KÜLTÜREL MİRAS EĞİTİMİNDE BİLGİ İLETİŞİM TEKNOLOJİLERİNİN ROLÜ VE MOBİL UYGULAMALAR

Öz

Bu makalede bilgi iletişim teknolojileri (BİT), artırılmış gerçeklik (AR) ve mobil uygulamaların kültürel miras eğitimine katkısı, yaratıcı olanakları ve eksikleri mevcut mobil uygulamalar incelenerek değerlendirilmiştir. Seçilen örneklem ikincil veri kaynakları ve uygulamalar için hazırlanmış önceki dönem çalışmalar ile son (2019) “AppStore” ve “Google Play”de çıkan AR ile kültür ve turizm amaçlı hazırlanmış uygulamalar arasından seçilmiştir. Bilgi iletişim teknolojilerinin kültürel mirasın eğitimi ve tanıtımında kullanılması; özellikle artırılmış gerçeklik uygulamalarının bireysel öğrenmeyi desteklemesi, daha derin bir bakış açısı sunması; bu yeni öğrenme yaklaşımları olarak konuyu popüler hale getirir. Bu tür uygulamalarda kullanılan hikayeleştirme ve animasyonlar; kültürel değer hakkındaki bakış açısını değiştirir ve duygudaşlık sağlanmasında etkin bir rol üstlenir. Mobil uygulamaların kültürel miras eserlerine daha kolay erişim sağlaması, turizmi ve öğrenmeyi teşvik etmesi, teknolojik araçların ve bununla ilgili yeni yöntem ve eğitim modellerinin ortaya çıkartılmasını sağlar. Ancak kültürel mirasın tanıtımı önemli bir sorumluluktur. AG ile tarihin yeniden kurgulanarak sunumu birtakım zorluk ve sorunları da beraberinde getirir. AG başlığı altında hazırlanan uygulamalar sadece yazınsal ve resimsel olabildiği gibi modelleme ile etkileşimli ve tarihi atmosferi yansıtan canlandırmaları da içerir. Bu inceleme yazısında kültürel mirasın tanıtımı için yapılan mevcut uygulamaların teknolojik imkanları sınıflandırılmış, eğitici olumlu yanları kadar eleştirel bakış açısı da getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Artırılmış Gerçeklik,Kültürel Miras,Mobil Uygulamalar,Tanıtım,Eğitim

Kaynakça

1. Addison, A. C. (2008). The Vanishing Virtuality. Y. E. Kalay, & J. Afflect içinde, New Heritage New Media and Cultural Heritage (s. 27-66). Washington: Routledge.
2. Akkuş, G., & Akkuş, Ç. (2018, 03 15). Tarihi Turistik Alanlarda Kullanılan Mobil Artırılmış Gerçeklik Uygulamalarının Değerlendirilmesi. 83-104.
3. Dahne, P. L. (2007). Real Positioning in Virtual Environments Using Game Engines. IEEE İnternational Symposium on Mixed and Augmented Reality (s. 203-208). Trento: ResearchGate.
4. Dahne, P., & Karigannis, J. N. (2002). Archeoguide: System Architecture of a Mobile Outdoor Augmented Reality System. ISMAR '02 Proceedings of the 1st International Symposium on Mixed and Augmented Reality (s. 263). Washington: IEEE Computer Society .
5. Dave, B. Virtual Heritage: Mediating Space, Time and Perspectives. E. Y. Kalay, T. Kvan, & J. Afflect içinde, New Heritage; New Media and Cultural Heritage (s. 40-52). New York: Routledge.
6. Frischer, B. (2011, 08 25). Rome Reborn 2.2. 12 13, 2019 tarihinde YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=vrIEwjgfbYs adresinden alındı
7. Hjalager, A. (2015). 100 İnnovation That Transformed Tourism. Journal of Travel Research , 3-21.
8. Kalay, Y. E. (2008). Preserving Cultural Heritage Through Digital Media. Y. E. Kalay, T. Kvan, & J. Affleck içinde, New Heritage, New Media and Cultural Heritage (s. 1-10). New York: Routledge.

9. Thurley, S. (2005, 01 01). What is Cultural Heritage. 12 13, 2019 tarihinde Culture in Development: http://www.cultureindevelopment.nl/cultural_heritage/what_is_cultural_heritage adresinden alındı
10. Vries, G. d. (2009). Kalpleri ve Zihinleri Kazanmak: Kültürel Diplomasi ve Avrupa Birliği-Türkiye İlişkileri. S. Ada içinde, Kültür Politikaları ve Yönetimi (KPY) Yıllık 2009 (s. 15-25). İstanbıl: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.