Yönetişim Perspektifinden Türkiye’de Çevre Vergileri

The concept of governance appears as a management process that became popular in the 1980s and has been discussed and tried to be implemented on a Turkish scale. When looked at, it is aimed to present a new perspective to overcome the deficiencies in public governance with the principles of transparency, accountability, consistency and effectiveness of the concept of governance, whose basic principle is participation, and to provide a better service by operating it in the public administration process. In this study, it was tried to evaluate whether taxes defined as environmental taxes on an international scale are compatible with governance principles on a Turkish scale. Taxes, duties, and tax incentives and deductions were evaluated under separate headings, and in the conclusion, a general evaluation was made and it was concluded that environmental taxes in Turkey were included in the tax legislation only for the purpose of generating revenue, without taking into account the principles of governance.

Yönetişim kavramı 1980’lerde popüler hale gelen ve Türkiye ölçeğinde de tartışıla gelmiş ve uygulanmaya çalışılmış bir yönetim süreci olarak karşımıza çıkmaktadır. Bakıldığında temel ilkesi katılım olan yönetişim kavramının saydamlık, hesap verebilirlik, tutarlılık ve etkililik ilkeleri ile kamu yönetişimdeki eksikliklerin üstesinden gelinmesi için yeni perspektif sunulması ve kamu yönetimi sürecinde işletilerek daha iyi bir hizmet sunumu amaçlanmıştır. Bu çalışmada uluslararası ölçekte çevre vergileri olarak tanımlanan vergilerin Türkiye ölçeğinde yönetişim ilkelerine uyumlu olup olmadığı değerlendirilmeye çalışılmıştır. Vergiler, harçlar ve vergi teşvik ile indirimleri ayrı başlıklar altında değerlendirilmiş, sonuç kısmında ise genel bir değerlendirme yapılarak Türkiye’deki çevre vergilerinin yönetişim ilkelerinin göz önünde bulundurulmadan sadece gelir elde etmek amacıyla vergi mevzuatında yer edindiği sonucuna varılmıştır.