Investigation of the Relationship Between Physical Activity Levels and Body Perception of Female and Male Individuals

Öz

Aim: The aim of this study is to evaluate the physical activity levels and body perception levels of male and female individuals according to some variables and to examine the relationship between physical activity levels and body perceptions.

Methods: A total of 300 students studying at the Faculty of Sport Sciences participated in the study. In the study, “Physical Activity Assessment Questionnaire Short Form (IPAQ)” and “Body Image Scale” were used. For the analysis of the study data, frequency, percentage, arithmetic mean and standard deviation values were calculated in the SPSS-23 package program. Chi-square, ANOVA and t-test were used to determine whether there was a difference between the variables in testing the data for the purpose of the research. Correlation analysis was performed to determine the relationship between physical activity and body image levels. 

Results: According to the findings of the study, there was no statistically significant difference between the physical activity levels and body image levels of the students according to gender, age, class levels, but there was a statistically significant difference between the physical activity levels and body image levels of the students in terms of the departments they studied. It was determined that there was a significant difference in the body perception levels of the students studying in the departments of coaching education, physical education and sports teaching and sports management, and this difference was in favor of the students studying in the coaching education department. A positive relationship was found between students' body perception and physical activity.

Conclusion: The fact that the majority of the students in the faculty of sports sciences do high levels of physical activity and have a very positive body image can be considered as a positive result in terms of increasing the effectiveness of their professional practices. In addition, it is thought that a positive relationship level between physical activity and body image will have positive effects in terms of increasing general health.

Anahtar Kelimeler

• Body perception
• Physical activity
• Sports science
• Correlation

Kadın ve Erkek Bireylerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri ve Beden Algısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, erkek ve kadın bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri ve beden algı düzeylerini bazı değişkenlere göre değerlendirerek fiziksel aktivite düzeyleri ve beden algıları arasındaki ilişkinin incelemesidir.

Materyal ve Metot: Çalışmaya Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören toplam 300 öğrenci katılmıştır. Araştırmada “Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi Kısa Formu (IPAQ)” ile “Beden Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma verilerin analizi için SPSS-23 paket programında frekans, yüzde ve aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Araştırmanın amacına yönelik verilerin test edilmesinde değişkenler arasında farklılık olup olmadığını belirlemek için ki-kare, ANOVA ve t-testi kullanılmıştır. Fiziksel aktivite ile beden algısı düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır.

Bulgular: Çalışmanın bulgularına göre, öğrencilerin cinsiyet, yaş, sınıf düzeylerine göre fiziksel aktivite düzeyleri ve beden algısı düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık görülmemiştir fakat öğrencilerin öğrenim gördükleri bölümler açısından hem fiziksel aktivite düzeyleri hem de beden algısı düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır. Antrenörlük eğitimi ile beden eğitimi ve spor öğretmenliği ve spor yöneticiliği bölümünde öğrenim gören öğrencilerin beden algısı düzeylerinde anlamlı bir farklılık olduğu ve bu farklılığın antrenörlük eğitimi bölümünde okuyan öğrenciler lehine olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin beden algısı ile fiziksel aktivite arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir.

Sonuç: Spor bilimleri fakültesindeki öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun yüksek düzeyde fiziksel aktivite yapmaları ve oldukça olumlu düzeyde beden algısına sahip olmaları, meslek hayatlarındaki uygulamalarının etkililiğini arttırması bakımından olumlu bir sonuç olarak değerlendirilebilir. Ayrıca fiziksel aktivite ile beden algısı arasında pozitif bir ilişki düzeyinin çıkması genel sağlığın artırılması açısından olumlu etkileri olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Beden algısı
• Fiziksel aktivite
• Spor bilimleri
• korelasyon

