N11 ÜLKELERİNDE ORTALAMA TÜKETİM EĞİLİMİ DURAĞAN MIDIR?

Öz

Son yıllarda N11 ülkelerinin önemli bir kısmında ortalama tüketim eğilimi düşüş eğilimindedir. Bu durumdan hareketle N11 ülkelerinde ortalama tüketim eğilimi oranlarının durağan olup olmadığının tespit edilmesi oldukça önemli bir hale gelmiştir. Bu çalışmada, N11 ülke grubunda (Bangladeş, Endonezya, Filipinler, Güney Kore, İran, Meksika, Mısır, Nijerya, Pakistan, Türkiye ve Vietnam) 1989-2019 dönemi verileri çerçevesinde ortalama tüketim eğiliminin durağan olup olmadığı incelenmiştir. Ekonometrik yöntem olarak Nazlıoğlu ve Karul (2017) tarafından önerilen, “kesitler arası bağımlılığı ve yapısal kırılmaları dikkate alan Fourier yaklaşımına dayanan Panel LM birim kök testi” kullanılmıştır. Ulaşılan bulgular, N11 ülke grubunda ortalama tüketim eğiliminin durağan olmadığını göstermektedir. Bu durum, ortalama tüketim eğiliminin N11 ülkelerinde uzun dönemde ortalamaya geri dönmediği ve herhangi bir şokun tüketim ve tasarruf üzerinde kalıcı etkilere sahip olacağı anlamına gelmektedir. Bu bulgu, N11 ülkelerinde Keynes (1936)’in Mutlak Gelir Hipotezi, Marksist Yetersiz Tüketim Teorisi ve Deaton (1977)’un İhtiyari Olmayan-Zorunlu Tasarruf Teorisi’nin geçerliliğini desteklemektedir.

Anahtar Kelimeler

• N11 Ülkeleri
• Ortalama Tüketim Eğilimi
• Panel Birim Kök Analizi

Is Average Propensity To Consume Stationary For For N11 Countries?

Öz

In recent years, the average propensity to consume in a significant part of the N11 countries has tended to decline. Based on this situation, it has become very important to determine whether the average consumption trend rates are stationary in N11 countries. In this study, it was examined whether stationarity of average propensity to consume in the N11 country group (Bangladesh, Indonesia, Philippines, South Korea, Iran, Mexico, Egypt, Nigeria, Pakistan, Turkey and Vietnam) within the framework of the data for the period 1989-2019. As an econometric method, the panel LM unit root test was used, based on the Fourier approach proposed by Nazlıoğlu and Karul (2017), “which takes into account cross-section dependence and structural fractures”. The findings show that the average propensity to consume is not stationary in the N11 country group. This means that the average propensity to consume has not returned to the average in the N11 countries over the long term, and any shocks will have lasting effects on consumption and savings. This finding supports the validity of Keynes (1936)’s Absolute Income Hypothesis, The Marxist Undercompensating Theory and Deaton (1977)’s The Involuntary Savings Theory in the N11 countries

Anahtar Kelimeler

• N11 Countries
• Average Propensity To Consume
• Panel Unit Root Analysis

Kaynakça

1. Ağır, H. ve Türkmen, S. (2020). Ekonomik Büyümeye Etkisi Bakımından Doğal Kaynaklar: Dinamik Panel Veri Analizi, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 19(3), 840-852.
2. Ando, A. ve Modıglıanı, F. (1963). The Life-Cycle Hypothesis of Saving: Aggregate Implications and Tests, American Economic Review, 53(1), 55–84.
3. Arı, A. ve Özcan, B. (2015). Tüketim-Gelir Oranının Durağanlığı: Türkiye Örneği, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33(3), 23-46.
4. Aslan, N. (2015). Makro İktisat, 5. Baskı, İkinci Sayfa, İstanbul, 971s.
5. Aydemir, A.H. Atılgan, D. ve Türkmen, S. (2020). N11 Ülkelerinde Enerji Kullanımı ve Ekonomik Büyüme: Panel Nedensellik Analizi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24 (2) , 1027-1037.
6. Baltagi, B. (2008). Econometric analysis of panel data, John Wiley& Sons, 4. Auflage Edition, 4, Chichester.
7. Baykara, S. ve Telatar, E. (2012). The Stationarity of Consumption- Income Ratios With Nonlinear and Asymmetric Unit Root Tests: Evidence From Fourteen Transition Economies, Hacettepe University Department of Economics Working Papers, 20129, 41s.
8. Breusch, T. S. ve Pagan, A. R. (1980). The lagrange multiplier test and its applications to model specification in econometrics, The Review of Economic Studies, 47(1), 239-253.

