Okul Öncesi Dönem Çocuklarında Problemli Medya Kullanımı ile Bağımsız Öğrenme Davranışları İlişkisinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, okul öncesi çocukların problemli medya kullanımları ve bağımsız öğrenme davranışları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada belirlenen amaçlar doğrultusunda nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ili Sincan ilçesinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı bağımsız anaokullarında öğrenim gören 5-6 yaş grubundaki 322 çocuk oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında çocukların bağımsız öğrenme davranışlarını belirlemek için “Bağımsız Öğrenme Davranışları Ölçeği” ve çocukların problemli medya kullanımını ölçmek için “Problemli Medya Kullanım Ölçeği (PMKÖ)” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde normallik dağılımına bağlı olarak uygun istatistiksel testler kullanılmıştır. Veri analizleri sonucunda okul öncesi dönem çocuklarının problemli medya kullanımları ve bağımsız öğrenme davranışları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Problemli medya kullanımı ve bağımsız öğrenme davranışları ile yaş, cinsiyet gibi çeşitli değişkenlerle farklı ilişkilerin olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• okul öncesi dönem
• problemli medya
• bağımsız öğrenme davranışı
• öz düzenleme

Investigation of the Relationship Between Problematic Media Use and Independent Learning Behaviors in Preschool Children

Öz

This study aimed to examine the relationship between problematic media use and independent learning behaviors in preschool children. A survey model, one of the quantitative research methods, was employed in line with the research objectives. The study group consisted of 322 children aged 5–6 years attending independent kindergartens affiliated with the Ministry of National Education in the Sincan district of Ankara, Türkiye. Data were collected using the “Independent Learning Behaviors Scale” to assess children's independent learning behaviors and the “Problematic Media Use Measure (PMUM)” to measure their problematic media use. In the analysis of the data, appropriate statistical tests were conducted based on the normality distribution of the variables. The findings revealed that there was no significant relationship between preschool children's problematic media use and their independent learning behaviors. However, the relationship between these variables was found to vary according to certain demographic factors, such as age and gender.

Anahtar Kelimeler

• Preschool period
• problematic media
• ındependent learning behaviour
• self regulation

Kaynakça

1. Akbaş, N. (2023). Aı̇le danışmanlığı perspektı̇fı̇nden çocuklarda problemli̇ medya kullanımı. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
2. Akça, H. (2018). İstanbul ilı̇ Maltepe ilçesindekı̇ ilkokul çağı çocuklarında ekran bağımlılığı eğiliminin nicel olarak incelenmesi. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
3. Akçay, D. ve Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12 (2), 66-71. https://doi.org/10.5222/j.child.2012.066
4. Aksoy, A. B. ve Tozduman Yaralı, K. (2017). Çocukların öz düzenleme becerileri ile oyun becerilerinin cinsiyete göre incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 442-455. https://doi.org/10.24315/trkefd.304124
5. Aktaş Arnas, Y. (2005). 3-18 Yaş grubu çocuk ve gençlerin interaktif iletişim araçlarını kullanma alışkanlıklarının değerlendirilmesi. TOJET, 4(4), 1303-6521.
