Çevre Sorunları ve Yoksulluk

Abstract

Environmental issues began with the process of industrialization and urbanization, especially after the 1950s began to be felt more severe. After this date, finding solution effort of this issue is increased, depending on whether the environmental problems to become more concrete. Despite these efforts, the problems have become even more complicated, are not taken into account for the complex structure of the current environmental problems. In addition to complex structure of environmental problems, poverty is an important pillar of these problems today. In present day, both poverty and environmental problems the world is not just an event occurring in a region, whereas has become a phenomenon that threatens the entire world. On the basis of the both’s complex structure, prevailing economic models in the entire world and its implementers plays an important role. Therefore, to solve environmental problems is necessity to solve poverty and to solve poverty is a necessity to solve the environmental problems. Despite this fact, the understanding of today's economy leads to become more chronic of these related issues. However nature is the source and the limit of today's world economy and the problems here are effected not only the health of people, but also threatens their economies

Keywords

• -

Çevre Sorunları ve Yoksulluk

Öz

Sanayileşme ve kentleşme süreciyle başlayan çevre sorunları, 1950’li yıllardan sonra kendisini daha şiddetli olarak hissettirmeye başlamıştır. Bu tarihten sonra çevre sorunlarının somutlaşmasına bağlı olarak, soruna çözüm bulma çabası artmıştır. Ancak mevcut çevre sorunlarının karmaşık yapısı dikkate alınmadığı için, çözülmesi bir yana, sorunlar artmaya devam etmiştir. Çevre sorunlarının bu karmaşık yapısı içerisinde, bugün önemli bir ayağını da kuşkusuz yoksulluk oluşturmaktadır. Günümüzde gerek çevre sorunları gerekse yoksulluk dünyanın sadece bir bölgesinde ortaya çıkan bir olay değil, aksine bütün dünyayı tehdit eden bir olgu haline gelmiştir. Her ikisinin de temelinde dünya genelinde egemen olan ekonomik uygulamalar önemli rol oynamaktadır. Bu nedenle çevre sorunlarını çözmek için yoksulluğu; yoksulluğu kaldırmak için çevre sorunlarını çözmek gibi bir zorunlulukla karşı karşıyayız. Bu gerçeğe rağmen günümüzün ekonomik anlayışı, birbiriyle ilişkili bu iki sorunun daha da kronikleşmesine yol açmaktadır. Oysa doğa, bugünkü dünya ekonomisinin hem kaynağı hem de sınırı olup, burada yaşanan sorunlar, insanların sadece sağlıklarını değil, aynı zamanda ekonomilerini de tehdit etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çevre Sorunları
• Yoksulluk
• Yoksulluk Türleri
• Nüfus Artışı
• Erozyon

Kaynakça

1. AKER, Ş. L. (2008), "Ekonomik Büyümeye Karşı Ekonomik Kalkınma: KKTC'nin Değerlendirilmesi", Review of Social, Economic, and Business Studies, Vol., 9/10, Fall 2007-2008, 209-232.
2. ARPACIOĞLU, Ö. ve YILDIRIM, M. (2011), “Dünyada ve Türkiye’de Yoksulluğun Analizi”, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 2, 60-76.
3. AYDIN VALİLİĞİ (2006), Aydın Çevre Durum Raporu, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü.
4. BROWN, L. R. (2006), Dünyayı Nasıl Tükettik, (Çev.: M. Fehmi İmre), İş Bankası Yayınları, İstanbul.
5. BROWN, L. R. (2008), Plan B 3.0, (Çev.: Ayşe Başçı), Tema Vakfı Yayınları, İstanbul.
6. CAPRA, F. (2009), Batı Düşüncesinin Dönüm Noktası, Çev.: Mustafa Armağan, İnsan Yayınları, İstanbul.
7. ÇONDUR, F. ve Cömertler, N. (2010), “Çevre Kirliliği ve Yoksulluk İlişkisi: Büyük Menderes Havzası Örneği”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, C: 2, S: 2, 65-72.
8. DEMİRBİLEK, S. (2005), Sosyal Güvenlik Sosyolojisi, Legal Yayıncılık, İstanbul.

