Araştırma Makalesi

Çalışan Kadınlarda Boş Zaman Yönetimi ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının İncelenmesi

Cilt: 5 Sayı: 1 30 Haziran 2021
Özlem Kaygusuz , Hüseyin Gümüş *
PDF İndir
EN TR

Çalışan Kadınlarda Boş Zaman Yönetimi ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı; çalışan kadınların boş zaman yönetimi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını incelemektir. Çalışmaya Mersin İl Merkezinde çalışan 342 kadın (Ortyas = 32.12± 11.81) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Boş Zaman Yönetimi Ölçeği ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği uygulanmıştır. Verilere ait çarpıklık ve basıklık değerleri verilerin normal dağılıma sahip olduğunu göstermektedir. Veri analizinde Pearson Korelasyon analizi ve T- Testi kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların demografik özelliklerinin ve ölçeklerden aldıkları ortalama puanların belirlenmesi için yüzde, frekans puanları incelenmiştir. Araştırmada; çalışan kadınların boş zaman yönetimiyle sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki genel olarak pozitif yönlü, orta düzey ilişki tespit edilmiştir. Medeni durumun sağlık algısı ve boş zaman yönetiminde anlamlı farka yol açan bir değişken olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların boş zaman yönetimi ve sağlıklı yaşam biçimi ölçeği puanlarının kurum değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Sonuç olarak; boş zamanını daha iyi yönetebilen kadınların sağlıklı yaşam biçimi davranışlarında da olumlu davranışlar sergilediği söylenebilir. Çalışan kadınların boş zaman yönetiminde ve sağlıklı yaşam davranışlarında, özel sektörde ya da kamu da çalışmaları anlamlı bir fark yaratmazken evli olup olmamaları anlamlı farka sebep olmuştur. Son olarak sağlıklı yaşam davranışını etkileyen ana faktörlerin evli katılımcılarda “kişiler arası iletişim”, bekâr katılımcılarda ise “manevi gelişim” olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Boş zaman , zaman yönetimi , sağlıklı yaşam , rekreasyon , kadın

Kaynakça

  1. Akgül, B. M. ve Karaküçük, S. (2015). Boş zaman yönetimi ölçeği: geçerlik-güvenirlik çalışması. Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 12(2), 1867-1880.
  2. Ardahan, F., Lapa Yerlisu T. (2011). Açık alan rekreasyonu: Bisiklet kullanıcıları ve yürüyüşçülerin doğa sporu yapma nedenleri ve elde ettikleri faydalar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 8 (1), 1327-1341.
  3. Arslan, C., & Ceviz, D. (2007). Ev hanımı ve çalışan kadınların obezite prevalansı ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 21(5), 211-220.
  4. Baker DC. (2003). Studies of inner life: The impact of spirituality on quality of life. Quality of Life Research. 12(1): 51-7.
  5. Bakici, C., & Aydin, E. (2020). Türkiye’de Kadın Çalışanların İş Yaşam Dengesini Şekillendirmede Ataerkilliğin Rolü. Economics Business and Organization Research, 2(2), 82-98.
  6. Barnett, R. C., & Hyde, J. S. (2001). Women, men, work, and family: An expansionist theory. American psychologist, 56(10), 781.
  7. Çakir, Ö. (2008). Türkiye'de kadının çalışma yaşamından dışlanması. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (31), 25-47.
  8. Can, S., Arslan, E., & Ersöz, G. (2014). Güncel bakış açısı ile fiziksel aktivite. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 1-10.
  9. Claessens, B.J.C., van Eerde, W., Rutte, C.G. & Roe, R.A. (2007), A review of the time management literature, Personnel Review, 36(2), 255-276.
  10. Demir, G., & Ariöz, A. (2014). Göç eden kadınların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörler. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1(2), 1-8.