The Volition Ethics As The Alternative Of The Matchless, The Voluntary Human As The Own Purpose Of Creation

Abstract

There are two different approaches about dealing the human as an ethic living creature. According to the first submission as we can call "the historical consciousness", the ethics are tending to present the aspects of the human parting from and combining with general, widespread awakening. It is seen that the ethics which describe the human in position that has one alternative and that gets its reason from the ethical life of human in historical process are grounded over the mythological, scholastic, ideological that are the historical conscious nesses and the states of consciousness of the postmodern subject that claims to be the rest and the alternative of those consciousness. The volition ethics are expressing, the alternative that finds the reason of presence in “experience of revelation “and being re-described of the presence area of the human, and are identifying the presence of human as it’s the only one choice in the “being third position “starting from describing the presence area of human which is between the alternative existence and Hobson’s choice existence. While the alternative that meets the fictional area of artistic creation in postmodern situation is expressing its situation which is an option for current presence with functionality, it is described as the awareness of human creation in the alternative of the one that does not have an alternative which describes the human as a volition and the thing which is created becomes the life of it that it shows with its existence. The area of the art that has a creation substantially and the human that is described as living creature and creation which shows the third of the two choices are uniting at an attitude that we can call as “volition ethics”. This is the volition ethics that describes the presence purpose of human as voluntary and describes as the realization of its own existence and expresses the existence.

Keywords

• volition ethics, historical consciousness, and ethics of creating, alternative, new human

ALTERNATİFSİZİN ALTERNATİFİ: İRADE ETİĞİ, YARATMANIN KENDİ AMACI OLARAK İRADİ İNSAN

Öz

İnsanın etik bir varlık olarak ele alınmasında iki farklı yaklaşımın varlığı sözkonusudur. Adına tarih bilinci diyebileceğimiz birinci teklife göre etik insanın genel, yaygın kanaatle bilinçlenmesini, ondan ayrılan ve onunla birleşen taraflarını ortaya koyma eğilimindedir. Gerekçesini insanın tarihsel süreçte ahlaklı bir varlık olarak yaşamasından alan ve insanı tek alternatifli bir insiyatif konumunda tanımlayan etiğin tarihsel bilinçler olan mitolojik, skolastik, ideolojik ve bu bilinçlerin devamı ve alternatifi olma iddiasındaki postmodern öznenin bilinç durumları üzerine temellendiği görülmektedir. İrade etiği insanın varlık alanının tanımlanmasından başlayarak tek seçenek konumunda bulunan insan varlığını alternatif varoluşla mevcut tek seçenekli varoluş arasında üçüncü olma konumunda tanımlayan ve varlık gerekçesini “vahyin deneyimi”nde ve insanın varlık alanının yeniden tanımlanmasında bulan alternatifi ifade etmektedir. Postmodern durumda sanatsal yaratmanın kurgusal alanıyla karşılanan alternatif, mevcut varlığa seçenek olan durumunu kurgusallıkla ifade etmekteyken, insanı bir irade olarak tanımlayan alternatifsizin alternatifinde insan yaratma bilinci olarak tanımlanmakta ve yarattığı şey kendisini özvarlığıyla ortaya koyduğu yaşamı olmaktadır. Özünde bir yaratma olan sanatın alanıyla iki seçenekten üçüncüsünü ortaya koyan yaratma olarak tanımlanan varlık olarak insan irade etiği adını verebileceğimiz bir tutumda birleşmektedir. Bu, İnsanın varlık amacının iradi oluşunu kendi özvarlığını gerçekleştirme olarak tanımlayan ve alternatif bir varoluşu ifade eden, irade etiğidir.

