Merkezi Yönetim-Belediye İlişkileri'nde Antalya Büyükşehir Belediyesi Örneği

Abstract

The changing paradigm in public administration foresees the shrinking of the state although citizens’ expectations from the state are increasing. Although central government can drawback from some areas, ıt doesn’t have a chance of abstaining from the responsibility of serving public service to citizens. At this point, local governments supervised by central government and have legal personality are separated units elected by public votes occur as a solution. Thus, local governments are away from the slowness of central government, they can be accepted as alternatives those can satisfy all shareholders of the problem. As the role of local governments ascend in public administration, metropolitan municipalities become dominant units among local governments. While missions, authorities and responsibilities increase, local governments need to manage compatible relations with the central government, because public resources transfers depend on the approval of central government. In this study, consecutive ruling phases of ruling party and opposition party in Antalya Metropolitan Municipality are examined to reveal intergovernmental relations. Employment policies and transferred financial resources are the topics focused to reveal disparities in intergovernmental relations. 1.

Keywords

• -

Merkezi Yönetim-Belediye İlişkileri'nde Antalya Büyükşehir Belediyesi Örneği

Öz

Kamu yönetiminde değişen paradigma devletin küçülmesini öngörmekle birlikte vatandaşların devletten beklentileri artmaktadır. Merkezi devlet aygıtı küçülüp kimi alanlardan çekilse de vatandaşa kamu hizmetinin sunulmasındaki sorumluluğundan kaçınma şansına sahip değildir. Bu noktada yerel yönetimler, merkezi yönetim tarafından denetlenen, tüzel kişiliğe sahip, yönetimi halkın oylarıyla belirlenen ayrı birimler olarak; merkezi yönetimin hantallığından uzak, şeffaf, hesap verebilir, halka yakın yönetimin gerçekleşmesi için sorunun tüm paydaşlarını memnun edecek seçenekler olarak kabul edilebilir. Yerel yönetimlerin kamu hizmetinde üstlendikleri rolün arttığı oranda, yerel yönetimler içinde büyükşehir belediyeleri kentsel sorunlara bütünlükçü bir yaklaşım için başat birimler olarak öne çıkmaktadır. Üstlendikleri görevler, yetkiler ve sorumluluklar artarken kullandıkları kaynakların merkezi yönetimin onayına bağlı olması yerel yönetimleri merkezle uyumlu ilişkiler kurmaya zorlamaktadır. Bu çalışmada Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde iktidar ve muhalefet partili, birbirinin ardılı iki yönetimin merkezi yönetimle ilişkilerindeki farklılıklar aranmaktadır. Olası farklılıkları belirlemek için merkezi yönetimin onayına bağlı olan personel istihdamına ve merkezden büyükşehir belediyesine aktarılan mali kaynaklara odaklanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Merkezi Yönetim-Yerel Yönetim İlişkileri
• Büyükşehir Belediyesi
• Belediyelerde Personel İstihdamı

Kaynakça

1. AGRANOFF, Robert.(1990). “Comparative Intergovernmental Relations” https://classwebs.spea.indiana.edu, 1.12.2012.
2. AYMAN-GÜLER, Birgül. (2006). Yerel YönetimlerLiberal Açıklamalara Eleştirel Yaklaşım. İmge Kitabevi, Ankara.
3. AYMAN-GÜLER, Birgül. (2012)http://www.yayed.org/id256-gorusler/hukumet-yerel-yonetimden-vazgeciyor-prof-dr-birgul-aymanguler.php, 2.12.2012.
4. ÇAKIR, Erkan. (2010) “Kamu Yönetiminde MerkezYerel İlişkileri” http://www.makaleler.com/bilgi-yonetimi-makaleleri/kamuyonetiminde-merkez-yerel-iliskileri.htm
5. ÇE VİKBAŞ, Rafet.,(2008) “Türkiye’de Yerel Yönetimlerde Yerel Özerklik ve İdari Vesayet” http://www.yerelsiyaset.com/pdf/agustos2008/15.pdf, 2.12.2012.
6. ERYILMAZ, Bilal.(2011). Kamu Yönetimi . Okutman Yayıncılık, Ankara.
7. GÖRMEZ,Kemal. (2000). “ Demokratikleşme Açısından Merkezi Yönetim Yerel Yönetim İlişkileri”, GÜİİBF Dergisi, 4/2000:81-88. HARTLEY, OWEN A.. (1971). “TheRelationship Between Central and LocalAuthorities”, Public Administration, Volume 49, Issue 4, : 439-4
8. ÖZTEKİN, Ali.(1992). Türkiye’de Merkezi Yönetim Belediye Uyuşmazlıkları. Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Malatya.

9. ÖZTEKİN, Ali.(2010). Yönetim Bilimi. Siyasal Kitabevi, Ankara.
10. SCHWARTZ, Herman. (1994). “Small States in Big Trouble: State Reorganisation in Australia, Denmark, New
11. Zealand, and Sweden in the 1980s”, World Politics, Vol. 46, No.4.
12. TOPRAK, Zerrin . “Türkiye’de Yerel Yönetimler Yapılanma-Merkez-Yerel Yönetim İlişkileri” http://kisi.deu.edu.tr/zerrin.toprak, 2012.
13. Türkiye İstatistik Kurumu. (2012), http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=10736, 22.09.2012.
14. Türkiye İstatistik Kurumu. (2012), http://tuikapp.tuik.gov.tr/adnksdagitapp/adnks.zul, 1.12.2012. http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/ShowNew.aspx?id=21908541, 1.12.2012 http://www.porttakal.com/ahaber-mersindeki-isci-eylemine-polis-engeli-190851.html, 1.12.2012
15. Türkiye Cumhuriyeti 1982 Anayasası, 17863 Sayılı Resmi Gazete (Mükerrer). 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 12056 sayılı Resmi Gazete. 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu, 25531 sayılı Resmi Gazete. 5393 sayılı Belediye Kanunu, 25874 sayılı Resmi Gazete. 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 26824 sayılı Resmi Gazete (Mükerrer). 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun, 26937 sayılı Resmi Gazete. 6360 sayılı “On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”, 28489 sayılı Resmi Gazete.
16. Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik; 27314 sayılı Resmi Gazete.