TURKISH ADAPTATION OF THE PORTER PARENTAL ACCEPTANCE SCALE (PPAS): VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Öz

The family is a system where parents and children live together. The family environment plays a critical role as the child interacts most intensely and encounters their first social experiences. If trust is established in child-parent relationship, this feeling is the basis of the child-established future relationships. The unconditional acceptance by the family is an important factor for the healthy child's development and reinforcing a sense of trust. Porter Parental Acceptance Scale (PPAS) is a tool that measures parental acceptance level. In this paper, Turkish adaptation, validity and reliability of PPAS were conducted to apply in parent education, psycho-education programs and especially Filial Therapy applications where family therapy and play therapy are combined. To analyze the validity and reliability of the PPAS, the scale was applied to 200 parents whose children between the ages of 3-10. As a result of statistical analysis, it was seen that this 33-item scale consists of four sub-dimensions. The increase in scores indicates the increase in parental acceptance level.

Anahtar Kelimeler

• Parental acceptance
• Filial Therapy
• Validity
• Reliability

PORTER EBEVEYN KABUL ÖLÇEĞİ’NİN (PEKÖ) TÜRKÇE UYARLAMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Anne-baba ve çocuğun birlikte yaşadığı sisteme aile denir. Aile ortamı çocuğun en yoğun etkileşimde bulunduğu ve sosyal açıdan ilk deneyimlerini yaşadığı yer olarak kritik öneme sahiptir. Ebeveynler ve çocuk arasında kurulan ilişkide güven duygusu oluşmuşsa, çocuğun ileride kuracağı ilişkilerin temelinde de bu duygu yer alır. Çocuğun gelişiminin sağlıklı olabilmesi ve güven duygusunu kazanabilmesi için ailenin çocuğu kabulü önemli bir faktördür. Porter Ebeveyn Kabul Ölçeği (PEKÖ) ebeveynlerin çocuklarını kabul düzeylerini ölçen bir araçtır. Bu çalışmada, ebeveyn eğitimlerinde, psiko-eğitim programlarında ve özellikle de aile terapisi ve oyun terapisinin birleştiği Filial Terapi uygulamalarında kullanılmak üzere PEKÖ’nün Türkçe’ye çeviri, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerinin yapılması amacıyla ölçek 3-10 yaş arası çocuğu olan 200 ebeveyne uygulanmıştır. İstatistiksel analizler sonucu 33 maddeden oluşan bu ölçeğin dört alt boyuttan oluştuğu görülmüştür. Ölçeğin puanlardaki artış ebeveynlerin çocuklarını kabul düzeylerindeki artışı göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveynsel kabul
• Filial terapi
• Geçerlik
• Güvenirlik

Kaynakça

1. Akgül, A. (2005). Tıbbi araştırmalarda istatistiksel analiz teknikleri: SPSS uygulamaları. Yükseköğretim kurulu matbaası.
2. Aksayan, S., & Gözüm, S. (2002). Kültürlerarası ölçek uyarlaması için rehber I: Ölçek uyarlama aşamaları ve dil uyarlaması. Hemşirelik Araştırma Dergisi, 4(1), 9-14.
3. Ayvaşık, H. B. (2000). Kaygı duyarlığı indeksi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 43-57.
4. Bratton, S. C., & Landreth, G. L. (2006). Child parent relationship therapy (CPRT) treatment manual: A 10-session filial therapy model for training parents. Routledge.
5. Bratton, S., & Landreth, G. (1995). Filial therapy with single parents: Effects on parental acceptance, empathy, and stress. International Journal of Play Therapy, 4(1), 61.
6. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Atıf İndeksi, 001-214.
7. Dedeler, M., Akün, E., & Batıgün, A. D. (2017). Yetişkin ebeveyn kabul-red ölçeği-kısa form’un uyarlama çalışması. Dusunen Adam, 30(3), 181-193.
8. Erkus, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Dernegi Yayınları, 24, 34-72.

9. Ersoy, A. F. (1997). Aile içi etkileşim ve ailede meydana gelen bazı sorunlar üzerine bir araştırma. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 127-139.
10. Field, A.(2005). Discovering Statistics Using SPSS. London: SAGE Publications. Anuario de psicología/The UB Journal of psychology, 37(1), 195-196.
11. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis 5th ed. New Jersey, NJ: Printice-Hall.
12. Hicks, B., & Baggerly, J. (2017). The effectiveness of child parent relationship therapy in an online format. International Journal of Play Therapy, 26(3), 138.
13. Hughes, D. A. (2006). Building the bonds of attachment: Awakening love in deeply troubled children.Jason Aronson.
14. Kitahara, M. (1987). Perception of parental acceptance and rejection among Swedish university students. Child abuse & neglect, 11(2), 223-227.
15. Kline, P. (1994). A general description of factor analysis. An easy guide to factor analysis, 1-13.
16. Lee, M. K., & Landreth, G. L. (2003). Filial therapy with immigrant Korean parents in the United States. International Journal of Play Therapy, 12(2), 67.
17. Oktay, A. (2002). Yaşamın Sihirli Yılları: Okul Öncesi Dönem. İstanbul. Epsilon Yayınları.
18. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (1996). Using Multivariate Statistics Harper Collins College Publishers New York. New York, USA, 880.
19. Voltan Acar, N., & Öğretmen, T. (2016). Kendini belirleme (güvengenlik) ölçeği geliştirme çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(27).