19. Yüzyılın Başında Almanların Güney Kafkasya'ya Göçürülmesi

19. yüzyılın başlarında Kafkasya'da hakimiyet kurmaya çalışan Rus İmparatorluğu, bölgede sömürge politikası uygulamaya başladı. Bu politikanın temel amacı bölge halkını asimile ederek devasa Rus imparatorluğunun bir parçası haline getirmekti. Çarlık hükümetinin yürüttüğü iskan politikası, Kafkasya'daki sömürge politikasının ve bölgedeki çıkarlarının ana bileşenlerinden biriydi. Almanların Kafkasya'ya göçürülmesi ve bölgede Alman toplumunun oluşması 19. yüzyıl boyunca devam eden oldukça uzun bir süreçti. Rusya'ya sadık Hıristiyan nüfusun Kafkasya bölgesine yerleştirilmesi emperyal politikanın öncelikli hedefiydi. Bu amaçla yabancı misyoner örgütleri dahi Kafkasya'ya davet edilmiştir. Kafkasya'da ilk kalıcı koloninin kurulması bile Edinburg misyoner örgütünün adıyla bağlantılıdır. Almanların Güney Kafkasya'ya göçürülmesi iki aşamadan oluşuyordu: 1) 1818-1819 - Rus göçürme politikasının hedefleri ve dini faktörün etkisiyle Alman kolonistlerin Güney Almanya'dan göçürülmesi; 2) 19. yüzyılın ikinci yarısı - 20. yüzyılın başı - hizmet, mesleki ve girişimcilik faaliyetleriyle bağlantılı olarak Almanların Almanya'dan veya Rusya'nın iç illerinden göçü. Güney Kafkasya'dan farklı olarak Alman kolonistlerin Kuzey Kafkasya'ya göçü 18. ve 19. yüzyılın sonlarında gerçekleştirildi. Makale, 19. yüzyılın başında Güney Kafkasya'da Alman kolonilerinin yaratılma ve oluşma sürecine ayrılmıştır. Bu dönemde Alman kolonistlerin Güney Kafkasya'ya yerleştirilme sürecinin başlangıcı, ana nedenleri, aşamaları ele alınmakta ve bu sürecin Güney Kafkasya'nın ekonomik hayatına etkisi üzerinde durulmaktadır. İstatistiksel materyallere dayanarak devlet topraklarında veya kolonistlerin ilk yıllarda mülk olarak edindikleri topraklarda kurulan Alman kolonilerinin ekonomik gelişme özellikleri gözden geçirilmiş, olumlu ve olumsuz yanları incelenmiştir.