Konuşma Eğitimi Sürecinde Geri Bildirim Kaynakları

Bu makale için 30 Kasım 2024 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ufb/article/1594080

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin sözlü metin üretiminin her aşamasını verimli geçirmesinde öğretmen, akran ve öz değerlendirmeye dayalı geri bildirimin rolünü araştırmaktır. Bu amaçla, metin üreticisinin geri bildirim kaynaklarından (öğretmen, akran, öğrencinin kendisi) aldığı geri bildirimlerin metin üretim sürecine etkisini araştırmaya yönelik çalışmalar incelenmiştir. Çalışmada, sözlü metinleri ölçme-değerlendirmede geri bildirim kaynakları üzerinde durulmuş, sözlü metin ile yazılı metnin anlatım özellikleri, paylaşım süreci, iki metin yapısının benzer ve farklı yönleri alan yazındaki bilgiler ışığında tartışılmıştır. Sözlü metin üretim sürecinin aşamaları, her aşamayı oluşturan bileşenlerin taşıması gereken nitelikler açıklanmıştır. Geri bildirim kaynaklarının sözlü metin üretim sürecini ne yönde etkilediğinin incelenmesi amacıyla alan yazın taraması türlerinden biri olan geleneksel alan yazın taraması yapılmıştır. Bu yöntemle üç geribildirim türüne ilişkin çalışmalar incelenerek bir karşılaştırmaya gidilmiştir. Alan yazında taranan çalışmalardan öğretmen, akran ve öz değerlendirmeye dayalı geri bildirimin öğrencilerin metin üretimlerini olumlu yönde etkilediği, öğrencilerin bağımsız sözlü metin üreticisi olmalarını desteklediği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca geri bildirim kaynaklarının etkili olması için taşıması gereken niteliklerin, verilme biçiminin ve zamanının önemli olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• değerlendirme
• geribildirim
• konuşma
• sözlü metin

Feedback Sources in the Speech Training Process

Bu makale için 30 Kasım 2024 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ufb/article/1594080

Öz

The aim of this study is to reveal the function of teacher, peer and self-assessment feedback that can be utilized in speaking training. For this purpose, studies investigating the effect of the feedback received by the oral text producer from various sources on the text production process were analyzed. In the study, the sources of feedback in the assessment and evaluation of oral texts were emphasized, and the narrative features of oral texts and written texts, the sharing process, the similarities and differences of the two text structures were discussed with reference to the conceptual and theoretical content in the literature. The stages of the oral text production process and the qualities that the components of each stage should have are explained. In order to examine how feedback sources affect the oral text production process, a traditional literature review, which is one of the types of literature review, was conducted. With this method, studies on three feedback types were examined and a comparison was made. From the studies reviewed in the literature, it was concluded that feedback based on teacher, peer and self-assessment positively affected students' text production and supported students to become independent oral text producers. In addition, it was concluded that the qualities that feedback sources should have in order to be effective, the way they are given and the time they are given are important.

Anahtar Kelimeler

• assessment
• feedback
• speaking
• oral text.

Kaynakça

1. Aksan, M., ve Aksan, Y. (1991). Metin Kavramı ve Tanımları, Dilbilim Araştırmalar Dergisi, 2, 90-104.
2. Ayar, T. (2009). Öğretme-öğrenme Sürecinde Geribildirim: Dördüncü ve Beşinci Sınıf Öğretmen ve Öğrencilerinin Görüşlerine Göre Sınıfta Geribildirim Kullanımının Değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi), Çukurova Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Adana.
3. Bachman, L. F. (1990). Fundamental Considerations in Language Testing. Oxford University Press.
4. Baş, B. (2011). Sözlü ve Yazılı Kültür İlişkileri Çerçevesinde Konuşma ve Yazma Becerilerine Bir Bakış, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29), 109-117.
5. Bayat, N. (2022). Yazma Eğitimi Sürecinde Ölçme ve Değerlendirme, G. Çetinkaya (ed.) içinde, Türkçe Eğitimi Sürecinde Ölçme ve Değerlendirme (s. 119-141). Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Bayrakdar, E. ve Maltepe, S. (2021). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Akran Değerlendirmenin Konuşma Becerisine Etkisi. Aydın Tömer Dil Dergisi, 6(1), 1-23.
7. Bazerman, C. (2009). Genreand Cognitive Development: Beyond Writing to Learn. Pratiques. Linguistique, Littérature, Didactique, (143-144), 127-138. Bygate, M. (1987). Speaking, Oxford University Press.
8. Çetinkaya, G. ve Köğce, D. (2014). Ortaokul Türkçe ve Matematik Öğretmenlerinin Öğrencilere Verdikleri Sözel Geribildirimlerin İncelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 182(182), 113-136.