9. Cerrato, M., Peretti, C. D. ve Stewart, C. (2011). Is The Consumption-Income Ratio Stationary? Evidence From Linear and Nonlinear Panel Unit Root Tests For OECD and Non-OECD Countries, Centre for EMEA Banking, Finance and Economics Working Paper Series, 2011(09), 1-22.
10. Cook, S. (2005). The Stationarity of Consumption-Income Ratios: Evidence From Minimum Lm Unit Root Testing, Economics Letters, 89(1), 55-60.
11. Deaton, A.S. (1977). Involuntary Saving Through Unanticipated Inflation, American Economic Review, 67(5), 899-910.
12. Duesenberry, J. S. (1952). Income, Saving and the Theory of Consumer Behavior, Cambridge Mass: Harvard University Press, 128s. Enders, W. ve Lee, J. (2012). A unit root test using a fourier series to approximate smooth breaks, Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 74(4), 574-599.
13. Fallahi, F. (2012). The stationarity of Consumption-Income Ratios: Evidence From Bootstrapping Confidence Intervals, Economics Letters, 115(1), 137-140.
14. Friedman, M. (1957). A Theory of the Consumption Function, Princeton University Press, Princeton, 296s.
15. Gomes, F. A. R. ve Franchini, D. D. S. (2009). The Stationarity of Consumption-Income Ratios: Evidence From South American Countries, Economia Aplicada, 13(4), 463-479.
16. Gozgor, G. (2013). Stochastic Properties of The Consumption- Income Ratios in Central and Eastern Euroepan Countries, Zb. Rad. Ekon. Fak. Rij, 31(2), 193-207.
17. Gujarati, D. (1999). Temel Ekonometri, (Çev. Ü. Şenesen, G. G. Şenesen), İstanbul: Literatür Yayınları.
18. Holmes, M. J. ve Shen, X. (2013). A Note on The Average Propensity To Consume, Wealth And Threshold Adjustment, Economic Modelling, 35, 309-313.
19. Karul, Ç. (2016). Esnek Fourier Fonksiyonlu Yeni Bir Panel Birim Kök Testi Önerisi ve OECD Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
20. Keynes, J. M. (1936). The General Theory of Employment, Interest and Money, MacMillan, London.
21. Kuznets, S. (1946). National Income: A Summary of Findings, National Bureau of Economic Research, New York, 144s.
22. Liao, S. Y. ve Huang, M. L ve Lan-Hsun Wang. (2011). Mean-Reverting Behavior of Consumption-Income Ratio in OECD Countries: Evidence From SURADF Panel Unit Root Tests, Economics Bulletin, AccessEcon, 31(1), 679-686.
23. Marques, A. M. ve Pesavento, F. (2019). Is The Average Propensity to Consume Stationary in The Long Run? Testing Panel Data For Unit Roots Exploiting The Cross-Sectional Dependence, 1952-2014, 29th Ebes Conference–Lisbon Proceedings.
24. Nazlıoğlu, S. ve Karul, C. (2017). Panel LM Unit Root Test With Gradual Structural Shifts. 40th International Panel Data Conference, Thessaloniki-Greece, 1–26.
25. Paya, M. (2013). Makro İktisat, 4.Baskı, Türkmen Kitabevi, İstanbul, 561s Romero-Avila, D. (2008). A Cconfirmatory Analysis of The Unit Root Hypothesis for OECD Consumption- Income Ratios, Applied Economics, 40(17), 2271-2278.
26. Pesaran, M. H. ve Yamagata, T. (2008). Testing Slope Homogeneity In Large Panels. Journal of Econometrics, 142(1), 50-93.
27. Pesaran, M. H., Ullah, A. ve Yamagata, T. (2008). A Bias-Adjusted Lm Test Of Error Cross-Section Independence, Econometrics Journal, 11, 105-127.
28. Pesaran, M. H. (2004). General Diagnostic Tests For Cross Section Dependence İn Panels. Cambridge: University Of Cambridge, Working Paper.
29. Romero-Avila, D. (2009). Are OECD Consumption-Income Ratios Stationary After All, Economic Modelling, 26(1), 107-117.
30. Sachs, G. (2007). BRICs and Beyond, https://www.goldmansachs.com/insights/archive/archive-pdfs/brics-book/brics-full-book.pdf. (28.08.2021).
31. Sarantis, N. ve Stewart, C. (1999). Is The Consumption-Income Ratio Stationary?, Evidence From Panel Unit Root Tests, Economics Letters, 64 (3), 309-314.
32. Solarin, S. A., Shahbaz, M. ve Stewart, C. (2018). Is The Consumption-Income Ratio Stationary in African Countries? Evidence From New Time Series Tests That Allow For Structural Breaks, Applied Economics, 50 (38), 4122-4136.
33. Solarin, S. A. (2017). The Stationarity of Consumption-Income Ratios: Nonlinear Evidence in Asean Countries, Romanian Journal of Economic Forecasting, 20(2), 109-123.
34. Sivri, U. ve Seven, B. (2017). Ortalama Tüketim Eğilimi Durağan Mıdır? Türkiye Ekonomisi için Bir Zaman Serisi Analizi, Anadolu İktisat ve İşletme Dergisi, 1(1), 50-65.
35. Türkmen, S. ve Özbek, S. (2021). Yeni Küreselleşme Döneminde Finansal Gelişmenin, Gelir Eşitsizliği Üzerine Etkileri: E7 ülkelerinden yeni kanıtlar, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 17(2), 419-437, doi: https://doi.org/10.17130/ijmeb.806487
36. Uğur, B., Özbek, S. ve Türkmen, S. (2020). Ortalama Tüketim Eğiliminin Durağanlığı: Türkiye Örneği, Sosyal Bilimler Dergisi, (45), 294-307.
37. Uğur, B. (2021). Doğrudan Yabancı Yatırım Girişlerinin İhracat Üzerine Etkileri: G-20 Ülkeleri Örneği, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
38. Ünsal, E. (2013). Makro İktisat,10. Baskı, Ankara: İmaj Yayınevi, 759s.
39. Yılancı, V., Zeren, F. ve Arı, A. (2013). Tüketim- Gelir Oranı Güneydoğu Asya Ülkelerinde Durağan Mı?, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, (21), 130-139.
40. World Bank (Dünya Bankası), World Development Indicators, https://databank.worldbank.org/source/world-development-indicators#, 29.08.2021.