Measures to be Taken for the Development of Organic Agriculture in Turkey

Öz

The purpose of this study is to determine measures to be taken to develop organic agriculture in Turkey. In the study, firstly the legislation related to organic agriculture has been discussed in two parts as before and after the Organic Agriculture Law. Then the developments in organic agriculture in Turkey were examined considering number of organic farms, area under organic production and amounts of organic products. The measures to be taken for the development of organic agriculture in Turkey, which is the main purpose of the study, are analyzed under eight headings. Issues addressed within the scope of organic agriculture measures were; eliminating the perception of low yield in organic production, highlighting certain products according to regions, increasing control and certification and reducing costs, increasing the amount and variety of organic products in mainstream retailers, saving organic production from being dependent on exports, establishing local organic farmers markets in every province and district, provide training and extension services to farmers on a regular basis, and raise the awareness of consumers about organic products.

Anahtar Kelimeler

• Organic agriculture
• organic production
• ecological agriculture
• sustainable agriculture
• sustainability

Türkiye’de Organik Tarımın Gelişmesi İçin Alınması Gereken Önlemler

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de organik tarımın gelişmesi için alınması gereken önlemleri ortaya koymaktır. Çalışmada öncelikle organik tarımla ilgili mevzuat, Organik Tarım Kanunu’nun öncesi ve sonrası olmak üzere iki bölüm halinde ele alınmıştır. Daha sonra Türkiye’de organik tarımdaki gelişmeler; işletme sayısı, üretim alanı ve üretim miktarı yönünden incelenmiştir. Çalışmanın esas amacını oluşturan Türkiye’de organik tarımın gelişmesi için, alınması gereken önlemler ise sekiz başlık halinde analiz edilmiştir. Organik tarımla ilgili önlemler kapsamında ele alınan konular; organik üretimde verimin düşük olduğuna yönelik algının giderilmesi, bölgelere göre belirli ürünlerin ön plana çıkarılması, kontrol ve sertifikasyonun yaygınlaştırılması ve masrafların düşürülmesi, ana akım perakendecilerde organik ürün miktarı ve çeşitliliğinin artırılması, organik üretimin ihracata bağlı olmaktan kurtarılması, her il ve ilçede yerel organik pazarların kurulması, çiftçilere düzenli olarak eğitim ve yayım hizmetlerinin verilmesi ve tüketicilerin organik ürünler konusunda bilinçlendirilmesidir.

Anahtar Kelimeler

• Organik tarım
• organik üretim
• ekolojik tarım
• sürdürülebilir tarım
• sürdürülebilirlik

Kaynakça

1. Acıbuca, V., Eren, A., Bostan, D.B., 2018. Organik tarımda üreticilerin karşılaştıkları sorunlar (Mardin ili örneği). Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi. 7(2): 39-46.
2. Adanacioglu, H., Olgun, A., 2012. Evaluation of the efficiency of organic cotton farmers: A case study from Turkey. Bulgarian Journal of Agricultural Science, 18(3): 418-428.
3. Anonim, 1994. Bitkisel ve Hayvansal Ürünlerin Ekolojik Metodlarla Üretilmesine İlişkin Yönetmelik. Resmi Gazete Sayı: 22145, 18 Aralık 1994.
4. Anonim, 2002. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. Resmi Gazete Sayı: 24812, 11 Temmuz 2002.
5. Anonim, 2004. Organik Tarım Kanunu. Kanun No: 5262, Kabul Tarihi: 1.12.2004, Resmi Gazete Sayı: 25659, 3 Aralık 2004.
6. Anonim, 2005. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. Resmi Gazete Sayı: 25841, 10 Haziran 2005.
7. Anonim, 2006. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik. Resmi Gazete Sayı: 26322, 17 Ekim 2006.
8. Anonim, 2010. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. Resmi Gazete Sayı: 27676, 18 Ağustos 2010.