6. Almeqdad, Q., Al-Hamouri, F., Zghoul, R., Al-Rousan, A., ve Whitebread, D. (2016). Cross Cultural ındicators of ındependent learning in young children: A jordanian case. The Spanish Journal of Psychology, 19, E34. https://doi.org/10.1017/sjp.2016.35
7. American Academy of Pediatrics. (2016). Media and young minds. Pediatrics, 138(5), e20162591. https://doi.org/10.1542/peds.2016-2591
8. Anderson, C. A. ve Dill, K. E. (2000). Video games and aggressive thoughts, feelings, and behavior in the laboratory and in life. Journal of Personality and Social Psychology, 78(4), 772–790. https://doi.org/10.1037/0022-3514.78.4.772

9. Apak, Y. M. (2022). Geleneksel çocuk oyunlarıyla bütünleştirilmiş okul öncesi eğitim etkinliklerinin çocukların bağımsız öğrenme davranışları ile ebeveyn çocuk ilişkisine etkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
10. Aral, N. ve Doğan Keskin, A. (2018). Examining 0-6 year olds’ use of technological devices from parents’ points of view. Addicta: The Turkish Journal on Addiction, 5(2), 317–348. https://doi.org/10.15805/addicta.2018.5.2.0054
11. Arslan, S. (2022). Dijital ebeveynlik farkındalığı ve çocuklarda problemli medya kullanımı arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
12. Aşut, Ö., Abuduxike, G., Acar-Vaizoğlu, S., ve Cali, S. (2019). Relationships between screen time, internet addiction and other lifestyle behaviors with obesity among secondary school students in the Turkish Republic of Northern Cyprus. The Turkish Journal of Pediatrics, 61(4), 568-579. https://doi.org/10.24953/turkjped.2019.04.014
13. Aybal, Ç. N. (2021). 4-11 yaş çocuklarda ekran bağımlılığı eğiliminin incelenmesi ve ebeveynlerin ekran bağımlılığını önlemeye yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
14. Aydın, E., Adıgüzel, S., ve Ünsever, Ö. (2024). Okul öncesinde bağımsız öğrenmenin desteklenmesi: eğitim programı ve öğretmen uygulamaları üzerine bir inceleme. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi (61), 2571-2606. https://doi.org/10.53444/deubefd.1489542
15. Bakırcı, B. (2024). Okul öncesi dönem 48-72 aylık çocukların dijital ekranını problemli kullanımlarının ve sosyal becerilerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
16. Bates, I. ve Wilson, P. (2003). Youth, family and education: the formation of the independent learner. ESRC. Beadini, İ. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarının problemli medya kullanımları ile sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Trakya.
17. Birenbaum, M. (2002). Assessing self-directed learning skills in simulation-based instruction. Instructional Science, 30(1), 31–43. https://doi.org/10.1007/0-306-47614-2_5
18. Blackwell, C. K., Lauricella, A. R., ve Wartella, E. (2016). The influence of TPACK contextual factors on early childhood educators’ tablet computer use. Computers & Education, 98, 57–69. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2016.02.010
19. Blair, C. ve Raver, C. C. (2015). School readiness and self-regulation: A developmental psychobiological approach. Annual Review of Psychology, 66, 711–731. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-010814-015221
20. Bodur, E. (2022). Okul öncesi çocuklarda ekran bağımlılığı ile öz bakım becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi, İstanbul.
21. Boekaerts, M. (1997). Self-regulated learning: A new concept embraced by researchers, policy makers, educators, teachers and students. Learning and Instruction, 7(2), 161-86. https://doi.org/10.1016/S0959-4752(96)00015-1
22. Bornstein, M. H., Hahn, C. S., Suwalsky, J. T. D., ve Haynes, O. M. (2003). Socioeconomic status, parenting, and child development: The Hollingshead Four-Factor Index of Social Status and related measures. Developmental Psychology, 39(4), 724–736.
23. Bryce, D. ve Whitebread, D. (2012). The development of metacognitive skills: Evidence from observational analysis of young children’s behavior during problem-solving. Metacognition and Learning, 7(3), 197-217. https://doi.org/10.1007/s11409-012-9091-2
24. Butler, D. L., Schnellert, L., ve Perry, N. E. (2017). Developing self-regulating learners. Don Mills, ON: Pearson. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2024). Bilimsel araştırma yöntemleri. (28.baskı) Ankara: Pegem Akademi.
25. Chonchaiya, W. ve Pruksananonda, C. (2008). Television viewing associates with delayed language development. ActaPaediatrica, 97(7), 977–982. https://doi.org/10.1111/j.1651- 2227.2008.00831.x
26. Christakis D. A. (2009). The effects of infant media usage: what do we know and what should we learn?. Acta paediatrica (Oslo, Norway : 1992), 98(1), 8–16. https://doi.org/10.1111/j.1651-2227.2008.01027.x
27. Christakis D. A. (2014). Interactive media use at younger than the age of 2 years: time to rethink the American Academy of Pediatrics guideline?. JAMA Pediatrics, 168(5), 399–400. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2013.5081
28. Christakis, D. A., Zimmerman, F. J., DiGiuseppe, D. L. ve McCarty, C. A. (2004). Early television exposure and subsequent attentional problems in children. Pediatrics, 113(4), 708–13. https://doi.org/10.1542/peds.113.4.708
29. Cliff, D. P., Howard, S. J., Radesky, J. S., McNeill, J., ve Vella, S. A. (2018). Early childhood media exposure and self-regulation: bidirectional longitudinal associations. Academic Pediatrics, 18(7), 813-819. https://doi.org/10.1016/j.acap.2018.04.012
30. Common Sense Media. (2020). The Common Sense census: Media use by kids age zero to eight. https://www.commonsensemedia.org/research/the-common-sense-census-media-use-by-kids-age-zeroto-eight-2020
31. Costley, K. C. (2014). The positive effects of technology on teaching and student learning. (Arkansas, ed.). Arkansas Tech University.
