, trk. trc. Bilge Umar, İstanbul 1996.
3. Anonim Süryani Vekayinamesi, ing. trc. A.S. Tritton, “The First and Second Crusades from an Anonymous Syriac Chronicle”, JRAS, 1933, s. 68-101,273-305.
4. Assises du Royaume de Jerusalem, I, Assises de Bourgeois (Textes Francais et İtalien), par. M. Viktor Foucher, Rennes 1839.
5. Albertus Aquensis, Historia Ierosolimitana, ing. trc. ve ed. Susan B. Edging- ton, History of the Journey to Jerusalem, New York 2007.
6. Ernoul, Chronique d’Ernoul et de Bernard le Trésorier, nşr. M.L. de Mas Latrie, Paris 1871.
7. Fulcherius Carnotensis, Gesta Francorum İherusalem Peregrinantium, ing. trc., F. Rita Ryan, A History of the Expedition to Jerusalem 1095-1127, Knoxville 1969.
8. Gregory Abu’l-Farac (Bar Hebraeus), Abu’l-Farac Tarihi, I, trk. trc. Ömer Rıza Doğrul, Ankara 1999.

9. Ioannes Kinnamos, Historia, trk. trc. Işın Demirkent, Ioannes Kinnamos’un Historia’sı (1118-1176), Ankara 2001.
10. Jacques de Vitry, Historie des Croisades, thk. François Guizot, Paris 1825.
11. John de İbelin, Le Livre des Assies, ed. Peter W. Edbury, Brill 2003.
12. Letters from the East, Crusaders, Pilgrims and Settlers in the 12th-13th Centuries, ing. trc. Malcom Barber-Keith Bate, Burlington 2010.
13. Raimundus Aguilers, Historia Francorum qui Ceperunt İherusalem, ing. trc. J. Hugh Hill-Laurita L. Hill, Philadelphia 1968.
14. Robertus Monochus (Robert the Monk), Historia İherosolimitana, ing. trc. Carol Sweetenham, Robert the Monk’s History of the First Crusade, Bur- lington 2005.
15. Severus b. el-Mukaffa, History of the Patriarchs of the Egyptian Church, III, IV/1, ing. trc. ve notlar: Aziz Suryal Atiya-Yassa Abdülmesih, Ka- hire 1959.
16. Smpat Sparapet, Chronicle, ing. trc. Robert Bedrosian, New Jersey 2005.
17. Süryani Mikhail, Süryani Patrik Mikhail’in Vekayinamesi, TTK Kütüphanesi.
18. Urfalı Mateos, Urfalı Mateos Vekayinamesi (952-1136) ve Papaz Grigor Zeyli (1136-1162), trk. trc. H.D. Andresyan, Ankara 2000.
19. Willermus Tyrensis, Historiarerum in Partibus Transmarinis Gestarum, ing. trc., E.A. Babcock-A.C. Krey, A History of Deeds Done Beyond the Sea, I-II, New York 1943. Araştırma Eserleri
20. Altan, Ebru, “Haçlı Seferleri ve Doğu Hıristiyanları”, Sosyologca, sayı: 3, Ocak-Haziran 2012, İstanbul, s. 63-71.
21. “Bizans’a Karşı İlk Haçlı Seferi Girişimi ve 1108 Devol
22. Anlaşması”, Osmanlı’nın İzinde Prof. Dr. M. İpşirli Armağanı, I, İstanbul 2013, s. 107-117.
23. “Apostolic Succession” Brittannica Encyclopedia of World Religions, Londra 2006, s. 69.
24. Atiya, S.A, Doğu Hıristiyanlığı Tarihi, trk. trc. Nurettin Hiçyılmaz, İstanbul 2005.
25. Bailly, August, Bizans Tarihi, I, trk. trc. Haluk Şahin, İstanbul t.y.
26. Boas, Adrian J., Jerusalem in the time of the Crusades, New York 2001.
27. Bozkurt, Gülnihal, “İslam Hukukunda Zımmilerin Hukuki Statüleri”, DEÜ, Hukuk Fakültesi Dergisi, III/1-4, İzmir 1987, s. 115-155.
28. Cahen, C., “Zımme”, İA, XIII, s. 566-571.
29. Cate, J.L., “The Crusade of 1101”, A History of Crusades, I, gen. ed. K.M. Setton, Londra 1969, s. 343-367.
30. Christe-Murray, David, A History of Heresy, Oxford 1976.
31. Çelik, Mehmet, Süryaniler Tarihi, I, Ankara 1996.