Kaynakça

1. Abakay, U., Alıncak, F. ve Ay, S. (2017). Üniversite öğrencilerinin beden algısı ve atılganlık düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(9), 12-18.
2. Acar, T.Ö. (2010). Kocaeli üniversitesi beden eğitimi yüksekokulu ve mimarlık- mühendislik fakültesi öğrencilerinde beden algısı ve iyilik halinin beden kitle indeksi ve vücut yağı dağılımı ile ilgisi (Uzmanlık Tezi). Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Ana bilim dalı, Kocaeli.
3. Akça, S.Ö. ve Selen, F. (2015). Üniversite öğrencilerinin öğün atlamaları ve günlük fiziksel aktivitelerinin beden kütle indeksi (BKİ) üzerine etkisi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 14(5), 394-400.
4. Alagül, Ö. (2004). Farklı spor branşlarındaki sporcuların atılganlık ile beden algısı ilişkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
5. Alemdağ, S. ve Öncü, E. (2015). Öğretmen adaylarının fiziksel aktiviteye katılım ve sosyal görünüş kaygılarının incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 3, 287-300.
6. Arpacı, E. (2019). Spor ve sanat eğitimi alan üniversite öğrencilerinin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
7. Arslan, S.A., Daşkapan, A. ve Çakır, B. (2016). Üniversite öğrencilerinin beslenme ve fiziksel aktivite alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 3, 171-180.
8. Ata, F., Ludden, A.B. ve Lally, M.M. (2007). The effects of gender and family, friend, and media influences on eating behaviors and body image during adolescence. J. Youth Adolescence, 36, 1024-1037.