32. Coşkunalp, S. (2022). Dijital ebeveynlik öz yeterliği ile çocuklarda problemli medya kullanımı arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
33. Çakır, M., Kocagöz, E., ve Karakuş, F.N. (2021). Çocuklarda dijital bağımlılık: ebeveynlerle nicel bir araştırma. Online International Conference on Empirical Economics and Social Sciences. E ICEESS (ss. 71-93).
34. Çelik, E. (2017). 4-6 yaş çocukların ekran kullanımının, ebeveyn ekran kullanımı ve aile işlevleri ile ilişkisi. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.
35. Çelik, E., Özer, Y., ve Özcan, S. (2021). Screen time of preschool children in relation to their parents screen usage habits and family functions. Cukurova Medical Journal, 46(1), 343–351. https://doi.org/10.17826/cumj.780582
36. Çelik, Z. (2025). 6-11 yaş arası çocuklarda problemli medya kullanımının uyku bozukluklarına etkisinin incelenmesi: Kesitsel bir çalışma. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
37. Çok, R. (2025). Okul öncesi dönemde problemli medya kullanımı ilişki kalitesi ve ebeveyn tükenmişliğine çocuk ebeveyn müdahale programının etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.
38. Çom Aybal, N. (2021). 4-11 yaş çocuklarda ekran bağımlılığı eğiliminin incelenmesi ve ebeveynlerin ekran bağımlılığını önlemeye yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İstanbul.
39. Davis-Kean, P. E. (2005). The influence of parent education and family income on child achievement. Journal of Family Psychology, 19(2), 294–304. https://doi.org/10.1037/0893-3200.19.2.294
40. Demirel, K. (2025). Otizmli çocuklarda problemli medya kullanımı, uyku bozuklukları ve öğün davranışları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). KTO Karatay Üniversitesi, Konya.
41. Demoulin, D. F. (1999). A personalized development of self-concept for beginning readers. Journal of Education, 120(1), 14-18.
42. Dığrak, R. (2025). Okul öncesi dönemdeki çocukların motivasyon düzeyleri ve bağımsız öğrenme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
43. Doğan, A. ve Göker, G. (2012). Tematik televizyon ve çocuk: ilköğretim öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıkları. Milli Eğitim Dergisi, 42 (194), 5-30.
44. Doğan, B. (2025). Annelerin dijital ebeveynlik farkındalığı ile çocuklarının problemli medya kullanımı arasındaki ilişkinin belirlenmesi. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
45. Domoff, S. E., Borgen, A. L., Foley, R. P., ve Maffett, A. (2019). Excessive use of mobile devices and children's physical health. Human Behavior and Emerging Technologies, 1(2), 169-175. https://doi.org/10.1002/hbe2.145
46. Domoff, S. E., Borgen, A. L., ve Radesky, J. S. (2020). Interactional theory of childhood problematic media use. Human Behavior and Emerging Technologies, 2(4), 343-353. https://doi.org/10.1002/hbe2.217
47. Domoff, S. E., Harrison, K., Gearhardt, A. N., Gentile, D. A., Lumeng, J. C., ve Miller, A. L. (2019). Development and validation of the problematic media use measure: a parent report measure of screen media "addiction" in children. Psychology of Popular Media Culture, 8(1), 2–11. https://doi.org/10.1037/ppm0000163
48. Duch, H., Fisher, E. M., Ensari, I., ve Harrington, A. (2013). Screen time use in children under 3 years old: a systematic review of correlates. The International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(1), 102. https://doi.org/10.1186/1479-5868-10-102
49. Dursun, N., Sarı, B., ve Gülay Ogelman, H. (2023). Anne-çocuk ı̇letişiminin küçük çocukların bağımsız öğrenme davranışları üzerindeki etkilerinin ı̇ncelenmesi. Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 2 (2), 23-38.
