Halk Eğitim Kurslarına Katılan Bireylerin Rekreatif Etkinliklere Katılımları İle Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin Incelenmesi: Afyonkarahisar İli Örneği
Öz
Bu araştırmanın amacı; halk eğitim kurslarına katılan bireylerin rekreatif etkinliklere katılımları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi incelenmektir. Araştırmanın evrenini Afyonkarahisar il merkezinde bulunan halk eğitim merkezi oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem gurubunu ise; halk eğitim merkezine çeşitli kurslara katılan 176 sı kadın, 28 erkek toplam 204 kursiyer oluşturmuştur. Bireylere rekreatif etkinliklere katılım ölçeği ve dünya sağlık örgütünün yaşam kalitesi ölçeğinin kısa formu uygulanmıştır. Veriler SSPS paket programında analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistik yöntemleri (frekans, yüzde, ortalama, standart sapma) pearson korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Rekreatif etkinliklere katılımla yaşam kalitesi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireylerin kurslara katılım amaçlarıyla ölçekler arasındaki ilişkiyi incelediğimizde iş bulmak amaçlı kurslara katılan bireyler arasında ve boş zamanları değerlendirmek amacıyla kurslara katılanlar arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak; Farklı türlerdeki rekreatif etkinliklere katılım artıkça yaşam kalitesinde pozitif yönde artış olduğu görüldü. Halk eğitim merkezlerindeki kurslara katılan bireylerin kurslara katılım amaçlarının daha çok iş bulmak ve boş zamanlarını değerlendirmek olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altunay, B. R., & Balcı, V. (2015). Ankara İli Keçiören İlçesindeki İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Boş Zaman Etkinliklerine Katılım Motivasyonu. Spor Ve Performans Araştırmaları Dergisi, 9(1), 50-63. Ankara
- Aydın, İ., Çelik, Y., & Uğurluoğlu, Ö. (2011). Sağlık Personeli Çalışma Yaşam Kalitesi Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliliği Ve Güvenilirliği. Toplum Ve Sosyal Hizmet, 22(2), 79-100.
- Aydin, N. A. (2019). Sakarya Serdivan İlçesinde Bulunan Spor Yapan Ev Kadınlarının Yaşam Kalite Düzeylerinin İncelenmesi. Turan-Sam, 11(42), 221-227.
- Aytaç, Ö. (2002). Boş Zaman Üzerine Kuramsal Yaklaşimlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimer Dergisi Cilt, 12, 231-260.
- Baştuğ, G., Zorba, E., Duyan, M., & Çakır, Ö. (2017). Recreation In Different Cultures: Analysis Of Leisure Time Activities Farklı Kültürlerde Rekreasyon: Serbest Zaman Aktivitelerinin Incelenmesi. Journal Of Human Sciences, 14(4), 3895-3904.
- Boud Bm, Lawson F. (2002). Tourism And Recreation: Handbook Of Planning And Design. Architectural Press, P: 1
- Broadhurst, R. (2002). Managing Environments For Leisure And Recreation. Routledge.
- Çakır, V. O. (2017). Üniversite Öğrencilerin Serbest Zaman Doyum Düzeyleri İle Serbest Zaman Yönetimleri Arasındaki İlişki. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(3), 17-27.
- Demirel, M., & Harmandar, D. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Etkinliklere Katılımlarında Engel Oluşturabilecek Faktörlerin Belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 838-846.
- Diener, E., & Suh, E. (1997). Measuring quality of life: Economic, social, and subjective indicators. Social indicators research, 40(1-2), 189-216.