Anahtar Kelimeler

• irade etiği, tarih bilinci, yaratma etiği, alternatif, yeni insan

Kaynakça

1. CAMPELL, Joseph, Doğu Mitolojisi, Tanrının Maskeleri, İmge Kitabevi Yayınları, Ankara: 2011. CEVİZCİ, Ahmet, Etiğe Giriş, Paradigma Yayıncılık, İstanbul: 2008. COLLİNS, Andrew, Meleklerin Küllerinden, Çev. Zafer Avşar, Avesta Yayınları İstanbul: 2009. DERRİDA, Jacques, Writing and Differance, The University of Chicago Pres, Chicago and London, 1978 ECO, Umberto, Yorum Aşırı Yorum, Can Yayınları, İstanbul: 1996 Laurance, Richard, Charles Richard, Platt, Rutherford H. İdris Peygamberin İki Kitabı, Çev. Eser Oğuz, İdil yayıncılık: İstanbul: 2012. GÜR, İmran, 2012/1, “Yeni Hayat’ta Kopya, Biyonizm, Sahte Merkez, Arayış” The Journal of Academic Social Science Studies (JASSS) Volume 51: İssue:8, December, p. 657-692. GÜR, İmran, 2012/2, “Postmodern öznenin Sonu, Yeni İnsanın Alternatif Varoluşu Vahiy Bilinci, Kendinde Şey, Tanrı Parçacığı”, İtobiad, The Journal of The Human And Social Science Research, Volume:1, İssue:4, October-November, December , ss. 98-131 GÜR, İmran, 2013/1, “Benim Adım Kırmızı’da Mutlakın Deneyimi: Büyük Bilinç, Kurulmuş Bilinç, Sanat Bilinci İlişkisi”, Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or TurkicVolume 8/1 Winter 2013, p.1571-1598 GÜR, İmran, 2013/2 “Tuğrul Tanyol’un Şiirlerinde Boşluk Problemi, Öznenin Tanrısı Ses-varlık, Kendinde şey” The Journal of Academic Social Science Studies (JASSS) Volume 6 Issue 2, p. 565-592, GÜR, İmran, 2013/3, “Mevcut Varoluştan Alternatif Varoluşa Dönüşüm Sürecinde Postmodern Özne: İmge Bilinci”, Yeni Türk Edebiyatı Araştırmaları, Yıl:5, S.9, Ocak-Temmuz, ss.33-56 GÜR, İmran, 2013/4, “Polisiye Kurmaca Özne İlişkisi ve Polisiyenin Yeni Adı Postmodern Esrar”, Humanitas, The Journal of Social Scienties, Number:1, January, ss.45-60 GÜR, İmran, 2013/5 “Deli Dumrul ve İbrahim Peygamber Hikâyelerinde Alternatif Varlık Alanı Tanımı ve Çağın Alan Problemine Türklere Özgü Bir Teklif”, Yeni Fikir Dergisi, Cilt:5, Sayı 10, s.87-111
2. GÜR, İmran, 2013/6“Alternatifsizin Alternatifi, Yeni İnsanın Yeni Varoluşu, Tarihin Sıfır Noktası”, Kurgan Edebiyat, Yıl: 3, S:14, s.40-44. GÜR, İmran, 2013/7 “Öznenin Öteki Kişilik Problemi Aslı Erdoğan’da Suç ve Suç Ortaklığı Kavramı”, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl:17, S.3, HALL, Stuart,“Eski ve Yeni Kimlikler, Eski ve Yeni Etniklikler”, Kültür, Küreselleşme ve Dünya Sistemi, (derleyen: Anthony D. King, çev: Gülcan Seçkin‐Ümit Hüsrev Yolsal), Bilim Sanat Yayınları, Ankara, 1998. HOOKE, S.H. Ortadoğu Mitolojisi, Çev. Alaaddin Şenel, İmge Kitabevi, Ankara:1993 KANT, İmmanuel, Pratik Aklın Eleştirisi, İstanbul: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, İstanbul:2002. KANTARCIOĞLU, Sevim, Türk ve Dünya Romanlarında Modernizm, Paradigma Yayınları, İstanbul: 2007. KUR’AN, (Muhammed Esed), Kur’an Mesajı, Çev: Cahit Koytak, İşaret Yayınları, İstanbul: 2002. LAPORTE Estin, H., Yunan ve Roma Mitolojisi, Tübitak Yayınları, İstanbul: 2002. MENGÜŞOĞLU, Takiyeddin, Felsefeye Giriş, Remzi Kitabevi, İstanbul: 2000. MENGÜŞOĞLU, Takiyeddin, İnsan Felsefesi; Remzi Kitabevi, İstanbul: 1998 MEGİLL, Alain, Aşırılığın Peygamberleri, Çev. Tuncay Birkan, Ayraç Yayınları İstanbul: 2008 MİTCHELL, W. J. Thomas, Iconology: Image, Text, Ideology, The University of Chicago Press, Chicago and London, 19 MORAN, Berna, Edebiyat Kuramları ve Eleştiri, İletişim Yayınları, Istanbul 2001 NIETZSCHE, Firiedrich , Güç İstenci, Çev. Sedat Umran, 2. bs., Birey Yayınları, İstanbul: 2002. NIETZSCHE, Firiedrich, Tragedyanın Doğuşu, Çeviren: Mustafa Tüzel, İthaki Yayınları, Yayınları, İstanbul 2005. ONG, Walter J., Sözlü ve Yazılı Kültür, Çev. Sema Postacıoğlu, Banon Yayınları, İstanbul: 1995 ÖZLEM, Doğan, Etik Ahlak Felsefesi, İnkılâp Yayınları, İstanbul:2004
3. PARLA, Jale, DonKişot’tan Bugüne Roman, İletişim Yayınları, İstanbul: 20 RORTY, Richard, Olumsallık İroni ve Dayanışma, Ayrıntı Yayınları; İstanbul: 2010 TUNALI, İsmail, Estetik, Remzi Kitabevi, İstanbul: 2012. VERGARA, Francisco, Liberalizmin Felsefi Temelleri, Liberalizm Ve Etik, (Çev. Bülent Arıbaş), İletişim Yayınları, İstanbul 2006