50. Eales, L., Gillespie, S., Alstat, R. A., Ferguson, G. M., ve Carlson, S. M. (2021). Children’s screen and problematic media use in the United States before and during the COVID‐19 pandemic. Child Development, 92(5), O866- O882. https://doi.org/10.1111/cdev.13652
51. Eisenberg, N., Spinrad, T. L., ve Eggum, N. D. (2010). Emotion-related self-regulation and its relation to children’s maladjustment. Annual Review of Clinical Psychology, 6, 495–525. https://doi.org/10.1146/annurev.clinpsy.121208.131208
52. Eittah, H. F., ve Ahmed, F. A. (2013). Assessment of the nursing students' perception learning style. American Journal of Research Communication, 1(4), 80-93.
53. Eker, C. (2014). Öz-düzenlemeli öğrenme modellerine karşılaştırmalı bir bakış. Electronic Turkish Studies, 9(8), 417-433. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7222
54. El Asam, A., Samara, M., ve Terry, P. (2019). Problematic internet use and mental health among British children and adolescents. Addictive Behaviors, 90,428 436. https://doi.org/10.1016/j.addbeh.2018.09.007
55. Emiroğlu, S. (2024). 4-6 yaş arası çocuklarda problemli ekran kullanımının ebeveyn stresi ve iyi oluş düzeyleri açısından incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.
56. Erkol, Y. (2022). Hastanede yatarak tedavi gören 3-6 yaş grubu çocuklarda problemli medya kullanımı ve dijital oyunların çocuklar üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
57. Furuncu, C. (2019). Problemli Medya Kullanım Ölçeğinin Türkçe formunun geçerlilik güvenirlik çalışması: Çocuklarda Ekran Bağımlılığı Ölçeği ebeveyn formu. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
58. Gökçay, Z.S. (2025). 60-72 aylık çocukların doğa ile bağlantı kurma eğilimleri ile problemli medya kullanımları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Okan Üniversitesi, İstanbul.
59. Gözeler, D. (2021). Bağımsız öğrenme ve akademik başarı arasındaki ilişki. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 17(2), 124–139.
60. Grolnick, W. S. ve Farkas, M. (2002). Parenting and the development of children’s self- regulation. In M. H. Bornstein (Ed.), Handbook of parenting: Practical issues in parenting (pp. 89–110). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
61. Gross, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative rewiew. Rewiew Of General Psychology, 2(3), 271-299. https://doi.org/10.1037/1089-2680.2.3.271
62. Gülay Ogelman, H., Saraç, S., Kahveci, D., ve Akdoğan, S. (2022). Akran şiddetine maruz kalma ve öğrenmede öz düzenleme değişkenleri açısından okul öncesinde okula uyum. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi 6(1), 102-112. https://doi.org/10.32960/uead.1056705
63. Gülay Ogelman, H. ve Kaya, R. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarının bağımsız öğrenme davranışları ile okula uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8(1), 77-89. https://doi.org/10.53506/egitim.1253292
64. Gültekin Akduman, G. (2016). Okul öncesi eğitimin tanımı ve önemi. G. Uyanık Balat (Ed.), Okul öncesi eğitime giriş içinde. Ankara: Nobel Yayıncılık.
65. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., ve Tatham, R. L. (2010). Multivariate data analysis. NJ: Pearson Prentice.
66. Jacob, L., Benick, M., Dörrenbächer, S., ve Perels, F. (2020). Promoting self-regulated learning in preschoolers. Journal of Childhood, Education & Society, 1(2), 116–140. https://doi.org/10.37291/2717638X.20201237
67. Kaçan, M. O., Ata, S., Kimzan, İ., ve Karayol, S. (2019). Bazı değişkenlere göre annelerin çocuklarının öz bakım becerilerini destekleme uygulamaları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (52), 428-446.
