UZAKTAN EĞİTİMİN DÜNYADAKİ TARİHSEL GELİŞİMİNİN İNCELENMESİ
Öz
Yapılan çalışmalar incelendiğinde, uzaktan eğitim oldukça eski bir kavram olduğu anlaşılmaktadır. Kökeni, 18. Yıla kadar uzanmaktadır. Ayrıca Bilim tarafından uzaktan eğitim farklı kaynaklarda farklı şekilde tanımlanmıştır. Devam eden COVID-19 salgın hastalıkları nedeniyle, neredeyse dünyada tüm eğitim şekilleri çevrimiçi ve uzaktan eğitim hale gelmiştir. Salgın hastalıkların tüm ülkeleri etkilemesi öğrenme ve öğretim sürecinin yüz yüze gerçekleşmesini zorlaştırmıştır. Bu bağlamda uzaktan eğitim sistemlerine tüm ülkelerde ihtiyaç duyulmuştur. Dolayısıyla ülkeler yeni eğitim sistemleri bağlamında arayış içine girmiştir. Özellikle dijital çağın verdiği internetin hızlanması ve bilgi teknolojilerinin gelişmesi bağlamında uzaktan eğitim sistemlerinde bugün ve yarının ihtiyacına cevap verebilecek bir şekilde yeniden tanımlanması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda Dünyada bilgi ve iletişim teknolojilerdeki gelişmeler doğrultusunda uzaktan eğitimin kavramının uzaktan eğitimin yöntemlerinin gelişiminin gerçeğinin bu araştırmanın çıkış noktası oluşturmaktadır. Buna ek olarak dünyadaki uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi nasıl değiştiğine dair süreci açıklamaya çalışmak, uzaktan eğitim alanında yapılacak çalışmalar katkı sağlayacağı inanılmaktadır. Dünyadaki uzaktan eğitimin; bilgi ve iletişim teknolojilerinin hızlı gelişmesiyle meydana gelen değişimler ve gelişimler sonucu uzaktan eğitimin dünyada tarihsel gelişimi incelemeye değer görülmüştür. Bu araştırma doğrultusunda ilk olarak dünyadaki uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve yıllar bağlamındaki gelişimler ele alınmıştır. Daha sonra uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi sürecinde yapılan yıllar bazındaki değişimler ve gelişimler kuramsal bir şekilde ele alınmıştır. Dünyadaki uzaktan eğitimin geçmişin uzaktan eğitimi ilk ortaya çıkışı ve geleceğe yönelik bir bakış açısıyla uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi göze alınarak tartışılmıştır
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akmeşe, Ö.F. (2017). Uzaktan Eğitimde Ders içeriği Oluşturma Platformu. Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 10(2), 1521 – 1546.
- Albó, L., Hernández-Leo, D., & Moreno Oliver, V. (2018) Smartphones or laptops in the collaborative classroom? A study of video-based learning in higher education. Behaviour & Information Technology. 38(6), 637–649.
- Armstrong-Mensah, E., Ramsey-White, K., Yankey, B., & Self-Brown, S. (2020) COVID-19 and Distance Learning: Effects on Georgia State University School of Public Health Students. Public Health, 8, 547.
- Arat, T. & Bakan, Ö. (2014). Uzaktan Eğitim ve Uygulamaları . Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi , 14 (1-2) , 363-374 .
- Allen, I.E., ve Seaman, J. (2011) Going the Distance: Online Education in the United States. The Online Learning Consortium. 2011. Amerika Birleşik Devletleri: Babson Koleji.
- Aoki, K. (2012). https://www.intechopen.com/books/distance-education/generations-of-distance-education-and-challenges-of-distance-education-institutions-in-japanese-high adresinden 05 Mayıs 2022 tarihinde alınmıştır.
- Bergdahl, N., Nouri, J. (2020). Covid-19 and Crisis-Promted Distance Education in Sweden. Tech. Know. Learn.
- Bruder, I. (1989) Distance learning: What’s holding back this boundless delivery system? Electronic Learning, 8(6), 30–35.
- Casey, D. M. (2008). A Journey to Legitimacy: The Historical Development of Distance Education through Technology. Techtrends: Linking Research & Practice To Improve Learning, 52(2), 45-51.
- Chiappe, A., & Adame, S.I. (2017). Open Educational Practices: A learning way beyond free access knowledge. Ensaio: Avaliação e Políticas Públicas em Educação, 26(98), 213–230.