Sakaryaspor Taraftarlarının Bağlılık Düzeyleri ile Saldırganlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırma, Sakaryaspor taraftarlarının bağlılık düzeyleri ile saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Sakaryaspor taraftarları oluştururken örneklemi ise, amaçlı örnekleme yöntemiyle Google Form üzerinden araştırmaya gönüllü olarak katılan 342 kişi oluşturmuştur. Araştırmada; kişisel bilgi formu, Takım Sporları Taraftar Bağlılık Ölçeği ve Kulüp Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Ölçüm güvenirliği Cronbach Alpha sonuçlarına göre yorumlanmıştır. Katılımcıların verileri incelendiğinde, basıklık ve çarpıklık değerlerinin normal aralıkta olduğundan kaynaklı veriler normal dağılım göstermiştir. Verilerin normal dağılımından dolayı ölçekler arasındaki ilişkide Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans ile yüzdelik değerler, tanımlayıcı istatistik ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonuçları incelendiğinde katılımcıların takımla bağlılık düzeyleri ile saldırganlık düzeylerinin ortalama puanın üzerinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcılardan toplanan veriler doğrultusunda Sakaryaspor taraftarlarının takımla bağlılık düzeylerinin alt boyutları ile saldırganlık düzeylerinin alt boyutları arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırmanın sonucunda, Sakaryaspor taraftarlarının bağlılık düzeyinin artmasına bağlı olarak, saldırganlık düzeylerinin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bağlılık
• Sakaryaspor
• Saldırganlık
• Taraftarlık

Investigation of the Relationship Between Commitment Levels and Aggression Levels of Sakaryaspor Fans

Öz

Aim: This study was conducted to examine the relationship between the level of team loyalty and the level of aggression among Sakaryaspor supporters. Methods: In the study, the relational screening model, one of the quantitative research methods, was employed. While the population of the study consisted of Sakaryaspor supporters, the sample comprised 342 individuals who voluntarily participated in the study via Google Forms, selected through purposive sampling. Data was collected using a Personal Information Form, the Team Sports Fan Loyalty Scale, and the Club Aggression Scale. The reliability of the scales was evaluated based on Cronbach’s Alpha coefficients. Since the skewness and kurtosis values of the collected data were within acceptable ranges, the data were considered to show a normal distribution. To examine the relationship between the variables, Pearson Correlation Analysis was conducted. In addition, frequency and percentage distributions, descriptive statistics, and correlation analysis were used in the data analysis process. Results: The results revealed that participants had above-average levels of both loyalty to their team and aggression. Furthermore, a positive and significant relationship was identified between the sub-dimensions of team loyalty and the sub-dimensions of aggression. Conclusion: According to the results obtained, as the level of loyalty among Sakaryaspor supporters increased, their tendency toward aggressive behavior also rose. This indicates that there is a meaningful relationship between fan loyalty and aggressive behaviors.

Anahtar Kelimeler

• Aggression
• Commitment
• Fanhood
• Sakaryaspor

Kaynakça

1. Alımcı, D. (2018). Ortaokul öğrencilerinin akran zorbalığı ve sosyal görünüş kaygıları ile kendine saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü̈, İstanbul.
2. Lippincott Williams &Wilkins. (2013). ACSM's Health-Related Physical Fitness Assessment Manual 6.ed. American College of Sports Medicine.
3. Barnes, M., Abhyankar, P., Dimova, E., & Best, C. (2020). Associations between body dissatisfaction and self-reported anxiety and depression in otherwise healthy men: A systematic review and meta-analysis. PloS one, 15(2), e0229268.
4. Bek, N. (2008). Fiziksel aktivite ve sağlığımız (1. baskı). Klasmat Matbaacılık.
5. Can, E. (2015). Boş zaman, rekreasyon ve etkinlik turizmi ilişkisi. İstanbul Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 1-17.
6. Çavdar, Ç. (2019). Lise öğrencilerinin rekreasyonel faaliyetlere eğilimleri ve rekreasyonel faaliyetlere katılımlarına engel olan faktörler (Doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
7. Çetinkaya, B., Gülaçtı, F., & Çiftci, Z. (2019). Lise öğrencilerinin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 10(17), 904-922.
8. Ehrman, J. K., Gordon, P. M., Visich, P. S., Keteyian, S. J., (2019). Clinical exercise physiology (4th ed). USA: Human Kinetics.

