Doğal Vejetasyondan Toplanan Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Genotiplerinin Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma; Göller yöresi doğal florasından toplanan yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verimleri ve kalite özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada denemeler, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmanın bitkisel materyalini; 15 adet yonca genotipi ile 2 adet tescilli yonca çeşidi oluşturmuş ve ele alınan genotip ve çeşitler; kuru ot verimi, ham protein (HP) oranı, HP verimi, asit çözücülerde çözünmeyen lif (ADF), nötr çözücülerde çözünmeyen lif (NDF), toplam sindirilebilir besin maddesi (TSBM) ve nispi yem değerleri (NYD) yönünden değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; kuru ot verimi yönünden istatistiksel anlamda birinci grubu oluşturan Hüyük-1 (2145 kg da^-1), Sandıklı-3 (2137 kg da^-1) ve Yenişarbademli-2 (2183 kg da^-1) yonca genotiplerinin tescilli çeşitlerden daha üstün performans gösterdikleri; Hüyük-1 yonca genotipinden HP oranı ve HP verimi ile ADF, NDF ve T SBM bakımından çok iyi/en üstün kaliteli kuru ot elde edildiği belirlenmiştir. Elde edilen bu bilgiler ışığında Hüyük-1 yonca genotipinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yonca,kuru ot verimi,ham protein oranı,ADF,nispi yem değeri

Determination of Forage Yield and Quality of Some Alfalfa (Medicago sativa L.) Genotypes Collected From Natural Vegetation

Öz

This work; it was conducted in order to determine the herbage yield and quality characteristics of alfalfa (Medicago sativa L.) genotypes collected from natural flora in the ‘Göller Bölgesi’. Experiments in the research were set up in 3 replications, according to the design of random blocks. The herbal material of the study; 15 alfalfa genotypes and 2 registered alfalfa varieties; crude protein ratio, crude protein yield, acid detergent fiber (ADF), neutral detergent fiber (NDF), total digestible nutrient (TDN) and relative feed values (RFV). According to the results of the research; Hüyük-1 (2145 kg da-1 ), Sandıklı-3 (2137 kg da-1 ) and Yenişarbademli-2 (2183 kg da-1 ) alfalfa genotypes, which constitute the first group statistically in terms of dry matter, outperformed registered varieties; it has been determined that the CP ratio an d t h e CP yield of the Hüyük-1 alfalfa genotype result in excellent / highest quality dry matter in terms of ADF, NDF and TDN. The obtained information is the result of the genotype of the Hüyük-1 alfalfa in the light can be used in breeding studies.

Anahtar Kelimeler

• Alfalfa,dry matter yield,crude protein ratio,ADF,relative feed values

Kaynakça

1. Akbari, N., Avcıoğlu, R., 1992. Ege Bölgesine uygun bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin agronomik özellikleri ile yem kaliteleri üzerinde araştırma. Doktora tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
2. Akgün, İ., Tosun, M., Sağsöz, S., 1998. Bitkisel gen kaynaklarının önemi ve Erzurum’un bitkisel gen kaynakları yönünden değerlendirilmesi. Doğu Anadolu Tarım Kongresi, 14-18 Eylül, Erzurum, s. 363-372.
3. Anonim, 2016. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
4. Avcı, M., Aktaş, A., Kılıçalp, N., Hatipoğlu, R., 2011. Development of synthetic cultivar of alfalfa (Medicago sativa L.) on the basis of polycross progeny performance in the southern anatolia. Journal of Food, Agriculture & Environment, 9(2): 404-408.
5. Aydın, İ., Acar, Z., Erden, İ., 1994. Samsun ekolojik şartlarında yetiştirilen bazı yonca çeşitlerinin kuru ot ve ham protein verimleri üzerinde bir araştırma. Türkiye Tarla Bitkileri Kongresi, 25-29 Nisan, İzmir, s. 27-31.
6. Aydın, İ., Uzun, F., Algan, D., 2015. Farklı coğrafi lokasyonlardan toplanan bazı yabani tek yıllık yonca türlerinin verim ve besinsel özellikleri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 30(3): 275-280.
7. Canbolat, O., Kamalak, A., Özkan, C.O., Erol, A., Şahin, M., Karakas, E., Özköse, E., 2006. Prediction of relative feed value of alfalfa hays harvested at different maturity stages using in vitro gas production. Livestock Research for Rural Development, 18(2): 111-120.
8. Cevheri, A.C., Avcıoğlu, R., 1998. Bornova koşullarında 11 farklı yonca çeşidinin verim ve diğer bazı verim özellikleri üzerinde araştırmalar. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

