Aşılı ve Aşısız Domates Yetiştiriciliğinde Sıvı Yosun Gübresi Kullanımının Verim ve Beslenme Üzerine Etkileri
Öz
Seracılıkta daha kısa sürede ve bir sezon
süresince daha fazla çeşit yetiştiriciliği yapılması, sera topraklarının
fiziksel ve verimlilik özellikleri kolay bir şekilde bozulmasına neden
olmaktadır. Son yıllarda, seralarda yapılan yetiştiricilikte, erkencilik ve
çeşitliliğin sağlanabilmesi için ticari sıvı gübrelerin kullanımını oldukça
yaygınlaşmıştır. Bu çalışmada, sera koşulları altında farklı gelişme
dönemlerinde (fide, çiçeklenme ve meyve oluşumu) ve farklı dozlarda sıvı deniz yosun
gübresi (0, 200 ml 100 L-1 su, 400 ml 100 L-1 su) ve
hiçbir muamele yapılmayan kontrol uygulamalarının aşılı ve aşısız domates
çeşitlerinin verim ve besin içerikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Genel
olarak, farklı gelişme dönemlerinde sıvı yosun gübresi uygulamaları bitki
gelişimi ve besin maddesi kapsamı bakımından kontrole göre önemli artışlar
meydana getirmiştir. Aşılı çeşitte bitki yaş ve kuru ağırlıkları (543 g, 108 g)
ve verim (5919 g) artarken; meyve ağırlığında ise aşısız domates çeşidinde en
yüksek değer (115.50 g) elde edilmiştir. Bitki besin elementi içerikleri
bakımından da benzer sonuçlara ulaşılmış; çeşitlerde toplam azot içeriği %
3.28-4.62, fosfor içeriği % 0.12-0.34 ve potasyum içeriği % 1.56-4.45 arasında
değişmiştir. Sonuç olarak, gelişimin farklı dönemlerinde sıvı deniz yosunu
uygulamaları bitki gelişimi ve besin elementi kapsamına olumlu etkiler
yaratmış, özellikle fide döneminde 400 ml 100 L-1 uygulaması ile en
iyi sonuçlara ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbaba, G., 2003. Organik Gübreler. www.tubitak.gov.tr. (Erişim tarihi: 01.12.2015).
- Allwright, K.J., 1992. Effect of seaweed extracts on growth of what, and soil-borne diseases. Abstract of the 14th International Seaweed Symposium, August 16-21, Brest and St Malo, France, Abstract Number 004.
- Anonim, 2015a. Bitkisel Üretim İstatistikleri. http://www.tuik.com.tr (Erişim Tarihi: 30.03.2015).
- Blunden, G., Whapham, C., Jenkins, T., 1992. Seaweed Extracts in Agriculture and Horticulture: Their Origins, Uses and Modes of Action. School of Pharmacy and Biomedical Science and “School of Biological Sciences, University oF Portsmouth, King Henry John Street, Portsmouth, Hampshire P01 202, U.K.
- Bremner, J.M., 1965. Total Nitrogen. Methods of soil analysis. In: C.A. Black (Ed.) American Society of Agronomy, Madison, WI, Agronomy No:9, Part 2, p. 1149-1178.
- Challen, S.B., Hemingway, J.C., 1965. Growth of higher plants in response to feeding with seaweed extracts. Proc. 5th Ind. Seaweed Symposium, August 25-28, Halifax, Canada, p. 359-367.
- Chapman, H.D., Pratt, P.F., Parker, F., 1961. Methods of Analysis for Soils, Plant and Waters. University of California. Division of Agriculture Sciences, 309 p.
- Craigie, J.S., 2011. Seaweed extract stimuli in plant science and agriculture. Journal of Applied Phycology, 23(3): 371-393.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Damla Bender Özenç
ORDU ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TOPRAK BİLİMİ VE BİTKİ BESLEME BÖLÜMÜ
Türkiye
Osman Şen
Bu kişi benim
ORDU ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TOPRAK BİLİMİ VE BİTKİ BESLEME BÖLÜMÜ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ekim 2017
Gönderilme Tarihi
12 Nisan 2017
Kabul Tarihi
1 Ağustos 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 4 Sayı: 3