ÇAĞDAŞ TÜRK LEHÇELERİ ARASINDAKİ AKTARMA SORUNLARINA GENEL BİR BAKIŞ

Abstract

ÇAĞDAŞ TÜRK LEHÇELERİ ARASINDAKİ AKTARMA SORUNLARINA GENEL BİR BAKIŞ

Öz

Türkçe, terim olarak dar anlamıyla sadece Türkiye Türkçesini ifade ederken geniş anlamıyla bütün Türk lehçelerini tek bir çatı altında toplamaktadır. Türkçenin kollarının her birini ayrı birer dil olarak kabul eden araştırmacılar bahsi geçen kolların adlandırılmasında Türkçe, Azerice, Kazakça, Tuvaca vb. terimleri tercih etmektedirler. Yani bu görüşün temsilcileri Türkçe terimini dar anlamıyla kabul ederek sadece Türkiye’de konuşulan resmî dilin adı olarak değerlendirmektedirler.

Kaynakça

1. Adıgüzel, Sedat (2012) “Azerbaycan Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasında Aktarma Üzerine Bazı Problemler”, A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, S. 47, ss. 51.56.
2. Arnazarov, Seyitnazar (2008) “Türkmen ve Türkiye Türkçesinde Bazı Ortak Fiillerde Yalancı Eş- değerlik”, Gazi Türkiyat, S. 3, ss. 31-49.
3. Baldane, Orhan (2018) “Azerbaycan Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasındaki Söz Dizimi Farklı- lıkları Üzerine Notlar”, XIII. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı-Bildiriler Kitabı, ss. 223-232.
4. Çobanoğlu, Özkul (2004) Türk Dünyası Ortak Atasözleri Sözlüğü, Ankara: AKM Yayınları.
5. Eker, Ümit (2012) Eski Türkiye Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasında Lehçe İçi Aktarma Sorun- ları, Doktora Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Ercilasun, Ahmet Bican (Ed.) (2007) Türk Lehçeleri Grameri, Ankara: Akçağ.
7. Eren, Hasan (1998) Türklük Bilimi Sözlüğü – I. Yabancı Türkologlar, Ankara: TDK Yayınları.
8. Ergönenç Akbaba, Dilek (2007) “Nogay Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasındaki Yalancı Eş De- ğerler”, Bilig, S. 42, ss. 151-176.

9. Ersoy, Feyzi (2007) “Çuvaş Türkçesi ve Türkiye Türkçesinde Yalancı Eş Değerler”, Türkbilig, S. 14, ss. 60-68.
10. Ersoy, Habibe Yazıcı (2012) Başkurt Türkçesi ve Türkiye Türkçesinde Yalancı Eş Değerler, Ankara: Gazi Kitabevi.
11. Gökdayı, Hürriyet (2008) “Türkçede Kalıp Sözler”, Bilig, S. 44, ss. 89-110.
12. İlker, Ayşe (1999) “Lehçeden Lehçeye Aktarma Üzerine Başı Düşünceler”, III. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı – 1996, Ankara: TDK Yayınları, ss. 553-560.
13. Karadoğan, Ahmet (2004) Türk Lehçeleri Arasında Aktarma Sorunları, Doktora Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Kirişçioğlu, Mehmet Fatih (2006) “Türkmen Türkçesinden Türkiye Türkçesine Yapılan Aktarma- larda Karşılaşılan Bazı Problemler”, S. Ü. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 20, ss. 21-35.
15. Ligeti, Louis (1998) Bilinmeyen İç Asya, 2. Baskı, Çev. Sadrettin Karatay, Ankara: TDK Yayınları.
16. Temir, Ahmet (1991) Türkoloji Tarihinde Wilhelm Radloff Devri (Hayatı-İlmî Kişiliği-Eserleri), Ankara: TDK Yayınları.
17. Uğurlu, Mustafa (2000) “Türk Lehçeleri Arasında Aktarma Meseleleri ve ‘Abay Yolu’ Romanı”, Bilig, S. 15, ss. 59-80.
18. Uğurlu, Mustafa (2011) “Lehçe İçi Aktarmada Yalancı Eş Değerlik”, 38. ICANAS Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi – Bildiriler (Dil Bilimi, Dil Bilgisi ve Dil Eğitimi - IV, Ankara: AYK Yayınları, ss. 1877-1890.
19. Yıldız, Hüseyin (2009) “Karay Türkçesi ve Türkiye Türkçesi Arasındaki Yalancı Eş Değer Kelim- ler”, Gazi Türkiyat, S. 5, ss. 611-659.