68. Karasar, N. (2024). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Akademi Yayınları.
69. Kardefelt-Winther D. (2017). Conceptualizing Internet use disorders: Addiction or coping process?. Psychiatry and clinical neurosciences, 71(7), 459–466. https://doi.org/10.1111/pcn.12413
70. Karreman, A., van Tuijl, C., van Aken, M. A. G., ve Deković, M. (2006). Parenting and self-regulation in preschoolers: A meta-analysis. Infant and Child Development, 15(6), 561–579. https://doi.org/10.1002/icd.478
71. Kaya, S.N. (2024). Okul öncesi dönem çocuklarının yürütücü işlev becerileri ile bağımsız öğrenme davranışları ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
72. Kayabalı, H. (2024). Okul öncesinde sosyal beceri eğitimi: psikolojik sağlamlık ve bağımsız öğrenme davranışı üzerine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
73. Kırlıoğlu, M., Kayaalp, A. ve Arslan, S. (2023). Güncel Bir Sorun Olarak Çocuklarda Ekran Bağımlılığı ve Ebeveyn Tutumları. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi,7(2), 118-131. https://doi.org/10.55109/tushad.1360037
74. Koyuncuoğlu, D. ve Akaroğlu, G. (2023). 4-6 Yaş Çocukların Ekran Kullanım Alışkanlıkları ile Öz Düzenleme Becerileri Arasındaki İlişki. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13(3), 2599-2620. https://doi.org/10.48146/odusobiad.1172837
75. Kuru Turaşlı, N. (2014). Okul Öncesi Eğitimin Tanımı, Kapsamı ve Önemi. Haktanır, G. (ed.). Okul öncesi eğitime giriş içinde (s. 1-24). Ankara: Anı Yayıncılık.
76. Küçüköner, M. (2022). Okul öncesi dönem çocuklarının mizaç özelliklerinin bağımsız öğrenme davranışlarına etkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kırklareli Üniversitesi, Kırklareli.
77. Kühhirt, M. ve Klein, M. (2020). Parental education, television exposure, and children’s early cognitive, language and behavioral development. Social Science Research, 86, 102391. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2019.102391
78. Ladd, G. W., Herald-Brown, S. L. ve Kochel, K. P. (2006). School Readiness: The role of children’s early peer experiences and behavior. In K. McCartney & D. Phillips (Eds.). Blackwell handbook of early childhood development (pp. 478–500). Oxford: Blackwell Publishing.
79. Lauricella, A. R., Wartella, E., ve Rideout, V. J. (2015). Young children’s screen time: The complex role of parent and child factors. Journal of Applied Developmental Psychology, 36, 11–17. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2014.12.001
80. Levine, L. E., Waite, B. M., Bowman, L. L., ve Kachinsky, K. (2019). Mobile media use by infants and toddlers. Computers in Human Behavior, 94, 92- 99. https://doi.org/10.1016/j.addbeh.2018.12.009
81. Li, G., Hou, G., Yang, D., Jian, H., ve Wang, W. (2019). Relationship between anxiety, depression, sex, obesity, and internet addiction in Chinese adolescents: A short- term longitudinal study. Addictive Behaviors, 90, 421- 427. https://doi.org/10.1016/j.addbeh.2018.12.009
82. Lin, T. T. C., Kononova, A., ve Chiang, Y.-H. (2020). Screen Addiction and Media Multitasking among American and Taiwanese Users. Journal of Computer Information Systems, 60(6), 583-592. https://doi.org/10.1080/08874417.2018.1556133
83. Liu, W., Wu, X., Huang, K., Yan, S., Ma, L., Cao, H., … Tao, F. (2021). Early childhood screen time as a predictor of emotional and behavioral problems in children at 4 years: a birth cohort study in China. Environmental Health and Preventive Medicine, 26(1), 3. https://doi.org/10.1186/s12199-020-00926-w
84. Livingstone, S. ve Helsper, E. J. (2008). Parental mediation of children’s internet use. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 52(4), 581–599. https://doi.org/10.1080/08838150802437396
85. Manav, M. (2024). Çocuklarda problemli medya kullanımı ile akran oyun davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kırklareli Üniversitesi, Kırklareli.
86. McClelland, M. M., Cameron, C. E., Wanless, S. B., ve Murray, A. (2010). Executive function, behavioral self-regulation, and social-emotional competence in early childhood. Early Childhood Research Quarterly, 25(3), 351–357.
87. McCloskey, M., Johnson, S. L., Benz, C., Thompson, D. A., Chamberlin, B., Clark, L., & Bellows, L. L. (2018). Parent perceptions of mobile device use among preschool-aged children in rural head start centers. Journal of Nutrition Education and Behavior, 50(1), 83-89. https://doi.org/10.1016/j.jneb.2017.03.006
88. Mendive, S., Lissi, M. R., Bakeman, R., ve Reyes, A. (2017). Beyond mother practices as predictors of early literacy development in Chilean education: Maternal children households. Early Education and Development, 28(2), 167-181. https://doi.org/10.1080/10409289.2016.1197014
89. Meyer, B., Haywood, N., Sachdev, D., ve Faraday, S. (2008). Independent learning: Literature review. London: DCSF (RR051).
