Bu araştırma, kadın futbolcuların iletişim becerileri ile sporda saldırganlık ve öfke düzeylerini incelemek ve bu iki psikososyal değişken arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Türkiye genelinde farklı kulüplerden gönüllü olarak katılan 250 kadın futbolcu ile yürütülmüştür. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Sporda Saldırganlık ve Öfke Ölçeği ile Kişilerarası İletişim Yetkinliği Envanteri aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımları, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), gruplar arası farkı belirlemek amacıyla LSD Post-Hoc testi ve Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Bulgular, kadın futbolcuların iletişim becerileri genel olarak orta-yüksek, saldırganlık ve öfke düzeyleri ise orta seviyede olduğunu göstermektedir. Yaş ve futbol oynama süresine bağlı olarak bazı iletişim becerilerinde ve saldırganlık alt boyutlarında farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca dışsal uyarıcılar ve kadınsal sağlık durumu, saldırganlığı azaltırken iletişim yetkinliklerini artırmış; buna karşın disiplin cezası deneyimi, saldırganlığı yükseltmiş ve bazı iletişim becerilerini olumlu etkilemiştir. Korelasyon analizleri, iletişim becerileri ile saldırganlık arasında ters yönlü bir ilişki olduğunu ortaya koymuş ve güçlü iletişim yetkinliklerinin saha içi davranışları dengeleyerek takım içi uyumu destekleyebileceğini göstermiştir. Bu sonuçlar, kadın futbolunda iletişim ve saldırganlık arasındaki ilişkinin saha içi uyum ve spor ortamının niteliğini geliştirmek açısından kritik öneme sahip olduğunu ve bu faktörlerin hem bireysel hem de durumsal düzeyde sporcuların performansını etkilediğini ortaya koymaktadır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Egzersiz ve Spor Psikolojisi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 2 Aralık 2025 |
| Kabul Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 3 |