The Effects of Different Cutting Stage and Crushed Barley Applications on Silage Properties of Annual Forage Crops Mixture

Öz

This study was carried out to determine the effects of barley crushing rates applied to annual legume-grain multi mix harvested in different phenological periods on silage quality and feed value. In the research, 35% Hungarian vetch + 35% fodder pea + 10% oat + 10% triticale + 10% wheat mixture was used as silage material. Hay harvesting was carried out in three different stages (before flowering, 50% flowering, the full flowering period of fodder pea). To determine the effects of the produced roughage on silage quality and feed value, silages were prepared by applying barley crushed at four different doses (0, 5%, 10%, and 15%). Silage samples were left to ferment in vacuum bags at 25 ± 2 oC for 60 days. In the samples taken from the silages opened at the end of fermentation; pH, dry matter, crude protein, crude ash, acid detergent fiber, neutral detergent fiber, acid detergent lignin, calcium, magnesium, and phosphorus analyzes were made. The quality of the roughage was determined by calculating the Fleig score (FS) and relative feed values of the silages. According to the research results, the delay of the cutting stage affected the nutrient content, cell wall components, and fermentation of the silage. While the FS increased with increasing barley ratio, the relative feed value (RFV) was in the best quality. The addition of crushed barley at the level of 15% had a positive effect on the fermentation and silage quality of the silages. The highest RFV value was obtained from the samples harvested in full flowering and 15% crushed barley added. As a result, the silage to be made by adding 15% crushed barley to the mixture of forage crops mowed during the flowering period will be able to meet the quality green fodder needs of the animals in the winter season.

Anahtar Kelimeler

• Fleig score
• cutting stage
• crushed barley
• mineral matter
• relative feed value

Farklı Biçim Devresinin ve Arpa Kırması Uygulamalarının Tek Yıllık Yem Bitkileri Karışımının Silaj Özelliklerine Etkileri

Öz

Bu çalışma; farklı fenolojik dönemlerde biçilen tek yıllık baklagil-buğdaygil çoklu karışımına uygulanan arpa kırması oranlarının, silaj kalitesi ve yem değerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, % 35 Macar fiği + % 35 yem bezelyesi + % 10 yulaf + % 10 tritikale + % 10 buğday karışımı silaj materyali olarak kullanılmıştır. Ot hasadı üç farklı devrede (yem bezelyesinin çiçeklenme öncesi, % 50 çiçeklenme, tam çiçeklenme dönemi) yapılmıştır. Üretilen kaba yemin silaj kalitesi ve yem değerine etkilerini belirlemek için dört farklı dozda (0, % 5, % 10 ve % 15) arpa kırması uygulanarak silajlar hazırlanmıştır. Silaj örnekleri vakumlu torbalarda 25 ± 2 oC’de 60 gün süre ile fermantasyona bırakılmıştır. Fermantasyon sonunda açılan silajlardan alınan örneklerde; pH, kuru madde, ham protein, ham kül, asit deterjanda çözünmeyen lif, nötral deterjanda çözünmeyen lif, asit deterjan lignin, kalsiyum, magnezyum ve fosfor analizleri yapılmıştır. Silajların Fleig puanı ve nispi yem değerleri de hesaplanarak kaba yemin kalitesi ortaya konmuştur. Araştırma sonucuna göre, biçim devresinin gecikmesi; silaj besin maddesi içeriklerini, hücre duvarı unsurlarını ve silaj fermantasyonunu etkilemiştir. Fleig puanı artan arpa oranına göre artarken, silajların nispi yem değeri “en iyi” kalitede yer almıştır. Arpa kırmasının % 15 düzeyinde eklenmesi, silajların fermantasyonu ve silaj kalitesine olumlu yönde etki etmiştir. En yüksek nispi yem değeri, tam çiçeklenme döneminde biçilen ve % 15 arpa kırması ilave edilen örneklerden elde edilmiştir. Sonuç olarak, çiçeklenme döneminde biçilen yem bitkileri karışımına % 15 arpa kırması eklenerek yapılacak silajlar ile hayvanların kış döneminde kaliteli yeşil yem ihtiyacı karşılanabilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Fleig puanı
• biçim devresi
• arpa kırması
• mineral madde
• nispi yem değeri

