Mikrobiyota ve Otizm
Öz
Otizm spektrum bozukluğu (OSB), yaygınlığı giderek artan fakat sebebi hâlâ bilinmeyen nörogelişimsel bir farklılıktır. Özellikle son beş senede dünya çapında bağırsak-beyin ilişkisi büyük ilgi görmeye başlamış, nörolojik ve psikiyatrik rahatsızlıkları anlamaya çalışırken bu ilişkiyi incelemenin önemi giderek daha da vurgulanmaya başlamıştır. Otizmli bireylerin bağırsak ve mide rahatsızlıkları çektiği uzun zamandır bilinmekte, mide ve sindirim ile ilgili yaşadıkları sorunların beyinlerini etkileyerek otizm davranışlarına yol açabilme ihtimali ve bağırsakları ile beyinleri arasında bir ilişki olabileceği 1979 ve 1991 senelerinde farklı araştırmacılar tarafından öne sürülmüştür. Fakat son on senede gerçekleşen teknolojik ilerlemeler, bağırsak mikroflorasını inceleme imkânı sunmuş ve otizmde belirtilen bağırsak ve mide rahatsızlıklarına biyolojik bir pencereden bakma olanağı sağlamıştır. Bu makalede otizmli bireylerde görülen mikrobiyota farklılıkları ile bu farklılıklara yönelik önerilen tedaviler ele alınmaktadır. Son birkaç senede gerçekleşen bu gelişmelerin sağlıklı ve etkili tedavilerin ortaya çıkmasını sağlayabilmesi için atılması gereken bilimsel ve klinik adımlar önerilerek, alanın buradan sonra gelebileceği yerler tartışılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Bağırsak,Beyin,Mikrobiyota,Otizm spektrum bozukluğu,Probiyotikler
Kaynakça
- 1. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub; 2013.
- 2. Baio J, Wiggins L, Christensen DL, Maenner MJ, Daniels J, Warren Z, Kurzius-Spencer M, Zahorodny W, Rosenberg CR, White T, Durkin MS. Prevalence of autism spectrum disorder among children aged 8 years—Autism and Developmental Disabilities Monitoring Network, 11 Sites, United States, 2014. MMWR Surveillance Summaries. 2018;67(6):1-23. doi: 10.15585/mmwr.ss6706a1
- 3. Bakkaloglu B, Anlar B, Anlar FY, Öktem F, Pehlivantürk B, Ünal F, Ozbesler C, Gökler B. Atopic features in early childhood autism. Eur J Paediatr Neurol. 2008;12(6):476-479. doi: 10.1016/j.ejpn.2007.12.008
- 4. Mayer EA, Knight R, Mazmanian SK, Cryan JF, Tillisch K. Gut microbes and the brain: paradigm shift in neuroscience. J Neurosci. 2014;34(46):15490-15496. doi: 10.1523/JNEUROSCI.3299-14.2014
- 5. Panksepp J. A neurochemical theory of autism. Trends Neurosci. 1979;2:174-177. doi: 10.1016/0166-2236(79)90071-7
- 6. Reichelt KL, Knivsberg AM, Lind G, Nødland M. Probable etiology and possible treatment of childhood autism. Brain Dysfunction. 1991; 4(6), 308-319.
- 7. Reichelt KL, Knivsberg AM. The possibility and probability of a gut-to-brain connection in autism. Ann Clin Psychiatry. 2009;21(4):205-211.
- 8. Chaidez V, Hansen RL, Hertz-Picciotto I. Gastrointestinal problems in children with autism, developmental delays or typical development. JADD 2014;44(5):1117-27. doi: 10.1007/s10803-013-1973-x
- 9. Adams JB, Johansen LJ, Powell LD, Quig D, Rubin RA. Gastrointestinal flora and gastrointestinal status in children with autism–comparisons to typical children and correlation with autism severity. BMC Gastroenterol. 2011;11(1):22. doi: 10.1186/1471-230X-11-22
- 10. Finegold SM, Molitoris D, Song Y, Liu C, Vaisanen ML, Bolte E, McTeague M, Sandler R, Wexler H, Marlowe EM, Collins MD. Gastrointestinal microflora studies in late-onset autism. Clin Infect Dis. 2002;35(Supplement_1):S6-16. doi: 10.1086/341914