İnovasyon Ekosisteminde Teknoparkların Rolü Ve Geliştirilmesine Yönelik Bir Model Önerisi: Teknoloji Transfer Ve Geliştirme Merkezi

Öz

Günümüzde bilgi birikimini üretime dönüştürmesine, bilimsel çalışmaların ticarileştirilerek ulusal düzeyde değer yaratılmasına ve uluslararası pazarlardaki rekabet gücünün arttırılmasına katkı sağlayacak yeni ürün veya üretim yöntemleri geliştirilmesini sağlayan en önemli araçlarından biri üniversite-sanayi işbirliğidir. Bu çalışmanın amacı ise inovasyondan faydalanarak bilim ve sanayi arasında köprü görevi görüp, önemli bir ara yüz olan Teknoparkların Üniversite-Sanayi işbirliği arasında kurduğu köprünün rol ve öneminin vurgulanması ve bu rolün geliştirilmesine yönelik olarak “Teknoloji Transfer ve Geliştirme Merkezi” isimli yeni bir model önerisi geliştirmeye çalışmaktır. Geliştirilen model önerisinde yerel ya da bölgesel düzeyde bilim ve sanayide söz sahibi olan tüm paydaşların yer almasına dikkat edilmiştir. Yerel düzeydeki bilim ve sanayi aktörlerinin üniversitelerde mevcut bulunan teknopark çatısı altında (irtibat bürosu oluşturulması yoluyla) temsil edilerek tek merkezden koordine edilmesi düşünülmektedir. Böylece Teknoparkların sinerjik yaklaşım yoluyla, ulusal ve uluslararası düzeyde katma değer oluşturma ve rekabet gücünün arttırılmasında daha aktif rol oynayacakları ispatlanmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İnovasyon
• Teknopark
• Bilim-Sanayi İşbirliği

The Role of Technoparks in the Innovation Ecosystem and A Model Proposal for Its Development: Technology Transfer and Development Center

Öz

Today, university-industry cooperation is one of the most important tools that enable the development of new products or production methods that will contribute to transforming knowledge into production, creating value at the national level by commercializing scientific studies, and increasing competitiveness in international markets. The aim of this study is to act as a bridge between science and industry by making use of innovation and to try to develop a new model proposal called “Technology Transfer and Development Center” for the development of this role by emphasizing the role and importance of the bridge established by Technoparks between University-Industry cooperation, which is an important interface. Attention was paid to include all stakeholders who have a say in science and industry at the local or regional level in the proposed model. It is thought that the local level science and industry actors will be represented under the roof of the technopark (through the creation of a liaison office) in universities and coordinated from a single center. Thus, it has been tried to prove that Technoparks will play a more active role in creating added value and increasing competitiveness at national and international level through a synergetic approach.

Anahtar Kelimeler

• Innovation
• Technopark
• Science-Industry Cooperation

Kaynakça

1. Adıgüzel B. (2012). İnovasyon ve İnovasyon Yönetimi: Steve Jobs Örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Aydın, Ö. (2008). Dünya Devi P&G, B&G ile Büyüyor. Capital, Şubat, 114–118.
3. Bülbül, E. M. (2014). İnovasyon Performansı Değerlendirme Sürecinde Ahs ve Gia Bütünleşik Yaklaşımı: Süt Ürünleri Sektöründe Bir Uygulama. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
4. Castells, M. & Hall, P. (1994). Technopoles of the World: The Making of Twenty-First-Century Industrial Complexes. New York: Routledge.
5. Coşkun, S. (2013). Stratejik Rekabet Üstünlüğü Olarak İnovasyon Stratejileri: Kocaeli Otel İşletmeleri Üzerine Bir Araştırma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
6. Çalıpınar H. & Baç U.(2007). Kobilerde İnovasyon Yapmayı Etkileyen Faktörler ve Bir Alan Araştırması, Ege Araştırmaları Dergisi, 7(2), 2007:445-458.
7. Dean, B. V. & Goldhar, J. D. (ed.) (1980). Management Of Research And İnnovation. North-Holland
8. Deniz A. (2012). Tüketici Yenilikçiliğinin Boyutları ve Yenilikçiliği Etkileyen Faktörler Arasındaki İlişkiler. (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.