9. Aydın, G. ve Solmaz, D.Y. (2016). Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 34-46.
10. Aydoğan Arslan, S., Daşkapa, A. ve Çakır, B. (2015). Üniversite öğrencilerinin beslenme ve fiziksel aktivite alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(3), 171-180.
11. Bacacı, M. (2019). 18-65 yaş arası bireylerde vücut algısının yeme tutumu ve depresyon üzerine etkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yakın Doğu Üniversitesi, Lefkoşa.
12. Bayram, E. (2019). Üniversite öğrencilerinin sosyal görünüş kaygı düzeyleri ile bilinçli farkındalık düzeyi arasındaki ilişkinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Kış Sporları ve Spor Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bilim Dalı, Ezurum.
13. Bekmezci, E. (2020). Egzersiz yapan bireylerin beden kompozisyonları ile beden imajları arasındaki i̇lişkinin incelenmesi̇. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hareket ve Antrenman Anabilim Dalı, Antalya.
14. Bozkuş, T., Türkmen, M., Kul, M., Özkan, A., Öz, Ü. ve Cengiz, C. (2013). Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri̇ ile sağlıklı yaşam biçimi̇ davranışlarının belirlenmesi̇ ve ilişkilendirilmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 1 (3), 49-65.
15. Bun Lam, C. ve McHale, S. M. (2012). Developmental patterns and family predictors of adolescent weight concerns: a replication and extension. International Journal of Eating Disorders, 45(4), 524-530.
16. Cash, F., ve Henry, E. (1995). Women’s body images: The results of a national survey in the USA. Sex Roles, 33, 19-28. Çok, F. (1990). Body image satisfaction in Turkish adolescents. Adolescence, 25(98), 409-413.
17. Craig, C.L., Marshall, A.L., Sjöström, M., Bauman, A. E., Booth, M.L., Ainsworth, B.E., Pratt, M., Ekelund, U., Yngve, A., Sallis, J.F. ve Oja, P. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med Sci Sports Exer., 35(8), 1381-95. doi: 10.1249/01.MSS.0000078924.61453.FB.
18. Demarest, J., ve Allen, R. (2000). Body image: gender, ethnic, and age differences. The Journal of Social Psvcholoav, 140(4), 465-472.
19. Demir, B.D. (2006). Liseye devam eden kız öğrencilerin beslenme alışkanlıkları ve beden algısını etkileyen etmenler. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Ankara.
20. Demirtürk, F., Günal, A. ve Özgür Alparslan, Ö. (2017). Sağlık bilimleri öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyinin tanımlanması. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 5(3), 169-178.
21. Ekelund, U., Sepp, H., Brage, S., Becker, W., Jakes, R., Hennings, M., Wareham ve N. J. (2006). Criterion-related validity of the last 7-day, short form of the international physical activity questionnaire in Swedish adults. Public Health Nutrition, 9 (2), 258-265.
22. El Ansari, W., Vodder Clausen, S., Mabhala, A. ve Stock, C. (2010). How do ı look? body ımage perceptions among university students from England and Denmark. Int. J. Environ. Res. Public Health, 7, 583-595.
23. Elmas L., Yüceant M., Ünlü H. ve Bahadır Z. (2021). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile psikolojik iyi oluş durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. SPORTIVE, 4(1), 1-17.
24. Er, Y. (2015). Aerobik antrenmanların beden algısı üzerine etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Antrenörlük Eğitimi Anabilim Dalı. Konya.
25. Erdoğan, B. ve Revan, S. (2019). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 1-7.
26. Ergür E, (1996). Üniversite öğrencilerinde beden- benlik algısı ile ruh sağlığı arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
27. Fischetti, F., Latino, F., Cataldi, S., ve Greco, G. (2020). Gender differences in body image dissatisfaction: The role of physical education and sport. Journal of Human Sport and Exercise, 15(2), 241-250.
28. Frisén, A., ve Holmqvist, K. (2010). What characterizes early adolescents with a positive body image? A qualitative investigation of Swedish girls and boys. Body Image, 7, 205–212. http://dx.doi.org/10.1016/j.bodyim.2010.04.001.
29. Furnham A., Badmin N., ve Sneade, E.I. (2002). Body image dissatisfaction: Gender differences in eating attitudes, self-esteem, and reasons for exercise. J Psychol, 136(6), 581-596.
30. Genç, A., Şener, Ü., Karabacak, H. ve Üçok, K. (2011). Kadın ve erkek genç erişkinler arasında fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi farklılıklarının araştırılması. Kocatepe Tıp Dergisi, 12, 145-150.
31. Güldür, B. B., Miyaç Göktepe, M. ve Özkan, A. (2020). Sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi. International Journal of Contemporary Educational Studies, 6(1), 112-126.
32. Güney, C. (2018). 15-18 yaş arası ergenlerde beden imgesi ile sosyal anksiyete arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin aracı etkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Işık Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
