Investigation of Physical Activity Level and Quality of Life of School Administrators (Sample of Alanya)

Öz

Developing technology and innovations in all areas of life makes daily life easier and faster. However, it is known that a sedentary lifestyle causes inactivity, and this leads to significant health problems. The aim of this study is to examine the physical activity levels and quality of life of school administrators, taking into account their demographic characteristics. A total of 110 school administrators 62 male and 48 female, working in Alanya district of Antalya city, participated in the study. The short form of the International Physical Activity Questionnaire was used to determine the physical activity levels of the participants, while the Quality of Life SF-36 scale assessed their quality of life. Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis, and Spearman correlation analysis were used to analyze the data. In the study, it was determined that the total physical activity score of the participants was 1772.3864±1465.67654 MET-min/week, and 60% of their physical activity levels were moderate. In addition, when the participants were compared based on demographic information, it was observed that physical activity levels differed only by gender (p<0.05), while no statistically significant difference was found in other variables (p>0.05). When the demographic information of the participants was compared by gender, marital status, age, and weight status, it was found that there was a statistically significant difference in the sub-dimensions of quality of life (p<0.05), while no significant difference was found in other variables (p>0.05). In addition, a significant positive correlation was found between the participants' total physical activity scores and quality of life scores (p<0.05). As a result, the physical activity levels of school administrators are at a medium level, and as their physical activity levels increase, their quality of life increases.

Anahtar Kelimeler

• Administrator
• physical activity
• quality of life

Okul Yöneticilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Yaşam Kalitesinin İncelenmesi (Alanya Örneği)

Öz

Gelişen teknoloji ve hayatın her alanındaki yenilikler gündelik hayatı daha kolay ve hızlı hale getirmekledir. Bununla birlikte, kolay hayatın hareketsizliğe neden olduğu ve bu durumun önemli sağlık sorunlarına yol açtığı bilinmektedir. Bu araştırmanın amacı okul yöneticilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ve yaşam kalitelerini demografik özellikleri de dikkate alınarak incelemektir. Araştırmaya Antalya’ nın Alanya ilçesinde görev yapan 62 erkek, 48 kadın olmak üzere toplam 110 okul yöneticisi katılmıştır. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek için Uluslararası Fiziksel Aktivite kısa formu, yaşam kalitelerini belirlemek içinse Yaşam kalitesi SF-36 ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Man Whitney U Test, Kruskal Wallis ve Spearman korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada katılımcıların fiziksel aktivite toplam skorunun 1772,3864±1465,67654 MET-dk/hafta olduğu, fiziksel aktivite düzeylerinin ise %60‘ nın orta seviye olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra katılımcılar demografik bilgiler açısından karşılaştırıldığında sadece cinsiyet açısından fiziksel aktivite düzeylerinde fark olduğu (p<0.05), diğer değişkenlerde ise istatiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür (p>0.05). Katılımcıların demografik bilgilerinden cinsiyet, medeni durum, yaş ve kilo durumu açısından karşılaştırıldıklarında yaşam kalitesinin alt boyutlarında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu (p<0.05), diğer değişkenlerde ise anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0.05). Ayrıca katılımcıların fiziksel aktivite toplam puan ortalamalarıyla yaşam kalitesi puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak okul yöneticilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin orta seviye olduğu bunun yanı sıra fiziksel aktivite düzeyleri arttıkça yaşam kalitelerinin de arttığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Yönetici
• fiziksel aktivite
• yaşam kalitesi

Kaynakça

1. Akbal, M., & Göktas, Z. (2023). The relationship between physical activity level of teachers, obesity prevelance and life satisfaction. Mediterranean Journal of Sport Science, 6(2), 419-435.
2. Alevli, O. (2020). A game activity for improving vocabulary: Design, learn, reinforce. Journal of Inquiry Based Activities. 10(2), 146-156.
3. An, H. Y., Chen, W., Wang, C. W., Yang, H. F., Huang, W. T., & Fan, S. Y (2020). "The relationships between physical activity and life satisfaction and happiness among young, middle-aged, and older adults." International Journal of Environmental Research and Public Health. 17.13: 4817.
4. Boylu, A. A., & Paçacıoğlu, B. (2016). Yaşam kalitesi ve göstergeleri. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD). 8(15), 137-150.
5. Bulut, Y., & Bakan, İ. (2005). Yönetici ve Yöneticilik üzerine kahramanmaraş kentinde bir araştirma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 5(9), 62-89.
6. Buluter, Ö. F., & Özkan, A. (2023). Yozgat Bozok Üniversitesi‟nde yer alan akademik ve idari personelin VKI, sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 101-115.
7. Busin, K. & West, C. (2016). "Determining the relationship between physical fitness, gender, and life satisfaction." Sage Open. 6.4 2158244016669974.
8. Büyüköztürk, Ş. (2012). Örneklem Yöntemleri, Ders Notları.