32. Demirkent, Işın, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi (1098-1118), I, Ankara 1990.
33. “1101 Haçlı Seferleri”, Prof. Dr. Fikret Işıltan’a 80. Doğum Yılı
34. Armağanı, İstanbul 1995, s. 17-56.
35. Duncalf, Frederic, “The Council of Piecenza and Clermont”, A History of the Crusades, I, gen. ed. K. M. Setton, Londra 1969, s. 220-252.
36. Durak, Nihat, Süryaniler Açısından 451 Kadıköy Konsili, İstanbul 2012.
37. Dvornik, Francis, Konsiller Tarihi, İznik’ten II. Vatikan’a, trk. trc., Mehmet S. Aydın, Ankara 1990.
38. Ellenblum, Ronnie, Frankish Rural Settlement in the Kingdom of Jerusalem, Cambridge 1998.
39. Eroğlu, Hikmet, “Hıristiyanların Bölünme Sürecine Genel Bir Bakış”, A.Ü.E.F. Dergisi, Ankara 2000, s. 309-325.
40. Gat, Shimon, “The Seljuks in Jerusalem”, Towns and Material Culture in the Medieval Middle East, ed. Yaacov Lev, Leiden 2002, s. 1-39.
41. Hamilton, Bernard, The Latin Church in the Crusader States, The Secular Church, Londra 1980.
42. Hitti, P.K., Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi, I, trk. trc. Salih Tuğ, İstanbul 1995.
43. Hodgson, Natasha R., Women Crusading and the Holy Land in Historical Narra- tive, Suffolk 2007.
44. Iogua-prat, Dominique, Order and Exclusion, Cluny and Christendom face heresy, Judaism and İslam (1000-1150), ing. trc. G. Robert Edwards, New York 2002.
45. Kucur, Sadi, “İkta”, DİA, XXII, 47-49.
46. Le Robert Quotidien, Paris 1986.
47. McEvitt, Cristopher, The Crusades and Christian World of the East, Rough To- lerance, Philadelphia 2008.
48. Metcalf, D.M., Coinage of the Crusades and the Latin East in the Ashmolean Mu- seum Oxford, Londra 1983.
49. Micheau, Françoise, “Eastern Christianities (eleventh to fourteenth cen- tury): Copts, Melkites, Nestorians and Jacobites”, The Cambridge History of Christianity, V, Eastern Christianity, ed. Michael Angold, Cambridge 2008, s. 373-535.
50. Ostrogorsky, Georg, Bizans Devleti Tarihi, trk. trc. Fikret Işıltan, Ankara 1995.
51. Porteous, John, “Crusader Coinage with Greek or Latin İnscriptions”, A History of Crusades, VI, gen. ed. K.M. Setton, Wisconsin 1989, s. 354-420.
52. Prawer, Joshua, Crusader Institutions, Oxford, 1980.
53. ——————, Crusaders’ Kingdom, European Colonialism in the Middle Ages, New York 1972.
54. ——————, “Social Classes in the Crusader States the “Minorities”, A History of Crusades, V, gen. ed. K.M. Setton, Wisconsin 1989, s. 59- 115. “Social Classes in the Latin Kingdom “The Franks”, A Histo- ry of Crusades, V, gen. ed. K.M. Setton, Wisconsin 1989, s. 117-192.
55. Richard, Jean, The Crusades, c.1071-c.1291, ing. trc. Jean Birrell, Cam- bridge 1999. ——————
56. “The Political and Ecclesiastical Organization of the Crusad
57. er States”, A History of Crusades, V, gen. ed. K.M. Setton, Wisconsin 1989, s. 193-250.
58. Riley-Smith, Jonathan, The Feodal Nobility and the Kingdom of Jerusalem, 1174-1277, Londra 1973. ——————
59. “Some Lesser Officials in Latin Syria (X, in English Historical
60. Review, 87/342, Oxford 1972)”, Crusaders and Settlers in the Latin East
61. Burlington 2008, s. 1-26.
62. Runciman, Steven, Haçlı Seferleri Tarihi, I-III trk. trc., Fikret Işıltan, Anka- ra 1992-1998.
63. Turan, Osman, Selçuklular Zamanında Türkiye, İstanbul 1993. ——————
64. “İkta” İA, V/II, 949-959.
65. Usta, Aydın, “Haçlı Seferlerinde Kadın”, Ortaçağda Kadın, ed. Altan Çetin, İstanbul 2011, s.
66. Çıkarların Gölgesinde Haçlı Seferleri, İstanbul 2008.
67. Zernov, Nicolas, Eastern Christendom A Study of the Origin and Devolopment of Eastern Orthodox Church, Londra 1963.