DİNİ VE MİLLİ TÖRENLERİN TÖRENSEL COŞKU PERSPEKTİFİNDE İNCELENMESİ

İnsan topluluklarının en eski çağlardan itibaren tapınma, eğlenme, anma gibi

hususlardan dolayı bir takım etkinlikler yaptığı bilinmektedir. Yaptığı bu etkinlikler

tarihin belli dilimlerinde ayin, tören, anma, şenlik, milli bayram gibi isimler altında

devam etmiştir. Her bir topluluk yaşadığı döneme göre inanç ve yaşama biçimi

seçmiştir. Bu farklılık ve yaşam biçimleri her hususta olduğu gibi adı geçen

kavramların içeriğinde ve etkinlik biçimlerinde de değişiklikler yaratmıştır. Ayrıca

benzer özelikler taşıyan veya aynı coğrafya da yaşayan grupların tören etkinlikleri

birbirine benzerlik gösterse de genel itibarı ile kendine özgü bir tutum görülmektedir

denebilir. Müzik ise inançların tümünde etki gösteren, gerek dinsel, gerek coşkusal

törenlerde kültür unsurlarını ortaya çıkaran soyut bir araç olarak ortaya çıkar. Mevlevi

kültürünü arındıran Sema Ayini, Alevi-Bektaşi kültürünü temsil eden Semah Ayini,

Milli bayramları temsil eden Bando, Mehter gibi inanç ve temsil öğeleri, kendi kültür

yapısına uygun olarak form özelliği, çalgıları, seslendirme özellikleri ile farklılık

göstermektedir. İnanН ve Milli coşku sistemlerine ait pek çok simge, inanç ve müziğin

gücü ile kuşaklar boyu aktarılabilmekteyken; müzik de ifade gücüne eklenen kutsallık

algısı ve milli beraberlik olgusu aracılığıyla sosyal değişimlerin etkilerini

hissettirebilmektedir. Bu Нalışma, söz konusu ilişkiyi Anadolu coğrafyasının inanca ve

milli oluşumlara ait tören geleneklerinin müziğin toplumsal temelleri çatısında ele

alındığında bir tören coşkusu ile gerçekleşip gerçekleşmediğini belirlemek amacı ile

yapılmıştır.