90. Mistry, K. B., Minkovitz, C. S., Strobino, D. M., ve Borzekowski, D. L. (2007). Children’s television exposure and behavioral and social outcomes at 5.5 years: Does timing of exposure matter. Journal of the American Academy of Pediatrics, 120(4), 762–769. https://doi.org/10.1542/peds.2006-3573
91. Nathanson, A. I. (2001). Parent and child perspectives on the presence and meaning of parental television mediation. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 45(2), 201–220. https://doi.org/10.1207/s15506878jobem4502_1
92. Nikken, P. ve Schols, M. (2015). How and why parents guide the media use of young children. Journal of Child and Family Studies, 24(11), 3423–3435. https://doi.org/10.1007/s10826-015-0144-4
93. Ogelman, H. G., Saraç S., ve Özbilen, A. E. (2023). Okul öncesinde sosyal becerilerin öğrenmede öz düzenleme düzeyini yordayici etkisi. International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 9(2), 1-11. https://izlik.org/JA53SZ65GL
94. Özaydın, A. (2024). Okul öncesi dönem çocuklarında problemli medya kullanımı ve akran zorbalığı ilişkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
95. Özbey, S. (2018). Okul öncesi dönem çocuklarında motivasyon ve öz düzenleme becerileri üzerine bir inceleme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(65), 26-47. https://doi.org/10.16992/ASOS.13361
96. Özcan, M. (2022). The relationship between preschool children's early thinking skills and independent learning behaviors. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 51(2), 1448-1467. https://doi.org/10.14812/cuefd.1122723
97. Pagani, L. S., Fitzpatrick, C., Barnett, T. A., ve Dubow, E. (2010). Prospective associations between early childhood television exposure and academic, psychosocial, and physical well-being by middle childhood. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 164, (5), 425–431. https://doi.org/10.1001/archpediatrics.2010.50
98. Papalia, D. E., Olds, S. W., ve Feldman, R. D. (2011). A child’s world: Infancy through adolescence (11th ed.). London: McGraw-Hill.
99. Paris, S. G. ve Paris, A. H. (2001). Classroom applications of research on self-regulated learning. Educational Psychology, 36 (2), 89-101. https://doi.org/10.1207/S15326985EP3602_4
100. Pintrich, P. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.). Handbook of self-regulation (pp. 451–502). San Diego, CA: Academic. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50043-3
101. Radesky, J. S., Schumacher, J., ve Zuckerman, B. (2015). Mobile and interactive media use by young children: the good, the bad, and the unknown. Pediatrics, 135(1), 1–3. https://doi.org/10.1542/peds.2014-2251
102. Radesky, J. S. ve Christakis, D. A. (2016). Increased Screen Time: Implications for Early Childhood Development and Behavior. Pediatric clinics of North America, 63(5), 827–839. https://doi.org/10.1016/j.pcl.2016.06.006
103. Ramazan, O. ve Demir, S. (2011). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 36–48 aylık çocukların bilişsel gelişim düzeyleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 83-98.
104. Ruff, H. A. ve Rothbart, M. K. (1996). Attention in early development. New York: Oxford.
105. Saraç, S. ve Ogelman, G.H. (2022). Bağımsız öğrenen çocuklar (1 Baskı). İstanbul: Yeni İnsan.
106. Saraç, S., Karakelle, S., ve Whitebread, D. (2019). Okul öncesi çocuklar için bağımsız öğrenme davranışları ölçeği 3-5 (BÖD 3-5): Türkçe formu için geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlkogretim Online, 18(3), 1093-1106. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2019.610148
107. Shuy, T. (2010). TEAL Center Fact Sheet No. 3: Self-regulated learning. The Teaching Excellence in Adult Literacy (TEAL) Center, US Department of Education.
108. Sukowati, R. H., Sartono, N., ve Pradewi, M. D. (2020). Independent learning in early childhood: Development of decision-making and responsibility. Early Childhood Education Journal, 48(5), 567–579.
109. Sümbül, T. (2024). Yürütücü işlevlerin erken çocukluk eğitimi sınıflarının niteliği ve çocukların bağımsız öğrenme davranışları arasındaki aracı rolü. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
110. Şahin, E. (2005). Okul öncesi eğitimi, öğretmen adayları ve öğretmenler için uygulama kılavuzu. Ankara: Anı Yayıncılık.