Kaynakça

1. Acar, Z., Bostan, M., 2016. Değişik doğal katkı maddelerinin yonca silajının kalitesine etkilerinin belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 31(3): 433-440.
2. Akdağ, A., Garipoğlu, A.V., 2018. Yem bitkilerinin muhafazasında alternatif bir yaklaşım: mikrobiyal koruyucular. Black Sea Journal of Agriculture, 1(1): 23-26.
3. Anonymous, 1987. Bewertung Von Grünfutter, Silage Und Heu. Dlg-Merkblatt, No. 224. Dlg-Verlag, Frankfurt/M.
4. Anonymous, 2002. AOAC Official Method 990.03. Official Methods of Analysis of AOAC International, 18th Ed., AOAC International, Gaithersburg, MD.
5. Bakır, Ö., 1987. Çayır Mera Yönetimi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Yayın No: 992, Ankara.
6. Bayar, M., Çaçan, E., 2019. Farklı zamanlarda hasat edilen Macar fiğinde (Vicia pannonica Crantz) ot verimi ve bazı kalite özelliklerinin değişimi. 1. Uluslararası Harran Multidisipliner Çalışmalar Kongresi, 8-10 Mart, Şanlıurfa, s. 322-330.
7. Can, L., 2010. Tritikale-Macar fiği hasılına enzim ve laktik asit bakterileri inokulant ilavesinin silaj kalitesi üzerine etkileri. Yüksek lisans tezi, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tekirdağ.
8. Canbolat, Ö., Akbay, K.C., Kamalak, A., 2019. Yem bezelyesi silajlarında karbonhidrat kaynağı olarak melas kullanılma olanakları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22(1): 122-130.

