SAVUNMA SEKTÖRÜNDE DEĞER ZİNCİRİ ANALİZİ ALGISI VE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Stratejik yönetim kapsamında işletmelerin değer yaratabilmesi için “farklılaşma” ya da “maliyet liderliği” yeteneklerini geliştirmeleri gerekmektedir. Bu amaçla geliştirilen Değer zinciri analizi ile rekabet üstünlüğü sağlanmaya çalışılmaktadır. Organizasyonlar için yol gösterici özellik gösteren bu analizle ilgili olarak, savunma sektöründe çalışanların değer zinciri analizi algıları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu maksatla; nicel araştırma yöntemi ile uzman kişilerden anket yoluyla elde edilen veriler sonucunda bir değerlendirme yapılmıştır. Bu kapsamda yöneticilerin değer zinciri analizini oluşturan temel ve destek faaliyetlerini önceliklendirmeleri istenmiş ve bu faktörlerin ağırlıkları Analitik Hiyerarşi Yöntemi (AHY) ile belirlenmiştir. Araştırma ile yazında yapılan uygulamalara farklı bir boyut kazandırılmaya çalışılmış olup, elde edilen bulgular ile yöneticilere önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Değer Zinciri Analizi,Analitik Hiyerarşi Yöntemi (AHY),Savunma Sektörü

THE PERCEPTION AND EVALUATION OF VALUE CHAIN ANALYSIS IN THE DEFENSE SECTOR

Öz

In the scope of strategic management, in order to create value, organizations should improve their competence as “differentation” or “cost management”. Developed for this purpose with the Value Chain Analysis is to provide competitive advantage. The perceptions of defence sector workers’ about this analysis which has guiding feature has been tried to examined. As a result of data obtained through surveys of experts with quantitative research methods, there has been made an assessment. In this context, forming managers’ value chain analysis, it has been requested to make a priority of primary actvities and support activities. Besides weights of these factors were determined by Analytic Hierarchy Process (AHP). With this study it has been tried to gain a different dimension to such kind of researches. With these findings, some suggestions have been given to managers.

Anahtar Kelimeler

• Value Chain Analysis,Analytic Hierarchy Process (AHP),Defence Sector

Kaynakça

1. Akbaş, H.E. (2009). Endüstri İşletmelerinde Maliyet Yönetiminde Dışsal Bir Bakış Açısı: Değer Zinciri Analizi. MÖDAV (2009)/1, 85–122.
2. Atılgan, T. (2006). Tekstil ve Hazır Giyim Sektöründe Değer Zinciri ve Ekonomik Etkileri. Tekstil ve Konfeksiyon Dergisi,1, 260–270.
3. Barney, J. , (1991). Firm Resources and Sustained Competitive Advantage. Journal of Management, 17( 1 ), 99–120.
4. Buhalis, D. (2003) . eTourism. Financial Times Prentice Hall, 376 s. , Harlow, İngiltere.
5. Carroll, C. , Lewis P. M. ve Thomas H. (1992). Developing Competitive Strategies in Retailing. Long Range Planning, , 25 (2), 81–88.
6. Çalışkan A., Turunç Ö. ve Akkoç İ. (2014). How does organisational culture affect the innovative behaviours? The mediating role of perceived insider status. International Journal of Innovation and Learning, 16(2), 151-172., doi: 10.1504/IJIL.2014.064364
7. David, F. R. (2009). Strategic management. Pearson / Prentice Hall,326 s. , Upper Saddle River, N. J.
8. Dekker, H. C. (2003). Value Chain Analysis in Interfirm Relationships: A Field Study. Management Accounting Research 14, 1–23.