9. DES JARDİNS, J. R. (2006), Çevre Etiği, İmge Yayınları, Ankara.
10. DPT (2001), Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Gelir Dağılımının İyileştirilmesi ve Yoksullukla Mücadele ÖİK Raporu, Ankara.
11. DPT (2007), Dokuzuncu Kalkınma Planı, Gelir Dağılımı ve Yoksullukla Mücadele, ÖİK Raporu, Ankara.
12. EĞİLMEZ, M. (2012), “Gelir Dağılımında Düzelme Yok”, 18 Eylül, http://www.mahfiegilmez.com/2012/09/gelir-daglmnda-duzelme- yok.html, 22.02.2013.
13. ERTÜRK, H. (2011), Çevre Politikası, Ekin Yayınları, Bursa.
14. GEVREK, E. ve Azman, K. D. (2007), “Yoksulluk, Çevre ve Sürdürülebilirlik Etkileşimi, Civilacademy, Cilt: 5, S.:3, 49-57.
15. HAK-İŞ (2002), Yoksulluk Sorununun Nedenleri ve Yoksullukla Mücadele Stratejileri, (Edit: Coşkun Can Aktan, Ankara, Hak-İş Konfederasyonu Yayını.
16. HATUN, Ş. (2002), Yoksulluk ve Çocuklar Üzerine Etkileri, Türk Tabipler Birliği, Ankara.
17. IMF (2011), 4. Report for Selected Country Groups and Subjects http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/01/weodata/weorept.asp x?sy=2008&ey=2008&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=001%2C998&s=NGDPD&grp=1&a=1&pr.x=27&pr. y=8, 16.12.2011.
18. İNSEL, A. (2001), “İki Yoksulluk Tanımı ve Bir Öneri”. Toplum ve Bilim, Sayı: 89, Yaz, İstanbul.
19. KESER, İ. ve BULUT, E. (2010), “İklim Değişikliği ve Yoksulluk”, Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu, Bildiriler Kitabı, 13-15 Ekim 2010 İstanbul. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, 361-366.
20. MCNEİLL, J. (2005), Blue Planet, Bundeszentrale für politische Bilding, Bonn.
21. NTVMSNBC, (2008), Dünyada, Türkiye’nin 62 Katı Kadar Alan Çölleşti, http://arsiv.ntvmsnbc.com/news/428606.asp#storyContinues, 12.11.2011.
22. ÖZDEK, Y. (2002), “ Küresel Yoksulluk ve Küresel Şiddet Kıskacında İnsan Hakları”, Yoksulluk, Şiddet ve İnsan Hakları, (Edit: Yasemin Özdek), TODAİE, 1-44.
23. SAPANCALI, F. (2001), “Yeni Dünya Düzeni ve Küresel Yoksulluk”, Dokuz Eylül Üniversitesi, SBE Dergisi, C:3, S:2, 115-140.
24. ŞENKAL, A. (2005), Küreselleşme Sürecinde Sosyal Politika, Alfa Yayınları, İstanbul.
25. ŞENSES, F. (2003), Küreselleşmenin Öteki Yüzü: Yoksulluk, İletişim Yayınları, İstanbul.
26. TAŞ, H. Y. ve ÖZCAN, S. (2012), “Türkiye’de ve Dünya’da Yoksulluk Üzerine Bir Araştırma”, Session 3D, Büyüme ve Gelişme III, International Conference On Eurasian Economies 2012, 423-430.
27. TÇV (2003), Türkiye’nin Çevre Sorunları 2003, Ankara.
28. TUİK (2011), Gelir Tüketici, Tüketim ve Yoksulluk, Yoksulluk Analizleri, http://www.tuik.gov.tr/MetaVeri.do?tb_id=23&ust_id=7, 10.11.2011.
29. TÜSİAD (2000), Türkiye’de Bireysel Gelir Dağılımı ve Yoksulluk, Aralık, İstanbul.
30. UNDP (2007), “UNDP-UNEP Ortaklığı Yoksulluk ve Çevre Fonu” İle Güçleniyor”, Yeni Ufuklar, UNDP Türkiye Aylık Haber Bülteni, S:15, Mart.
31. UNDP (2011), Binyıl Kalkınma Hedefleri, http://www.undp.org.tr/Gozlem3.aspx?WebSayfaNo=248¸ 14.11.2011.
32. UNDP (2013), “2011 İnsani Gelişme Raporu”, http://www.undp.org.tr/Gozlem3.aspx?WebSayfaNo=3475, 22.02.2013.
33. UZUN, A. M. (2003), “Yoksulluk Olgusu ve Dünya Bankası”. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 4, S. 2., 155-173.
34. WBGU (1993), Welt im Wandel: Grundstruktur globaler Mensch-Umwelt-Beziehungen, Wissenschaftlicher Beirat der Bundesregierung Globale Umweltveränderungen (Hrsg), Jahresgutachten, Economica Verlag, Bonn.
35. WBGU (1995), Welt im Wandel: Wege zur Lösungglobaler Umweltprobleme, Wissenschaftlicher Beirat der Bundesregierung Globale Umweltveränderungen (Hrsg), Jahresgutachten, Economica Verlag, Bonn.
36. WORLD BANK (1991), Poverty Reduction Handbook, Washington.
37. WORLD BANK (2000), World Development Report 2000/2001 Attacking Poverty. Oxford University, Oxford.
38. YAŞAR, D. ve YILDIZ, D. (2009), Küresel Isıtılan Dünya ve Su, Truva Yayınları, İstanbul.