33. Güngör, F. ve Karabörklü Argut, S. (2018). Fiziksel aktivite düzeyleri kadınların beden yapısı farkındalığı ile ilişkili midir? 1st International Congress on Healthy Life, İstanbul, Türkiye, 12-13 Nisan, 55-56.
34. Hart, T. A., Flora, D. B., Palyo, S. A., Fresco, D. M., Holle, C. ve Heimberg, R. G. (2008). Development and examination of the social appearance anxiety scale. Assessment, 15(1), 48-59.
35. Haspolat, N. K. ve Kağan M. (2017). Body image and self-esteem as predictor variables of social-phobia. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 139-152.
36. Hovardaoğlu, S. (1992). Vücut algısı ölçeği. Psikiyatri, Psikoloji, Psikofarmakoloji (3P) Dergisi, 1(1), 11-26.
37. İlaslan, E., Taylan, S., Özkan, İ. ve Adıbelli, D., (2020). Bir ilçedeki üniversite öğrencilerininfiziksel aktivite düzeyleri ve ilişkili faktörlerin incelenmesi. Turkiye Klinikleri J Intern Med., 5(1), 15-2.
38. İsmail, M. (2018). Mutluluğun yordayıcısı olarak cinsel benlik şeması ve sosyal görünüş kaygısı. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal ilimler Enstitüsü Aile Danışmanlığı ve Eğitimi, İstanbul.
39. Kara, D. (2006). Sporun topluma yaygınlaştırılmasında sosyo ekonomik faktörlerin araştırılması (Niğde ili örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Niğde.
40. Karaca, A. ve Turnagöl, H. H. (2007). Çalışan bireylerde üç farklı fiziksel aktivite anketinin güvenirliği ve geçerliği. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 18(2), 68-84.
41. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
42. Kaya Noğay, A.E. ve Özen, M. (2019). Birinci basamak için fiziksel aktivite anketinin Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirliği. Konuralp Tıp Dergisi, 11(1), 1-8.
43. Kerkez, F. İ., Tutal, V. ve Akçınar, F. (2013). Okul öncesi dönemde beden imajı algısı ve beden memnuniyetsizliği. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 24(3), 234–244.
44. Kızar, O., Kargün, M., Togo, O., T., Biner, M. ve Pala, A. (2016). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri, 1(1), 61-72.
45. Koç Özkan, T., Şimşek Küçükkelepçe, D., ve Aydın Özkan, S. (2020). Gebelikte prenatal bağlanma ve vücut algısı arasındaki ilişki ve etkileyen faktörler. CBU-SBED, 7(1), 49-54.
46. Langdon, S. W. ve Petracca, G. (2010). Tiny dancer: Body image and dancer identity in female modern dancers. Body Image, 7, 360–363. http://dx.doi.org/10.1016/ j.bodyim.2010.06.005
47. Lök, S. ve Lök, N. (2016). Kronik psikiyatri hastalarına uygulanan fiziksel egzersiz programlarının etkinliği: sistematik derleme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8, 354-366.
48. Mahperi Uluyol, F. (2020). Ben-Tovim Walker beden tutum ölçeği. Ayna Klinik Psikoloji Dergisi, 7(1), 57-77.
49. Meneguzzo, P., Collantoni, E., Bonello, E., Vergine, M., Behrens, S.C., Tenconi, E. ve Favaro, A. (2021). The role of sexual orientation in the relationships between body perception, body weight dissatisfaction, physical comparison, and eating psychopathology in the cisgender population. Eating and Weight Disorders-Studies on Anorexia, Bulimia and Obesity, 26, 1985-2000.
50. Meydanlıoğlu, A. (2015). Çocuklarda fiziksel aktivitenin biyopsikososyal yararları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 7 (2), 125-135.
51. Micali, N., De Stavola, B., Ploubidis, G., Simonoff, E., Treasure, J. ve Field, A. E. (2015). Adolescent eating disorder behaviours and cognitions: gender-specific effects of child, maternal and family risk factors. The British Journal of Psychiatry, 207(4), 320-327.
52. Musa, M. (2020). Fitness merkezlerinde spor yapan bireylerin sosyal görünüş kaygısı ve özgüven düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 14(3), 503-518.
53. Neighbors, L.A., ve Sobal, J. (2007). Prevalence and magnitude of body weight and shape dissatisfaction among university students. Eat Behav., 8, 429-439.
54. Nicoli, M. G. ve Junior, R. D.R.L. (2011). Binge eating disorderand body image perception among university students. Eating Behaviors, 12, 284-288.
55. Oktan, V. ve Şahin, M. (2010). Kız ergenlerde beden imajı ve benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2), 543-556.
56. Ölçücü, B., Vatansever, Ş. Özcan, G., Çelik, A. ve Paktaş, Y. (2015). Üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyi ile depresyon ve anksiyete ilişkisi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(4), 294-303.
57. Olivardia, R., Pope, H. G., Borowiecki, J. J. ve Cohane, G. H. (2004). Biceps and body image: The relationship between muscularity and self-esteem, depression, and eating disorder symptoms. Psychology of Men & Masculinity, 5(2), 112-120.
