Enduring Principles of Statecraft: Ottoman–Turkish Foreign Policy across Power and Vulnerability
Öz
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Kaynakça
- References
- Ahmad, F. (2014). The Young Turks and the Ottoman Nationalities: Armenians, Greeks, Albanians, Jews, and Arabs, 1908–1918. University of Utah Press.
- Aksan, V. (2014). Ottoman Wars, 1700–1870: An Empire Besieged. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315840826
- Aktürk, Ş. (2020). Turkey’s grand strategy as the third power: A realist proposal. PERCEPTIONS: Journal of International Affairs, 25(2), 152–177.
- Alptekin, H. (2025). Türkiye’nin grand stratejisi: Kavramsal bir giriş. Paradigma Yayınları.
- Anderson, M. S. (1991). The eastern question 1774–1923: A study in international relations (Reprinted). Macmillan.
- Balcı, A. (2021). Türkiye dış politikası: İlkeler, aktörler ve uygulamalar. Alfa Yayınları. Blainey, G. (1988). The causes of war. Free Press.
- Christensen, T. J., & Snyder, J. (1990). Chain gangs and passed bucks: Predicting alliance patterns in multipolarity. International Organization, 44(2), 137–168.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Uluslararası Siyaset
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayhan Sarı
*
0009-0009-3917-8563
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2026
Gönderilme Tarihi
1 Şubat 2026
Kabul Tarihi
6 Mayıs 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Sayı: 47