9. Dyers, J.S. (1990). Remarks on The Analytic Hierarchy Process. Management Science, 36 (3), 249–258.
10. Eraslan, İ.H. , Kuyucu, A.D.H. ve Bakan, İ. (2008). Değer Zinciri (Value Chain) Yöntemi İle Türk Tekstil ve Hazır Giyim Sektörünün Değerlendirilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 2, 307–332.
11. Ercil, Y. ve Sığrı, Ü. (2008). Stratejik Düşünmenin Sırları ve Sistem Yaklaşımı. Ankara: Asil Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
12. Girvan, N. (1987). Transnational Corporations and Non-fuel Primary Commodities in Developing Countries. World Development, 15(3), 713–740.
13. Hitt, A.M.(2005). Spotlight On Strategic Management. Business Horizons 48, 371–377.
14. Hung, J. H. , Yau, T. C. ve Tien, C. C. (2009). GRA Decision Making Model for the Integrated Strategies of Life Cycle with Industrial Value Chain The Journal of Grey System 2, 209–224.
15. Johanson, J. ve Mattson L.G. (1992). Network Positions and Strategic Action — An Analytical Framework. In: Axelsson B, Easton G, Editors . Industrial Networks: A New View of Reality. London: Routledge. 205– 217.
16. Kabak, M. Ve Turunç, Ö. (2008). Günümüzde Çalışanları Motive Eden Faktörler: Özel Sektör Motivasyon Faktör Önceliklerinin Analitik Hiyerarşi Yöntemiyle (AHY) Belirlenmesi. KHO Bilim Dergisi, 18 (2), 168–191.
17. Kaplinsky, R. (2000). Globalisation and Unequalisation: What Can be Learned From Value Chain Analysis. 117–146.
18. Kuyucak, F. ve Şengür, Y. , (2009) Değer Zinciri Analizi: Havayolu İşletmeleri İçin Genel Bir Çerçeve. KMU İİBF Dergisi,16, 132–147.
19. Mintzberg, H. ve Waters, J. A. 1985. Of Strategies, Deliberate and Emergent. Strategic Management Journal, 6, 257-272.
20. Newman, P. , Rowlands, H. ve Williams, J. (2008). A UK Company Case Study in the Use of Value Chain Analysis and Process Mapping for Organisational Change. Newport Business School, 1–4.
21. Nordberg, M. , Campbell, A. ve Verbeke, A. (2003). Using Customer Relationships to Acquire Technological Innovation A Value-Chain Analysis of Supplier Contracts with Scientific Research Institutions. Journal of Business Research , 56, 711 – 719.
22. Pandza, K. , Polajnar A. ve Buchmeister B. (2005). Strategic Management of Advanced Manufacturing Technology. International Journal Advanced Manufacturing Technology, 25, 402-408.
23. Paquin J. P. ve Koplyay T. (2007). Force Field Analysis and Strategic Management: A Dynamic Approach. Engineering Management Journal. 19 (1), 28–37.
24. Price A.D.F. ve Newson E. (2003). Strategic Management: Consideration of Paradoxes, Processes, and Associated Concepts as Applied to Construction. Journal of Management in Engineering, 19 (4) , 183–192.
25. Porter, M.E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: The Free Press.
26. Porter, M.E. (1989). On Competition. Altervard Business Review Book. Boston: Harvard Business School Publishing.
27. Porter, M. E. (1998). The Competitive Advantage of Nations. New York: Palgrave.
28. Porter, M. E. ve Kramer, M. R. (2006). Strategy & Society: The Link Between Competitive Advantage and Corporate Social Responsibility. Harvard Business Review, 1–14.
29. Rabelo, L., Eskandari, H. , Shaalan, T. Ve Magdy, H. (2006). Value Chain Analysis Using Hybrid Simulation and AHP. International Journal of Production Economics, 105, 536–547.
30. Rainbird, M.(2004). A Framework for Operations Management: The Value Chain. International Journal of Physical Distributaion & Logistics Management, 34 (3/4), 337–345.
31. Sanchez, R. (1997). Strategic Management at the Point of Inflection: Systems, Complexity and Competence Theory. Long Range Planning, 30 (6), 939–946.
32. Shank, J.K. ve Govindarajan, V.(1992). Strategic Cost Management: The Value Chain Perspective. Manage. Acc. Res. 4, 177–197.
33. Shafer, S. M. ve Meredith, J. R. (1997). Operations Management: A Process Approach With Spreadsheets. New York: John Wiley & Sons, Inc.
34. Stabell, C.B. ve Fjeldstad Ø. D. (1998). Configuring Value for Competitive Advantage: On Chains, Shops, and Networks. Strategic Management Journal, Vol.19, 413–437.
35. Şengür, Y. ve Kuyucak, F. (2009). Değer Zinciri Analizi. KMU_BF Dergisi, 16: 132–147.
36. Ülgen, H. ve Mirze, S.K. , İşletmelerde Stratejik Yönetim, Literatür Yay. İstanbul(2004).
37. Womack, J. P. ve Jones, D. T. , (1996). Lean Thinking: Banish Waste and Create Wealth in Your Corporation, New York: Simon & Schuster.
38. Yao-qing, D. ve Qian, F. (2008). Value Chain Analysis of Government Information Disclosure . National Social Science Fund, 1–4.
39. Zahedi, F.(1986). The Analytic Hierarchy Process- A Survey of The Method and Its Applications. Interfaces 16 (4), 96–108.