Eskişehir Hamamyolu Park ve Meydan Düzenlemesinin Erişilebilirlik Üzerinden Okunması

Urban open spaces are areas that should be open to the independent and safe access of all age groups and individuals with different physical abilities. Each user's ability to participate in the urban open space and actively use urban furniture is related to the reference level of urban ergonomics. Accessibility, which is defined as the easily access of every individual living in the city to any place and any service they want, is a concept that should be adopted by designers in the arrangement of urban space and its equipment. Accessibility-related standards should be included to design process to organize the barrier-free built environment and to design inclusive spaces where everyone participates in social life, considering the needs of all individuals. Inaccessible spaces put many users with physical differences such as people with disability, elders, children, at a disadvantage. In this study, it is aimed to examine the Hamamyolu Urban Deck project, which was implemented for the reorganization of Eskişehir Hamamyolu in 2018, through the concept of accessibility. The TS 9111 "Accessibility Requirements in Buildings for the Handicapped and Persons with Reduced Mobility" was used for the evaluation criteria. Observation, detection, and documentation with photographs were made. As a result of the observations made in the study area, the accessibility standards could not be fully achieved.

Kentsel açık mekânlar toplumu oluşturan bütün yaş gruplarının ve farklı fiziksel yeteneklere sahip bireylerin bağımsız ve güvenli bir şekilde erişimine açık olması gereken alanlardır. Her kullanıcının kentsel açık mekâna katılım sağlayabilmesi ve kent mobilyalarını aktif olarak kullanabilmesi kent ergonomisinin referans alınma düzeyiyle ilişkilidir. Kentte yaşayan her bireyin istediği her yere ve her hizmete kolay bir şekilde ulaşabilmesi olarak tanımlanan erişilebilirlik, kentsel mekânın ve donatıların düzenlenmesinde tasarımcılar tarafından benimsenmesi gereken bir kavramdır. Engelsiz yapılı çevrenin düzenlenmesi ve tüm bireylerin ihtiyaçları düşünülerek herkesin toplumsal hayata katıldığı kapsayıcı mekanların tasarlanması için erişilebilirlikle ilgili standartlar tasarım sürecine dahil edilmelidir. Erişilebilir olmayan mekanlar engelliler, yaşlılar, çocuklar gibi bedensel farklılıkları olan çok sayıda kullanıcıyı dezavantajlı hale getirmektedir. Bu çalışmada Eskişehir Hamamyolu’nun 2018 yılında yeniden düzenlenmesi için uygulanan Hamamyolu Park ve Meydan Düzenlemesi projesinin erişilebilirlik kavramı üzerinden incelenmesi amaçlanmıştır. Değerlendirme kriterleri için TS 9111 Özürlüler ve Hareket Kısıtlılığı Bulunan Kişiler için Binalarda Ulaşılabilirlik Gerekleri standardından faydalanılmıştır. Yerinde gözlem, saptama ve fotoğraf ile belgeleme yapılmıştır. Çalışma alanında yapılan gözlemler sonucunda erişilebilirlik standartlarının tam olarak sağlanamadığı ve bunun etkisiyle Hamamyolu Park ve Meydan Düzenlemesi projesinin erişilebilirlik değerinin düşük olduğu sonucuna varılmıştır.