9. Craig, C. L., Marshall, A. L., & Sjöström, M. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine & science in sports & exercise. 35(8), 1381-1395.
10. Demiral, Y., Ergor, G., Unal, B., Semin, S., Akvardar, Y., Kıvırcık, B. & Alptekin K. (2006). Normative data and discriminative properties of short form 36 (SF-36) in Turkish urban population. BMC public health. 6, 1-8.
11. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E. & Smith, H. L. (1999). Subjective well being: Three decades of progress. Psychological Bulletin. 125(2), 276-302
12. Erdoğan, M., & Güvenç, A. (2018). Üniversite Hastanesi Masa Başı Çalışanlarında Kardiyovasküler Hastalık Riski ve Fiziksel Aktivite Düzeyinin Cinsiyete Göre İncelenmesi. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 8(2), 353-364.
13. Eren, Y., S., Şahin N., Miral, T., M., Işık, C., Çakmak, S., F., Güler, A., Özer, K., Çelik, Ş., & Buran, G. (2023) Masa Başı Çalışanlarında Cinsiyete Özgü Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Yaşam Kalitesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(144): 257-267.
14. Eriş, H. M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.
15. Genç, A., Şener, Ü., Karabacak, H., & Üçok, K. (2011). Kadın ve erkek genç erişkinler arasında fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi farklılıkların araştırılması. Kocatepe Tıp Dergisi. 12: 145-150.
16. Goldbeck, L., Schmitz, T. G., Besier, T., Herschbach, P., Henrich, G. (2007). "Life satisfaction decreases during adolescence." Quality of Life Research 16. 969-979.
17. Gökdağ, M. (2018). Okul yöneticilerinin spora yönelik tutumları ve kadınların spor etkinliklerine katılımlarına dair görüşlerinin araştırılması (Bartın örneği) (Master' s thesis). Bartın Üniversitesi.
18. Göğebakan, K. (2022). Öğretmenlerin fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kaliteleri. Akademisyen kitabevi. Hendelman, D., Miller, K., Baggett, C., Debold, E, Freedson, P. (2000). Validity of accelerometry for the assessment of moderate intensity physical activity in the field. Medicine And Science İn Sports And Exercise. 32(9), S442-9.
19. Ipaq. (2005). Scoring protocol fort he International physical activity questionnaire. https://sites.google.com/view/ipaq/score. [Erişim tarihi 21.03.2024].
20. Janse, A. J., Gemke, R. J., Uiterwaal, C. S, van der Tweel I., Kimpen, J. L. L., Sinnema, G. (2004). Quality of life: patients and doctors don’t always agree: a meta anlysis. Journal Of Clinical Epidemiology. 57(7), 653-661.
21. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Nobel Yayınları.
22. Kilinç, T. (2020). Okul yöneticilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Kahramanmaraş ili örneği) (Master's thesis, Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
23. Koçyiğit, H., Aydemir, Ö., & Ölmez, N. (1999). SF36’nın Türkçe için güvenilirliği ve geçerliliği. Ege Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Dergisi.
24. Maher, J. P., Pincus, A. L., Ram, N., & Conroy, D. E. (2015). "Daily physical activity and life satisfaction across adulthood." Developmental psychology 51.10,1407.
25. Müezzinoğlu, T. (2005). Yaşam kalitesi. Üroonkoloji Bülteni. 1, 25-29.
26. Ölçücü, B., Vatansever, Ş., Özcan, G., & Çelik, A. (2015). Orta yaşlılarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi. (2), 63-73.
27. Özdemir, S., Sezgin, F., & Özen, Kılıç D. (2015). Okul yöneticisi ve öğretmen görüşlerine göre okul yöneticilerinin liderlik yeterlikleri. Eğitim ve Bilim. 40,177 365-383.
28. Özer, D., & Baltacı G. (2008). İş yerinde fiziksel aktivite, Fiziksel aktivite bilgi serisi. Ankara: Klasmat.
29. Özüdoğru, E. (2013). Üniversite personelinin fiziksel aktivite düzeyi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi (Doctoral dissertation),. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi.
30. Öztürk, M. (2005). Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.
31. Ünver, G. (2023). Examination of Physical Activity Levels of Young Adults. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(1-Cumhuriyet'in 100. Yılı Özel Sayısı), 1016-1025.
32. Puciato, D., Rozpara, M., & Borysiuk, Z. (2018). Physical activity as a determinant of quality of life in working age people in Wrocław, Poland. International journal of environmental research and public health, 15(4), 623.
33. Robison, J., & Mıller, W. C. (2004). Exercise, physical activity, weight and health. Health at Every Size. 18(4), 49,50.
34. Sağlam, Y. (2015). Öğretmenlerin fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kalitesi düzeylerinin karşılaştırılması (Bitlis ili örneği). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
35. Savcı, S., Öztürk, M., Arıkan, H., İnal İnce, D., & Tokgözoğlu, L. (2006). Physical activity levels of university students. Archives of the Turkish Society of Cardiology. 34(3), 166-172.
36. Taştan, Y., & Ergin, E. Spor merkezlerinde düzenli egzersiz yapan bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri ve yaşam doyumu. ADÜ-Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 11-24.
37. Taşkın, G., & Horata, E. T. (2024). Masa başı çalışanların fiziksel aktivite düzeyine göre yaşam kalitesi, anksiyete ve iş doyumunun karşılaştırılması. Selçuk Sağlık Dergisi, 5(1), 1-14.
38. Tekkanat, Ç. (2008). Öğretmenlik bölümünde okuyan öğrencilerde yaşam kalitesi ve fiziksel aktivite düzeyleri. (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi.
39. Tunay, V. B., Tedavi F. (2008). Yetişkinlerde fiziksel aktivite. Sağlık Bakanlığı Yayını. 730(16), 7-15. Tümer, A. (2007). Sağlık açısından fiziksel aktivite yetersizliğinin önemi.
40. Vural, Ö. (2010). Masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi (Yüksek lisans tezi), Gazi Üniversitesi.
41. Ware, J. E., Sherbourne, C. D. (1992). The MOS 36-Item Short-Form Health Survey (SF-36) Conceptual Framework and Item Selection. Med Care. 30:473-83.
42. Zorba, E. (2014). Çağın hareketsizlik sorunu ve aktif yaşamın kazandırdıkları.