58. Önal, S., Özdemir, A., Sağır, M., Meşe Y.C. ve Sağır, S. (2019). Üniversite öğrencilerinde beden algısı ve beden kitle endisi arasındaki ilişkinin incelenmesi. DTCF Dergisi, 59(1), 543-558.
59. Öngören, B. (2015). Sosyolojik açıdan sağlıklı beden imgesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, (34): 25-45.
60. Özcan, G. (2017). Bedensel engelli olan ve olmayan bireylerin çeşitli duygudurum değişkenleri açısından değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Aile Danışmanlığı ve Eğitimi. İstanbul.
61. Özcan, S. ve Bozhüyük, A. (2016). Çukurova Üniversitesi sağlık bilimleri öğrencilerinin sağlıklı yaşam davranışları. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 41(4), 664-674.
62. Özdamar, K. (1999). SPSS ile Biyoistatistik. Eskişehir: Kaan Kitapevi.
63. Özüdoğru, E. (2013). Üniversite personelinin fiziksel aktivite düzeyi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
64. Rekkers, M.E., Scheffers, M., van Busschbach, J.T. ve van Elburg, A.A. (2021). Measuring body satisfaction in women with eating disorders and healthy women: appearance-related and functional components in the Body Cathexis Scale (Dutch version). Eat Weight Disord., 26(8), 2665-2672. doi: 10.1007/s40519-021-01120-9.
65. Sadanandan, S., D'Silva, F. ve Renjith, V. (2021). Body cathexis among stroke survivors: a cross-sectional study. J. Neurosci Rural Pract., 12(1), 33-38. doi: 10.1055/s-0040-1716807.
66. Şahin, M., Kırandı, Ö., Atabaş, G. ve Bayraktar, B. (2017). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri (İstanbul Üniversitesi Örneği). Spor Eğitim Dergisi, 1(1), 26-33.
67. Şanlı, E. (2008). Öğretmenlerde fiziksel aktivite düzeyinin yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksi ilişkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
68. Savcı, S., Öztürk, M., Arıkan, H., İnal İnce, D. ve Tokgözoğlu, L. (2006). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyi. Türk Kardiyoloji Arşivi, 34(3), 166-172.
69. Secord, P.E. ve Jourard, S., (1953). The appraisal of body-cathexisandthe self. Journal of Consultive Psychology, 17, 343-347.
70. Şimşek, Z., Koruk, İ. Ve Altındağ, A. (2007). Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Fen-Edebiyat Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin riskli sağlık davranışları. Toplum Hekimliği Bülteni, 26(3), 19-24.
71. Swami, V. ve Tovée, M. J. (2009). A comparison of actual-ideal weight discrepancy, body appreciation, and media influence between streetdancers and non-dancers. Body Image, 6, 304–307. http://dx.doi.org/10.1016/ j.bodyim.2009.07.006
72. Telli, E. ve Ünal, Z. (2016). Üniversite öğrencilerinin sosyo-demografik özelliklerine göre sosyal görünüş kaygısı. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 134-146.
73. Tiggeman, M. ve Pennington, B. 1990. The development of gender differences in body size dissatisfaction. Australian Psychologist, 25, 306–313.
74. Trejo, J., Carro, E., Nuñez, A. ve Torres-Aleman, I. (2002). Sedentary life impairs self-reparative processes in the brain: the role of serum insulin-like growth factor-I. Reviews in the Neurosciences, 13, 365-374.
75. Tremblay, L., Lovsin, T., Zecevic, C. ve Lariviere, M. (2011). Perceptions of self in 3- 5-year-old children: A preliminary investigation into the early emergence of body dissatisfaction. Body Image, 8, 287-292.
76. Tuğay, E. (2019). Üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi beden algısı ve beslenme durumunun saptanması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Biruni Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Anabilim Dalı, İstanbul.
77. Uzun, R., Balcı, E., Günay, O., Özdil, K. ve Küçük Öztürk, G. (2018). Hemşirelik öğrencilerinde yeme tutumları, beden algısı, benlik saygısı ve ilişkili etmenler. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, (2), 48-63.
78. Vatansever, M. (2018). Farklı fiziksel aktivite düzeyindeki sağlıklı bireylerde vücut farkındalığı ile denge ve postür arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı, Ankara.
79. Vural, Ö., Eler, S. ve Atalay Güzel, N. (2010). Masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 69-75.
80. Wardle, J. ve Cooke, L. (2005). The impact of obesity on psychological well-being. Best Practice & Research Clinical Endocrinology & Metabolism, 19(3), 421-440.
81. Wood-Barcalow, N. L., Tylka, T. L. ve Augustus-Horvath, C. L. (2010). “But I like my body”: Positive body image characteristics and a holistic model for young-adult women. Body Image, 7, 106–116. http://dx.doi.org/10.1016/ j.bodyim.2010.01.001
82. Yousefi, B., Hassani, Z. ve Shokri, O. (2009). Reliability and factor validity of the 7-item social physique anxiety scale (SPAS-7) among university students İn Iran. World Journal of Sport Sciences, 2(3), 201-204.