Kamu Hizmetinde Resmi Görevli Antrenörlerin Antrenörlük Öz-yeterlik Düzeyleri

It is important to know the self-efficacy levels of public service coaches, who play an important role in developing sports in the country. Given the limited research on this topic, this study aims to investigate the coaching self-efficacy levels of coaches working in public service. The study will consider variables such as gender, type of sport, coaching certification level, and coaching and sports player experience. A total of 324 coaches from all regions of Turkey with at least a second-level coaching certificate were voluntary participants in this research. This study used the coaching self-efficacy scale and personal information form as data collection tools. The data was collected through an internet connection Participants' self-efficacy was 84.6% in general, 84.3% in motivation, 85.6% in technique, 81.2% in-game strategy, 88.3% in character formation and 82.5% in physical condition, Differences between individual and team sports coaches in general self-efficacy and its subscales self-efficacy were not significant. However, there were significant differences in all self-efficacy regarding coaching certification (p<0.05). Male coaches had higher than female coaches in physical condition, and coaches with athletic experience had higher self-efficacy in-game strategy than those without experience (p<0.05). The present study reveals that the participants' belief in their coaching efficacy is at a high level. In addition, it was concluded that gender in physical condition, athletic experience in game strategy, and coaching certificate level both general and in all its sub-dimensions are important for the efficacy perception levels of the coaches in this study.

Kamu hizmetindeki antrenörlerin öz-yeterlik düzeylerinin bilinmesi önemli bir gerekliliktir. Bu konuda araştırma eksikliği nedeniyle bu çalışmada kamu hizmetinde resmi olarak görevlendirilmiş antrenörlerin antrenörlük öz-yeterlik düzeylerinin cinsiyet, spor türü, antrenörlük sertifika düzeyi, spor ve antrenörlük deneyimleri gibi değişkenler açısından incelenmesi amaçlandı. Bu araştırmaya Türkiye'nin her bir bölgesinden en az ikinci kademe antrenörlük belgesine sahip 324 antrenör gönüllü olarak katılmıştır. Bu çalışmada veri toplama aracı olarak antrenörlük öz-yeterlik ölçeği ve kişisel bilgi formu da kullanıldı. Veriler internet ağı üzerinden bir bağlantı aracılığıyla toplandı. Katılımcıların öz-yeterlikler genelde%84.6, motivasyonda %84.3, teknikte %85.6, oyun stratejisinde %81.2, karakter oluşumunda %88.3 ve fiziksel kondisyonda %82.5 olarak yüksek seviyede idi. Genel antrenörlük yeterliliği ve alt boyutları öz-yeterlikte bireysel ve takım sporları antrenörleri arasında farklılıklar önemli değildi. Ancak, antrenörlük belgesi açısından bütün öz-yeterliklerde anlamlı farklılıklar vardı (p<0.05). Erkek antrenörler sadece fiziksel kondisyonda kadın antrenörlerden daha yüksek bir öz-yeterliğe sahipti (p<0.05). Bunun yanı sıra, sporculuk tecrübesi olan antrenörlerin oyun stratejisi öz-yeterlik düzeyleri spor tecrübesi olmayanlara göre daha yüksekti (p<0.05). Bu çalışma, antrenörlerin öz-yeterliğine ilişkin inançlarının yüksek düzeyde olduğunu gösterdi. Bunun yanı sıra, fiziksel kondisyonda cinsiyetin, oyun stratejisinde sporculuk deneyimin, genel ve tüm alt boyutlardaki öz-yeterlikte ise antrenörlük belge kademesinin önemli olduğu sonucuna varıldı.