Araştırma Makalesi

Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi

Cilt: 3 Sayı: 2 31 Aralık 2019
PDF İndir
EN TR

Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, algılanan refah seviyesi ve bazı değişkenler kapsamında Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin araştırılması amaçlanmıştır. Betimsel araştırma modelindeki çalışmanın örneklem grubunu Siirt Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda farklı bölümlerde (Öğretmenlik, Antrenörlük ve Spor Yöneticiliği) öğrenim görmekte olan yaş aralığı 17-30 yaş olan toplamda 600 (326 Kadın, 274 Erkek)  öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada,veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve ”Yalnızlık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler ve güvenirlik analizlerinin yanı sıra, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi One-Way ANOVA ve pearson korelasyon analizinden yararlanılmıştır.

Cinsiyet ve yaş değişkeni kapsamında incelenen yalnızlık düzeyi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencileri örnekleminde istatistiki açıdan anlamlı bir farka işaret etmemiştir. Korelasyon analizi sonucunda katılımcıların yalnızlık düzeylerinin algılanan refah seviyesi ve algılanan boş zaman yeterliliği ile negatif yönlü bir ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmış ve yalnızlık ile algılanan refah seviyesi arasında istatistiki olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (r= -0.175 p<0.01).

Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin incelendiği bu çalışmanın sonuçları, cinsiyet ve yaş değişkeni kapsamında özelliğin farklılaşmadığını ancak algılanan refah seviyesi ile yalnızlık düzeyinin negatif yönlü anlamlı bir ilişkisi olduğunu göstermiştir. 

Anahtar Kelimeler

Yalnızlık,Refah Düzeyi,Beden Eğitimi ve Spor Öğrencileri

Kaynakça

  1. Alkan S, Sezgin A (1998) Yetişkin hastalarda yalnızlık. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2(1): 43–52.
  2. Andersson, L. (1998). Loneliness research and interventions: A review of theliterature. Aging&mental health, 2(4), 264-274.
  3. Arkar, H., Sarı, Ö. ve Fidaner, H. (2004). Relation ships betweenquality of life, perceived social support, social network and loneliness in a Turkishsample. Yeni Symposium, 42: 20-7.
  4. Balcıoğlu, İ. (2003). Sporun sosyolojisi ve psikolojisi. Bilge Yayınları: İstanbul.
  5. Baumann, S. (1994). Uygulamalı spor psikolojisi. (Çev: C. İkizler, O.A. Özcan), Alfa Basım Yayım Dağıtım: İstanbul.
  6. Bowman, C. C. (1955). Loneliness and social change. American Journal of Psychiatry, 112(3), 194-198.
  7. Buluş, M. (1997). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(3), 82-90.
  8. Cacioppo, J. T.,&Patrick, B. (2008). Loneliness: Human nature and the need for social connection. Norton: New York, NY
  9. Cramer, K. M.,&Neyedley, K. A. (1998). Sex differences in loneliness: The role of masculinity and femininity. Sexroles, 38(7-8), 645-653.
  10. Davis, M. H.,&Franzoi, S. L. (1986). Adolescent loneliness, self-disclosure, and private self-consciousness: A longitudinal investigation. Journal of Personality and Social Psychology, 51(3), 595.

Kaynak Göster

APA
Reyhan, S. (2019). Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi. Turkish Journal of Sports Science, 3(2), 75-81. https://doi.org/10.32706/tusbid.628732