9. Çetinkaya, G. (2015). Examining Characteristics of Teacher Feedback in Organizing Written Texts. International Journal of Social Sciences and Education, 5(2), 322-331.
10. Çetinkaya, G. ve Hamzadayı, E. (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretim Sürecinde Sözel Düzeltme Geribildirimleri: Öğretmen ve Öğrenci Yeğleyişleri, Turkish Studies - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkishor Turkic Volume 10/3 Winter, p. 285-302.
11. Çetinkaya, G., Bayat, N. ve Alaca, S. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretim Sürecinde Yazılı Düzeltme Geribildirimleri ve Öğrencilerin Edimsel Çıkarımları. Mediterranean Journal of Humanities, 6(1), 85-98. doi: 10.13114/MJH.2016119291
12. Çetinkaya, G. (2019). Konuşma Eğitiminde Geribildirim, Konuşma ve Eğitimi içinde (ss. 285-300). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
13. Çimer, S. O., Bütüner, S. Ö., ve Yiğit, N. (2010). Öğretmenlerin Öğrencilerine Verdikleri Dönütlerin Tiplerinin ve Niteliklerinin İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 517-538.
14. Dilidüzgün, Ş. (2008). Türkçe Öğretiminde Metindilbilimsel Bağlamda Uygulamalı Bir Yaklaşım. (Yayımlanmamış Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Dölek, O. ve Hamzadayı, E. (2016). Akran Etkileşimine Dayalı Yazma Etkinliklerinin 7. Sınıf Öğrencilerinin Yazılı Anlatım Becerileri Üzerindeki Etkisi. Electronic Turkish Studies, 11(3).
16. Elbow, P. (1998). Writing With Power: Revising with Feedback. Oxford: Oxford University Press. Fahimi, Z. ve Rahimi, A. (2015). On the Impact of Self-assessment Practice on Writing Skill. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 192, 730-736.
17. Ferris, D. R., Pezone, S., Tade, C. R. ve Tinti, S. (1997). Teacher Commentary on Student Writing: Descriptions and Implications, Journal of Second Language Writing, 6, 155-182.
18. Freedman, S. W. (1987). Response to Student Writing. Urbana, IL: NCTE.
19. Goh, C. C. M. (2007). Teaching Speaking in the Language Classroom. Singapore: SEAMEO Regional Language Centre.
20. Goldstein,L.(2004).Questions and Answers about Teacher Written Commentary and Student Revision: Teachers and StudentsWorking Together, Journal of Second Language Writing, 13 (31), 63-80.
21. Göçer, A. ve Şentürk, R. (2019). Türkçe Öğretmenlerinin Metin İşleme Sürecinde Kullandıkları Geribildirim Türlerine Yönelik Bir Araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 40-92.
22. Günay, V. D. (2003). Metin Bilgisi, İstanbul: Multilingual Yayınları.
23. Hamzadayı, E. ve Çetinkaya, G. (2011). Yazılı Anlatımı Düzenlemede Akran Dönütleri: Dönüt Türleri, Öğrenci Algıları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 11(1).
24. Hamzadayı, E. (2015). Yabancılara Türkçe Öğretiminde C1 Düzeyinde Yazılı Akran Geribildirimlerine İlişkin Görünümler. Zeitschriftfürdie Welt der Türken/Journal of World of Turks, 7(2), 287-298.
25. Hamzadayı, E. (2019). Konuşmaya İlişkin Duyuşsal Nitelikler. G. Çetinkaya (Ed.), Konuşma ve Eğitimi içinde (1. baskı, s. 89-101). Ankara: Pegem Yayıncılık.
26. Hamzadayı, E. (2021). Dinleme Becerisinin Temel Kavramları. Dinleme ve Eğitimi içinde (ss. 1-12, ed. Nihat Bayat). Ankara: Anı Yayıncılık.
