Araştırma Makalesi

GÜNEŞİN DEĞERLİ TAŞLARA ETKİSİYLE İLGİLİ İNANIŞLARIN HİMAYE İLİŞKİLERİ BAĞLAMINDA ŞİİRDE ESTETİK BİR UNSUR OLARAK KULLANILMASI ÜZERİNE

Cilt: 6 Sayı: 1 29 Haziran 2025
PDF İndir

GÜNEŞİN DEĞERLİ TAŞLARA ETKİSİYLE İLGİLİ İNANIŞLARIN HİMAYE İLİŞKİLERİ BAĞLAMINDA ŞİİRDE ESTETİK BİR UNSUR OLARAK KULLANILMASI ÜZERİNE

Öz

Osmanlı sahası klasik Türk edebiyatında sanatın gelişim ve dönüşümünde önemli bir yeri olduğu bilinen himayeyi elde etmek için hâmilere eser sunan yahut onlardan gördükleri himayenin devamını talep eden sanatçılar, bu taleplerini genellikle çerâğ ve terbiyet gibi muhatabın anlayacağı bazı anahtar kelimeler kullanarak dile getirirlerdi. Şairlerin himaye talebi yahut devamı konusunda genellikle “terbiyet” kavramı etrafında birtakım benzetmeler ve inançlar üzerinden niyetlerini ifade ettikleri, bunu hâmiye hatırlattıkları görülmektedir. Bu bağlamda, güneş ve değerli taşlar ilişkisine dair inançların özellikle himaye bağlamında kaleme alınmış beyitlere anlam düzeyinde estetik bir değer katan önemli başvuru kaynaklarından biri olduğu görülmektedir. Şairler, himayeyi farklı bağlamlarda ele aldıkları şiirlerinde, güneşin değersiz taşları değerli hâle getirmesiyle ilgili inançları bazen göndermelerle bazen de doğrudan zikrederek düşüncelerinin dayanağı yahut teşbih unsuru olarak kullanmışlrdır. Bu çalışmada, şairlerin himaye taleplerini ifade ettikleri şiirlerinde en çok başvurup telmihte bulundukları hususlardan birisi olan güneşin değerli taşlara etkisiyle ilgili inançlara işaret edilerek şairlerin bunları himâye talebi bağlamında yazdıkları şiirlerde estetik bir unsur olarak nasıl kullandıklarına değinilmektedir.

Anahtar Kelimeler

himaye , güneş , değerli taşlar , terbiyet , Divan şiiri

Kaynakça

  1. Aksoy, Gürsel (2021). Aristoteles’in Taşlar Kitabı – Kitâbu’l-Ahcâr li-Aristâtâlîs [İnceleme-Arapça Metin-Çeviri-Yorum]. 2. Baskı, İstanbul: Büyüyen Ay Yayınları.
  2. Aksoyak, İ. Hakkı (2018). Gelibolulu Mustafa Âlî Divanı. Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü.
  3. Ambross, Edith, Candid Penstrokes (1982) The Lyrics of Me’âlî, an Ottoman Poet of the 16th Century, Berlin: Klaus Schwarz Werlag.
  4. Argunşah, Mustafa (1999). Muhammed b. Mahmûd-ı Şirvânî, Tuhfe-i Murâdî: İnceleme – Metin – Dizin. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  5. Ayvazoğlu, Beşir (2000). “İlmü’l-cemâl”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 22, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 146-148.
  6. Bostock, John, H. T. Rıley (1855). The Natural History of Pliny. Vol. 2, London: H. G. Bohn.
  7. Bostock, John, H. T. Rıley (1857). The Natural History of Pliny. Vol. 6, London: H. G. Bohn.
  8. Budge, E. A. Wallis (1930). Amulets and Superstitions. London: Oxford University Press.
  9. Bulfinch, Thomas (2011). Bulfinch Mitolojileri. Çev. Aysun Babacan, Bora Kamcez, Berk Özcangiller. Birinci Basım, İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
  10. Çelik Vural, Büşra (2021). Hayâlî Bey Dîvânı (İnceleme-Tenkitli Metin-Dil İçi Çeviri). Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Basılmamış Doktora Tezi.

Kaynak Göster

APA
Aksoylu Çavdar, D., & Kaçar, M. (2025). GÜNEŞİN DEĞERLİ TAŞLARA ETKİSİYLE İLGİLİ İNANIŞLARIN HİMAYE İLİŞKİLERİ BAĞLAMINDA ŞİİRDE ESTETİK BİR UNSUR OLARAK KULLANILMASI ÜZERİNE. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 6(1), 37-47. https://izlik.org/JA97RD28YZ