9. Çaçan, E., Aydın, A., Başbağ, M., 2015. Bingöl Üniversitesi Yerleşkesinde yer alan bazı baklagil yem bitkilerine ait kalite özelliklerinin belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 2(1): 105-111.
10. Demiroğlu, G., Geren, H., Avcıoğlu, R., 2008. Farklı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin Ege Bölgesi koşullarına adaptasyonu. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 45(1): 1-10.
11. Fox, D., Kirby, D., Lym, R.G., Caton, J., Krabbenhoft, K., 1991. Chemical composition of leafy spurge and alfalfa. Agriculture and Applied Science, 48(6): 7-9.
12. Geleti, D., Hailemariam, M., Mengistu, A., Tolera, A., 2014. Biomass yield potential and nutritive value of selected alfalfa (Medicago sativa L.) cultivars grown under tepid to cool sub-moist agro-ecology of ethiopia. Journal of Agricultural Research and Development, 4(1): 7-14.
13. Genç Lermi, A., Palta, Ş., 2014. Bartın ekolojisindeki Medicago polymorpha L.’nin bazı bitkisel özellikleri üzerine araştırma. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2): 141-149.
14. Gündel, F.D., Karadağ, Y., Çınar, S., 2014. Çukurova ekolojik koşullarında bazı sıcak mevsim baklagil yem bitkilerinin verim, kalite ve adaptasyonu üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 31(3): 10-19.
15. Güngör, T., Başalan, M., Aydoğan, G., 2008. Kırıkkale yöresinde üretilen bazı kaba yemlerde basin madde miktarları ve metabolize enerji düzeylerinin belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 55: 111-115.
16. Horner, J.L., Bush, L.J., Adams, G.D., Taliaferro, C.M., 1985. Comparative nutritional value of eastern gamagrass and alfalfa hay for dairy cows. Journal of Dairy Science, 68(10): 2615-2620.
17. İnal, N., 2015. Kırşehir koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Ahi Evran Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kırşehir.
18. Kacar, B., İnal, A., 2008. Bitki Analizleri. Nobel Yayın No: 1241, Fen Bilimleri: 63, Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti., Ankara.
19. Kamalak, A., 2005. Bazı kaba yemlerin gaz üretim parametreleri ve metabolik enerji içerikleri bakımından karşılaştırılması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 8(2): 20-30.
20. Kanani, J., Lukefahr, S.D., Stanko, R.L., 2006. Evaluation of tropical forage legumes (Medicago sativa, Dolichos lablab, Leucaena leucocephala and Desmanthus bicornutus) for growing goats. Small Ruminant Research, 65(1): 1-7.
21. Karakurt, E., Fırıncıoğlu, H.K., 2003. Farklı kaynaklardan sağlanan yonca (Medicago sativa L.) populasyonunda bazı önemli özellikler ve özellikler arası ilişkiler. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 12(1-2): 1-9.
22. Katić, S., Milić, D., Karagić, D., Vasiljević, S., Glamočić, D., Jajić, I., 2009. Variation of protein, cellulose and mineral contents of lucerne as influenced by cultivar and cut. Biotechnology in Animal Husbandry, 25(5-6): 1189-1195.
23. Kavut, Y.T., Avcıoğlu, R., 2015. Yield and quality performances of various alfalfa (Medicago sativa L.) cultivars in different soil textures in a mediterranean environment. Turkish Journal of Field Crops, 20(1): 65-71.
24. Kır, H., 2010. Tokat-Kazova Şartlarında Bazı yonca çeşitlerinin performanslarının belirlenmesi üzerinde bir araştırma. Yüksek lisans tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
25. Manga, İ., 1974. Yonca ve Korunga da değişik olgunluk devrelerinde yapılan biçimlerin ot verimine, otun kalitesine ve yedek besin maddelerine etkileri üzerine bir araştırma. Basılmamış doçentlik tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
26. Manga, İ., 1981. Erzurum ekolojik koşullarında yetişebilen önemli yonca varyetelerinin bazı morfolojik ve biyolojik özellikleri üzerinde araştırmalar. Atatürk Üniversitesi Yayınları No: 577, Ziraat Fakültesi Yayınları No: 261, Araştırma Serisi No: 172, Erzurum.
27. Manga, İ., Acar, Z., Ayan, İ., 1995. Baklagil Yembitkileri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Ders Notu No: 7, Samsun.
28. Marković, J., Radović, J., Lugić, Z., Sokolović, D., 2008. Nutritive value in leaves and stems of lucerne with advanced maturity and a comparison of methods for determination of lignin content. Grassland Science in Europe,13: 480-482.
29. Miller, P.S., Garrett, W.N., Hinman, N., 1991. Effects of alfalfa maturity on energy utilization by cattle and nutrient digestibility by cattle and sheep. Journal Animal Science, 69(6): 2591-2600.