27. Hattie, J. (2012). Visible Learning for Teachers: Maximizing İmpact on Learning. Routledge. Herschell, A. D., Greco, L. A., Filcheck, H. A. ve McNeil, C. B. (2002). Who is Testing Whom? Ten Suggestions for Managing the Disruptive Behavior of Young Children during Testing. Intervention in School and Clinic, 37, 140-148.
28. Horverak, M. O. (2015). English Writing İnstruction in Norwegian Upper Secondary Schools. Acta Didactica Norge, 9(1), 11-20.
29. Lenz B. K., Ellis, E. S. Ve Scanlon, D. (1996). Teaching Learning Strategie sto Adolescents and Adults with Learning Disabilities. Austin, TX: PRO-ED.
30. London, M. (1995). Giving Feedback: Source-centered Antecedents and Consequences of Constructive and Destructive Feedback. Human Resource Management Review, 5, 159–188.
31. Miller, L. Ng, R. (1994). Peer Assessment of Oral Language Proficiency. Perspectives: Working Papers of the Department of English, City Polytechnic of Hong Kong 6, 41-56.
32. Miller, S. P. (2002).Using Effective Teaching Behaviors. Validated Practices for Teaching Students with Diverse Needs and Abilities(pp. 189-233). Boston: Allyn ve Bacon.
33. Murillo-Zamorano, L. R., ve Montanero, M. (2018). Oral Presentations in Higher Education: A Comparison of the Impact of Peer and Teacher Feedback. Assessment & Evaluation in Higher Education, 43(1), 138-150.
34. Nacakçıoğlu, A. (2021). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Öğrencilerin Sözel Hataları ve Düzeltici Geribildirimlerin İncelenmesi. (Yüksek Lisans tezi) Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. Noonan, B., ve Duncan, C. R. (2019). Peer and Self-assessment in High Schools. Practical Assessment, Research, and Evaluation, 10(1), 17.
36. Orsmond, P., Merry, S. ve Reiling, K. (1996). The Importance of Marking Criteria in the Use of Peer Assessment. Assessment and Evaluation in Higher Education, 21 (3), 239-249.
37. Sever, S. (1993). Türkçe Öğretiminde Uygulanan Tam Öğrenme Kuramı İlkelerinin, Öğrencilerin Okuduğunu Anlama ve Yazılı Anlatım Becerilerindeki Erişiye Etkisi.(Yayımlanmamış Doktora tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
38. Seyhan, L. ve Sülükçü, Y. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Konuşma Becerisini Geliştirmeye Yönelik Bir Mikro Öğretim Uygulama Çalışması. Uluslararası Bilim ve Eğitim Kongresi, Afyon, 23-25 Mart.
39. Topping, K. J. (1998). Peer Assessment between Students in College and University. Review Of Educational Research, 68 (3), 249-276.
40. Ülper, H. ve Çetinkaya, G. (2016). Türkçe Öğrenen Yabancı Öğrencilerin Yazılı Taslak Metinlerine Yönelik Geribildirim Almaya İlişkin Beklentileri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(33), 1-17.
41. White, R. V., Arndt, V. (1991). Process Writing.
42. Wakabayashi, R. (2013). The Effects of the Peer Feedback Process on Reviewers’ Own Writing. English Language Teaching, 6(9), 177-192
43. Yalçın, A. (2002). Türkçe Öğretim Yöntemleri Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Akçağ Yayınları.
44. Yalınkılıç, K. (2019). Sözlü Metin Yapılandırma. Konuşma ve Eğitimi içinde(ed. Gökhan Çetinkaya, 189-211.) Ankara: Pegem Akademi Yayınları
45. Yolcusoy, Ö. ve Çetinkaya, G. (2022). Sorularla Konuşma Eğitimi. Ö.T. Kara (Ed.), Sorularla Türkçe Eğitimi içinde (s. 115-166). Elazığ: Asos Yayınları.
46. Yılmaz, C. N. (2019). Video Destekli Öz Değerlendirme Etkinliklerinin Öğrencilerin Hazırlıklı Konuşma Becerisine Etkisi. (Yüksek Lisans tezi), Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.