9. Dickson, A. (2004). Pre-incubation And The New Zealand Business Incubation Industry. Wellington: New Zealand Centre for SME Researh
10. Drucker, P. (1985). The Discipline of the Innovator. Harvard Business Review, 63(3), 67-72.
11. Drucker, P. F. (2002). The discipline of innovation. Harvard business review, 80, 95-104.
12. Durna, U. (2002). Yenilik Yönetimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
13. Gökçek O. (2007). Yenilik Yönetimi Süreci ve Yenilik Stratejileri: Otomotiv Sektöründe Bir Alan Çalışması, (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
14. Grant, J. (2007). Markaların İnovasyon Manifestosu. (A. Özer, Çev). İstanbul: Madiacat Kitapları,10–100.
15. Hamel, G. & B. Bren (2007). The Future of Management. Harvard Business School Press, 3–255.
16. Hult, G. Tomas, M. Hurley, R. F. & Knight, G. A. (2004). Innovativeness: Its Antecedents and Impacton Business Performance. Industrial Marketing Management, C.33, ss. 429-438.
17. Hu, T. S., Lin, C. Y., & Chang, S. L. (2005). Role of interaction between technological communities and industrial clustering in innovative activity: The case of Hsinchu district, Taiwan. Urban Studies, 42(7), 1139-1160.
18. IASP (2008). How IASP Defines Our Key Terms. Retrieved 08 November 2014 from https://www.iasp.ws/our-industry/definitions.
19. Innovate America (2005). National Innovation Initiative Summit And Report. Council on Competitiveness, USA.
20. Işık, C. & Keskin, G. (2013). Bilgi Ekonomilerinde Rekabet Üstünlüğü Oluşturulması Açısından İnovasyonun Önemi, Atatürk Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Dergisi , Cilt: 27, : 1, 2013 27(1), 41-57.
21. Johansson, F. (2007). Yaratıcılık ve İnovasyon. (Dinç Tayanç, Çev.). İstanbul: Madiacat Kitapları,15–98.
22. Keith, E. L. & Theodore, G. J. (1984). Characterization of Innovations Introduced on the U.S: Market in 1982. The Futures Group, U.S: Small Business Administration. SBA-6050-0A-82.
23. Kılıç M. & Bilginoğlu B. (2012). İhracatçı Türk Firmalarında Personel Sağlama ve Seçme Yöntemleri ve İnovasyon Performansı İlişkisi: Orta Anadolu İhracatçı Birlikleri Örneği. Sosyoekonomi Dergisi Yıl: 2010-3, s.216-244.
24. Kılıç R. (2011). Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerde Bir Öz Yetenek Oluşturma Stratejisi Olarak İnovasyon: Balıkesir İli Ve Çevresinde Bir Araştırma. (Yayımlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
25. Koh, F. C., Koh, W. T., & Tschang, F. T. (2005). An analytical framework for science parks and technology districts with an application to Singapore. Journal of business venturing, 20(2), 217-239.
26. Kotler P. (2012). Soru ve Cevaplarla Günümüzde Pazarlamanın Temelleri. (Ü. Şensoy, Çev.). İstanbul: Optimist Yayın Evi.
27. Kuczmarski, T. D. (1996). Innovation: Leadership Strategies For The Competitive Edge. Contemporary Books. MÜSİAD (2012). Araştırma Raporları: 76, Küresel Rekabet İçin Ar-Ge ve İnovasyon. İstanbul
28. OECD (2005). Oslo Manuel: Guidelines for Collecting and Interpreting Innovation Data.
29. Oylumlu, H. (2006). Bir Şirketin Yenilikçiliğine Etki Eden Koşulların Belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
30. Önal, G. (2009). Yeniliğe Karşı Tüketici Tepkisi ve Tüketicilerin Yenilikleri Benimseme Düzeyleri İle İlgili Isparta İline Yönelik Bir Uygulama. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
31. Rogers E. M. (1983). Diffusion of Innovations. New York: Free Press.
32. Sakaryalı, A. M. (2014). İnovasyon ve Risk Sermayesi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(1), 183-210.
33. Satı E. Z. (2013). İnovasyonu Yönetmede Kesitler. Ankara: Nobel Yayınevi
34. Schmookler, J. (1966). Invention And Economic Growth. Cambridge, MA: Harvard University Press.
35. Tekin, M. (2009). Girişimcilik. Konya: Güney Ofset Matbaacılık.
36. Terzioğlu, M. (2008). İşletmelerde İnovasyon Yeteneği: Denizli Tekstil Sektörü Örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
37. Tiftik H. & Zincirkıran M. (2013). Effect of Clustering Activities to Competitive Power in Terms of SME’s Innovative Management Approach. Journal of Alternative Perspectives in the Social Science, 5(3).
38. TMMOB (2004). Teknoloji (50. Yıl Yayını).
39. Zerenler, M. T., Türker, N. T., & Şahin, E. T. (2007). Küresel Teknoloji, Araştırma- Geliştirme (Ar-Ge) ve Yenilik İlişkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (17), 653.