30. Moore, J.E., Undersander, D.J., 2002. Relative forage quality: An alternative to relative feed value and quality index. Florida Ruminant Nutrition Symposium, January 10-11, University of Florida, Gainesville, pp. 16-31.
31. Mustafa, A.F., Christensen, D.A., McKinnon, J.J., 2001. Chemical composition and ruminal degradability of lucerne (Medicago sativa) product. Journal of the Science of Food and Agriculture, 81(15): 1498-1503.
32. Rohweder, D.A., Barnes, R.F., Jorgensen, N., 1978. Proposed hay grading standards based on laboratory analyses for evaluating quality. Journal of Animal Science, 47(3): 747-759.
33. Saruhan, V., Kuşvuran, A., 2011. Güneydoğu Anadolu Bölgesi koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitleri ve genotiplerinin verim performanslarının belirlenmesi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 48(2): 133-140.
34. Scholtz, G.D.J., Van Der Merwe, H.J., Tylutki, T.P., 2009. The nutritive value of South African Medicago sativa L. hay. South African Society For Animal Science, 39(1): 179-182.
35. Şengül, S., Tahtacıoğlu, L., 1996. Şark Yoncasında (Medicago sativa L.) ot ve ham protein veriminin belirlenmesi. Türkiye 3. Çayır-Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 17-19 Haziran, Erzurum, s. 615-620.
36. Turan, N., 2010. Bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin farklı ekim zamanlarında verim ve verim unsurlarının belirlenmesi üzerinde bir araştırma. Doktora tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.
37. Türk, M., Özen, F., 2016. Ağlasun orman İçi meralarının verim ve kalitesinin belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 11(1) : 82-88.
38. Töngel, M.Ö., Ayan, İ., 2010. Nutritional contents and yield performances of lucerne (Medicago sativa L.) cultivars in southern black sea shores. Journal of Animal and Veterinary Advances, 9(15): 2067-2073.
39. Öten, M., Albayrak, S., 2014. Batı Akdeniz sahil kuşağında yaygın yonca (Medicago sativa L.) populasyonlarının toplanması ve morfolojik karekterizasyonu. Derim, 31(2):79-88.
40. Öten, M., Çeçen, S., Erdurmuş, C., 2016. Antalya doğal florasında bulunan yonca (Medicago sp.) türlerinin toplanması ve morfolojik özelliklerinin belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, Özel Sayı, 25(2): 195-199.
41. Van Soest, P.J., Robertson, J.B., Lewis, B.A., 1991. Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber, and nostarch polysaccharides in relation to animal nutrition. Journal Dairy Science, 74(10): 3583-3597.
42. Van Dyke, N.J., Anderson, P.M., 2000. Interpreting a Forage Analysis. Alabama Cooperative Extension, Circular ANR-890.
43. Yavuz, M., 2005. Bazı ruminant yemlerinin nispi yem değeri ve in vitro sindirim değerlerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 97-101.
44. Yeşil, M., Şengül, S., 2009. Türkiye’nin değişik yörelerinden toplanan Yonca ekotiplerinin bazı morfolojik özelliklerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Alınteri Zirai Bilimler Dergisi, 16(1): 1-6.
45. Yılmaz, M., 2011. Isparta ekolojik koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin ot verim ve kalitelerinin belirlenmesi. Basılmamış Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
46. Yılmaz, M., Albayrak, S., 2016. Isparta ekolojik koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) çeşitlerinin ot verim ve kalitelerinin belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25(1): 42-47.
47. Yolcu, H., Daşçı, M., Tan, M., Çomaklı, B., 2008. Nutrient value of some lucerne cultivars based on chemical composition for livestock. Asian Journal of Chemistry, 20(5): 4110-4116.
48. Yolcu, H.İ., Okudan, A., Başaran, S., Özen, N., 2014. Küçükbaş hayvanların beslenmesi açısından bazı maki türlerinin besin madde içeriklerini belirlenmesi. II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, 22-24 Ekim, Isparta, s. 129-135.
49. Yurtsever, N., 1984. Deneysel İstatistik Metotlar. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları, Genel Yayın No: 121, Teknik Yayın No: 56, Ankara.
50. Yüksel, O., Albayrak, S., Türk, M., Sevimay, C.S., 2016. Dry matter yields and some quality features of alfalfa (Medicago sativa L.) cultivars under two different locations of Turkey. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 20(2): 155-160.
51. Zeinab, A.E.M., Sallam, A.M., Mohamed, N.A., 2013. Evaluating yield and quality of three alfalfa cultivars using laboratory and saline affected soil. Journal of American Science, 9(12): 5-14.