111. Taş, İ. ve Güneş, Z. (2019). 8-12 Yaş arası çocuklarda bilgisayar oyun bağımlılığı, aleksitimi, sosyal anksiyete, yaş ve cinsiyetin incelenmesi. Klinik Psikiyatri, 22(1), 83-92. https://doi.org/10.5505/kpd.2018.17894
112. Tekin, G. S. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarının sosyal becerileri ile bağımsız öğrenme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
113. Trinh, M. H., Sundaram, R., Robinson, S. L., Lin, T. C., Bell, E. M., Ghassabian, A., ve Yeung, E. H. (2020). Association of trajectory and covariates of children's screen media time. JAMA pediatrics, 174(1), 71–78. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2019.4488
114. Turan, S. ve Koç, M. (2018). Bağımsız öğrenme ve bilişsel gelişim: Okul öncesi dönemde öğrenme becerilerinin desteklenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 3(1), 45–60.
115. Tuzcuoğlu, N., Efe Azkeskin, K., İlçi Küsmüş, G., ve Cengiz, Ö. (2019). Okul öncesi dönem çocuklarının öz düzenleme becerileri ile benlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ibad Sosyal Bilimler Dergisi, (Özel sayı), 607-623. https://doi.org/10.21733/ibad.613920
116. Ulus, L. (2018). Ekran Bağımlılığı Olan Çocuklar ve Eğitimleri. Seçer, Z. (ed.). Risk altındaki çocuklar ve eğitimleri içinde (s. 1-33). Ankara: Eğiten Kitap.
117. Ulusoy, A., ve Bostancı, M. (2014). Çocuklarda sosyal medya kullanımı ve ebeveyn rolü. International Journal of Social Science, 28(1), 559-572. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS2233
118. Uyanık, Ö. ve Kandır, A. (2010). Okul öncesi dönemde erken akademik beceriler. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 3(2), 118-134.
119. Valkenburg, P. M. ve Piotrowski, J. T. (2017). Plugged in: How media attract and affect youth. Yale University Press.
120. Venitz, L. ve Perels, F. (2019). Promoting self-regulated learning of preschoolers through indirect intervention: A two-level approach. Early Child Development and Care, 189(13), 2057-2070. https://doi.org/10.1080/03004430.2018.1434518
121. Vohs, K. D. ve Baumeister, R. F. (2004). Understanding self-regulation: an ıntroduction. In R. F. Baumeister ve K. D. Vohs (Eds.), Handbook of self-regulation research, theory and applications (pp. 1-13). The Guilford Press. Wartella, E., Rideout, V., Lauricella, A. R., and Connell, S. L. (2013). Parenting in the age of digital technology. Northwestern University.
122. Whitebread, D., Anderson, P., Page, C., Pino Pasternak, D., ve Mehta, S. (2005). Developing independent learning in the early years. Education 3-13, 33(1), 40-50. https://doi.org/10.1080/03004270585200081
123. Whitebread, D., Coltman, P., Jameson, H., ve Lander, R. (2009). Play, cognition and self-regulation. Educational Research, 51(1), 25–43. https://doi.org/10.53841/bpsecp.2009.26.2.40
124. Williams, J. (2003). Promoting independent learning in the primary classroom. Oxford University Press. Yavuzer, H. (2003). Çocuk psikolojisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
125. Yeşilyaprak, B. (2012). Eğitimde rehberlik hizmetleri. Ankara: Nobel.
126. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
127. Zheng J., Xing W., Zhu G., Chen G., Zhao H., ve Xie C. (2020). Profiling self-regulation behaviors in STEM learning of engineering design. Computers & Education, 143, 103669. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103669
128. Zimmerman, B. J. (1986). Becoming a self-regulated learner: Which are the key subprocesses? Contemporary Educational Psychology, 11(4), 307-313. https://doi.org/10.1016/0361-476X(86)90027-5
129. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In: Handbook of self-regulation. Academic Press.
130. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner. Theory Into Practice, 41(2), 64–70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2
131. Zimmerman, B. J. (2008). Investigating self-regulation and motivation: Historical background, methodological developments, and future prospects. American Educational Research Journal, 45(1), 166-183. https://doi.org/10.3102/0002831207312909
132. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into Practice, 41(2), 64-70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2
133. Ziv, Y., Oppenheim, D. ve Sagi-Schwartz, A. (2004). Social information processing in middle childhood: relations to infant-mother attachment. Attachment & Human Development, 6(3), 327–348. https://doi.org/10.1080/14616730412331281511