9. Çiftçi, M., Çerci, İ.H., Dalkılıç, B., Güler, T., Ertaş, O.N., 2006. Elmanın karbonhidrat kaynağı olarak yonca silajına katılma olanağının araştırılması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 16(2): 93-98.
10. Demirel, R., Saruhan, V., Baran, M.S., Andiç, N., Şentürk, D., 2010. Farklı oranlarda ak üçgül (Trifolium repens) ve arpa (Hordeum vulgare L.) karışımlarının silolanma özelliklerinin belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 20(1): 26-31.
11. Dumlu, Z., Tan, M., 2009. Erzurum şartlarında yetişen bazı baklagil yem bitkileri ve karışımlarının silaj değerlerinin belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 40(2): 15-21.
12. Durmaz, S., 2020. Kolzanın silolanabilirlik özellikleri ve yem değerinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi, Fen bilimleri Enstitüsü, Bursa.
13. Gelir, G., 2018. Diyarbakır koşullarında yetiştirilen yem bezelyesi (Pisum sativum subs arvense L.), tritikale ve karışımlarıın silaj kalite özelliklerinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Diyarbakır.
14. Gülümser, E., Acar, Z., 2017. Biçim zamanı ve tohum oranlarının Macar fiği tahıl karışımlarının bazı kalite özellikleri üzerine etkisi. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 31(2): 14-21.
15. Gülümser, E., Mut, H., Başaran, U., Doğrusöz, M.Ç., 2019. Melas veya arpa kırması ilavesinin börülce ve soya silajlarının kalitesi üzerine etkisi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Prof. Dr. Fuat SEZGİN Bilim Yılı Özel Sayısı, 6: 161-167.
16. Gürsoy, E., Macit, M., 2020. Hasat zamanının kaba yemin kimyasal kompozisyonu ve kalitesi üzerine etkisi. Euroasia Journal of Mathematics, Engineering, Natural & Medical Sciences International Indexed & Refereed, 8(9): 168-177.
17. Haigh, P.M., 1988. The effect of wilting and silage additives on the fermentation of autmn made grass silage ensiled in bunkers on commercial farms in south wales. Grass and Forage Science, 43(3): 337-345.
18. Karakozak, E., Ayaşan, T., 2010. Değişik yem bitkileri ve karışımlarından hazırlanan silajlarda inokulant kullanımının fleig puanı ve ham besin maddeleri üzerine etkileri. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi, 16(6): 987-994.
19. Kökten, K., Boydak, E., Kaplan, M., Seydoşoğlu, S., Kavurmacı, Z., 2013. Bazı soya fasulyesi (Glycine max L.) çeşitlerinden yapılan silajların besin değerlerinin belirlenmesi. Türk Doğa ve Fen Dergisi, 2(2): 7-10.
20. Kutlu, H.R., 2008. Yem Değerlendirme ve Analiz Yöntemleri. Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Ders Notları, Adana.
21. Marković, J., Štrbanović, R., Terzić, D., Pojić, M., Vasić, T., Babić, S., 2010. Relative feed value of alfalfa (Medicago sativa L.) and red clover (Trifolium pratense L.) at different stage of growth. Biotechnology in Animal Husbandry, 26(Special Issue): 469-474.
22. McDonald, P., Henderson, A.R., Heron, S.J.E., 1991. The Biochemistry Of Silage. 2nd Edition. Marlow, Bucks, UK: Chalcombe Publications.
23. Rohweder, D.A., Barnes, R.F., Jorgensen, N., 1978. Proposed hay grading standards based on laboratory analyses for evaluating quality. Journal of Animal Science, 47(3): 747-759.
24. Önal, A.O., Acar, Z., 2018. Kaba Yemlerde Kalite. Ziraat Mühendisleri Odası Yayınları, Ankara.
25. Öten, M., Kiremitçi, S., Çınar, O., 2016. Farklı oranlarda hazırlanan bazı yem bitkileriyle yapılan silajlarda kalite parametrelerinin belirlenmesi amacıyla yapılan bir çalışma. Anadolu, 26(2): 33- 43.
26. Özyazıcı, M.A., Açıkbaş, S., 2019. Phosphorus, potassium, calcium and magnesium content of roughage and importance on animal nutrition. ISPEC International Conference on Agriculture, Animal Science and Rural Development-III, December 20-22, Van, Turkey, pp. 553-568.
27. Sarıçiçek, B.Z., Kılıç, Ü., 2009. The effects of different additives on silage gas production, fermentation kinetics and silage quality. Ozean Journal of Applied Sciences, 2 (1): 11-18.
28. Saruhan, V., Demirel, R., Baran, M.S., Şentürk Demirel, D., 2011. Sarı çiçekli gazal boynuzu (Lotus corniculatus) ve arpanın (Hordeum vulgare) farklı düzeylerdeki karışımlarının silolanma özelliklerinin belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 26(1): 40-45.
29. Seydoşoğlu, S., 2019. Farklı oranlarda karıştırılan yem bezelyesi (Pisum sativum L.) ve arpa (Hordeum vulgare L.) hâsıllarının silaj ve yem kalitesine etkisi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 56(3): 297-302.
30. Sturludóttir, E., 2011. Forage quality and yield in grass-legume mixtures in northern Europe and Canada. M.Sc. thesis, University of Iceland, Faculty of Physical Sciences, Reykiavik.
31. Taş, N., 2011. Kuru şartlarda yazlık ve güzlük ekilen fiğ+buğday karışımlarında en uygun karışım şekli, karışım oranı ve biçim zamanının ot verimi ve verim unsurları üzerine etkisi. Anadolu, 21(1): 1-15.
32. Tekçe, E., Gül, M., 2014. Ruminant beslemede NDF ve ADF’nin önemi. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 9(1): 63-73.
33. Tekeli, A.S., Ateş, E., 2005. Yield potential and mineral composition of white clover (Trifolium repens L.)- tall fescue (Festuca arundinacea schreb.) mixtures. Journal of Central European Agriculture, 6(1): 27-34.
34. Türemiş, A., Kızılşimşek, M., Kızıl, S., İnal, İ., Sağlamtimur, T., 1997. Bazı katkı maddelerinin çukurova koşullarında yetiştirilebilen bazı yazlık yem bitkileri ve karışımlarından yapılan silajlar üzerine etkilerinin saptanması üzerinde bir araştırma. Türkiye I. Silaj Kongresi, 16-19 Eylül, Bursa, s. 166-175.
35. Undersander, D., Mertens, D.R., Thiex, N., 1993. Forage Analyses Procedures. South Dakota State University, National Forage Testing Association, Omaha Nebraska.
36. Uzun, A., Asik, F.F., 2012. The effect of mixture rates and cutting stages on some yield and quality characters of pea (Pisum sativum L.) + oat (Avena sativa L.) mixture. Turkish Journal of Field Crops, 17(1): 62-66.
37. Van Dyke, N.J., Anderson, P.M., 2000. Interpreting a Forage Analysis. Alabama Cooperative Extension, Circular ANR-890, Alabama.
38. Van Soest, P.J., 1963. The use of detergents in the analysis of fiber feeds. II. A rapid method for the determination of fiber and lignin. Journal of the Association of Official Analytical Chemists, 46(5): 829-835.
39. Van Soest, P.J., 1994. Nutritional Ecology of the Ruminant (2nd Ed.). Ithaca, N.Y. Cornell University Press.
40. Van Soest, P.J., Wine, R.H., 1967. Use of detergents in the analysis of fibrous feeds. IV. Determination of plant cell-wall constituents. Journal Association of Official Analytical Chemists, 50(1): 50-55.
41. Yavuz, T., 2017. Farklı biçim zamanlarının yem bezelyesi (Pisum sativum L.) ve yulaf (Avena sativa L.) karışımlarında ot verim ve kalitesi üzerine etkileri. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26(1): 67-74.
42. Yavuz, M., İptaş, S., Ayhan, V., Karadağ, Y., 2009. Yem bitkilerinde kalite ve yem bitkilerinden kaynaklanan beslenme bozuklukları. R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu ve Y. Karadağ (Editörler), Yem bitkileri, Genel Bölüm, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Cilt I, İzmir.
43. Yıldırım, S., Parlak, A.Ö., 2016. Tritikale ile bezelye, bakla ve fiğ karışım oranlarının belirlenerek yem verimi ve kalitesine etkileri. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(1): 77-83.
44. Yitbarek, M.B., Tamir, B., 2014. Silage additives: Review. Open Journal of Applied Sciences, 4(5): 258-274.
45. Yuan, X., Yu, C., Shimojo, M., Shao, T., 2012. Improvement of fermentation and nutritive quality of straw-grass silage by inclusion of wet hulless-barley distillers' grains in Tibet. Asian-Austtralasian Journal of Animal Science, 25(4): 479-485.
46. Yücel, C., Avcı, M., Kılıçalp, N., Akkaya, M.R., 2013. Lactobacillus buchneri ile silolanmış baklagil, buğdaygil ve karışımlarının silaj özellikleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(3): 11-18.