9. Anonim, 2021a. Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği. (https://eto.org.tr/hakkimizda.php), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
10. Anonim, 2021b. Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği. (https://www.bugday.org/portal/hakkimiz da.php), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
11. Anonim, 2021c. Organik Tarım İstatistikleri. (https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Bitkisel-Ur etim/Organik-Tarim/Istatistikler), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
12. Anonim, 2021d. Hayvansal Üretim İstatistikleri. (https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Hayvansal-Uretim-Istatistikleri-Haziran-2020-33874), (Erişim tarihi: 22.09.2021).
13. Anonim, 2021e. Ziraat (Agriculture). (https:// ziraatyapma.blogspot.com/2015/12/bolgelere-gore-yetisen-tarm-urunleri.html.), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
14. Anonymous, 2021a. Definition of Organic Agriculture. (https://www.ifoam.bio/why-organic/organic-land marks/definition-organic), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
15. Anonymous, 2021b. The Principles of Organic Agriculture. (https://www.ifoam.bio/why-organic/ shaping-agriculture/four-principles-organic), (Erişim tarihi: 03.07.2021).
16. Ayan, A.K., Boz, I., Kaynakci, C., Aytac, S., 2017. Suppliers of organic food: Evidence from Sisli and Kartal ecological bazaars of Istanbul. International Journal of Scientific Research and Management, 5(6): 5553-5559.
17. Bayram, B., Yolcu, H., Aksakal, V., 2007. Türkiye’de organik tarım ve sorunları. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 38(2): 203-206.
18. Bayramoğlu, Z., Gündoğmuş, E., 2008. Cost efficiency on organic farming: a comparison between organic and conventional raisin-producing households in Turkey. Spanish Journal of Agricultural Research, 1: 3-11.
19. Boz, I., Kaynakci, C., 2019. Possibilities of improving organic farming in Turkey. International Journal of Innovation and Economic Development, 5(4): 25-35.
20. Boz, I., Rasulov, A., 2017. The effects of local bazaars on marketing of organic products: the cases of Turkey and Uzbekistan. Development of Organic Agriculture in Central Asia, Proceedings of the International Conference, 22-24 August, Tashkent & Samarkand, Uzbekistan, pp. 245-255.
21. Boz, İ., Aksoy, U., Özçatalbaş, O., 2011. Türkiye’de Organik Tarımın Güçlendirilmesi-UTF/TUR/052. Çalıştaylar ve Eğitimler, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ve T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Ankara.
22. De Ponti, T., Rijk, B., Van Ittersum, M.K., 2012. The crop yield gap between organic and conventional agriculture. Agricultural Systems, 108: 1-9.
23. Demiryürek, K., Ceyhan, V., 2008. Economics of organic and conventional hazelnut production in the Terme district of Samsun. Renewable Agriculture and Food Systems, 23(3): 217-227.
24. Engindeniz, S., Tuzel, Y., 2006. Economic analysis of organic greenhouse lettuce production in Turkey. Scientia Agricola, 63(3): 285-290.
25. Eryılmaz, G.A., Kılıç, O., 2019. Türkiye’nin organik fındık üretimi ve ihracatındaki gelişmeler. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(1): 41-54.
26. Eryılmaz, G.A., Kılıç, O., Boz, İ., 2019. Türkiye’de organik tarım ve iyi tarım uygulamalarının ekonomik, sosyal ve çevresel sürdürülebilirlik açısından değerlendirilmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 29(2): 352-361.
27. Hayta, A.B., 2009. Sürdürülebilir tüketim davranışının kazanılmasında tüketici eğitiminin rolü. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3): 143-151.
28. Kılıçaslan, N.S.D., 2015. Türkiye ve AB’de organik tarım mevzuatı, uygulamaları ve değerlendirilmesi. AB Uzmanlık Tezi, T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Ankara.
29. Lansink, A.O., Pietola, K., Bäckman, S., 2002. Effciency and productivity of conventional and organic farms in Finland 1994-1997. European Review of Agricultural Economics, 29(1): 51-65.
30. Lyngbaek, A.E., Muschler, R.G., 2001. Productivity and profitability of multistrata organic versus conventional coffee farms in Costa Rica. Agroforestry Systems, 53(2): 205-213.
31. Padel, S., Midmore, P., 2005. The development of the European market for organic products: insights from a Delphi study. British Food Journal, 107(8): 626-647.
32. Ponisio, L.C., M'Gonigle, L.K., Mace, K.C., Palomino, J., De Valpine, P., Kremen, C., 2015. Diversification practices reduce organic to conventional yield gap. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, 282: 20141396.
33. Tuncer, A.G., Boz, I., 2017. Comparison between conventional and organic hazelnut farmers: a case study in Terme District of Samsun, Turkey. IX International Congress on Hazelnut, 15-18 August, Atakum, Samsun (Turkey), pp. 443-448.
34. Uysal, Ö.K., Bektaş, Z.K., 2016. Organik tarımda katılımcı garanti sistemlerinin Türkiye’de uygulanabilirliği. XII. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 25-27 Mayıs, Isparta, s. 243-252.