9. Erdoğan, Ç. H. (2021). Egzersiz yapan bireylerin sosyal görünüş kaygılarının incelenmesi. Ulusal Kinesyoloji Dergisi, 2(1), 10-14.
10. Fraenkel, J., Wallen, N., & Hyun, H. (2012). How to design and evaluate research in education (8. edition). McGraw-Hill.
11. George, D., & Mallery, P. (2019). IBM SPSS statistics 26 step by step: A simple guide and reference. (Sixteenth edition). Routledge, New York, NY 10017.
12. Güngörmüş, H.A., Yenel, F., & Gürbüz, B. (2014). Examination of recreational motives of individuals: Demographic differences. International Journal of Human Science, 11(1), 373-386.
13. Hart, E. A., Leary, M. R., & Rejeski, W. J. (1989). Social physique anxiety scale. Journal of Sport & Exercise Psychology, 11, 94-104.
14. Heyward, V. H. (2006). Advanced fitness assessment and exercise prescription. Human Kinetics.
15. Karagöz, Y. (2017). SPSS ve AMOS uygulamalı nitel-nicel-karma bilimsel araştırma yöntemleri ve yayın etiği (1. Baskı). İstanbul: Nobel Kitabevi.
16. Koç, M. C. (2022). Rekreasyonel spor iyi oluş ölçeği (RSİOÖ) türkçe versiyonu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Recreation and Tourism Research, 9(4).
17. Kuşat, M. (2022). Boş zaman etkinliklerine katılan bireylerin rekreasyon yönetimi becerileri ile iletişim beceri düzeylerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü̈, Karaman.
18. Malina, R. M., Bouchard, C., & Bar-Or, O. (2004). Growth, maturation, and physical activity. Human Kinetics.
19. Mason, C. W., Carr, A., Vandermale, E., Snow, B., & Philipp, L. (2022). Rethinking the role of Indigenous knowledge in sustainable mountain development and protected area management in Canada and Aotearoa/New Zealand. Mountain Research and Development, 42(4), A1-A9.
20. Mülazımoğlu-Ballı, Ö., & Aşçı, F. H. (2006). Sosyal fizik kaygı envanteri” nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 11-19.
21. Mülazımoğlu-Ballı, Ö., Koca, C., & Aşçı, F. (2010). An examination of social physique anxiety with regard to sex and level of sport involvement. Journal of Human Kinetics, 26(1), 115-122.
22. Önmen, H. (2021). Rekreasyonel amaçlı egzersiz yapan bireylerin mutluluk düzeyleri ile yaşam doyumlarının incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
23. Özkan, B. (1983). Kıyı rekreasyonu değerlendirme ölçütleri ve bunlara ilişkin yöntemin Kuzey Ege kıyılarında uygulanması üzerinde araştırmalar. TÜBİTAK Doğa Tarım ve Ormancılık, 7(1).
24. Pavlova, I., Roztorhui, M., Petrytsa, P., Melnyk, T., Nalyvayko, N., & Ohnystyi, A. (2023). Well-being and life satisfaction of strength athletes during war: role of ındividual and health-related determinants. Montenegrin Journal of Sports Science & Medicine, 12(2).
25. Pi, L. L., Chang, C. M., & Lin, H. H. (2022). Development and validation of recreational sport well-being scale. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(14), 8764.
26. Pi, L. L., Chang, C. M., & Lin, H. H. (2022). Development and validation of recreational sport well-being scale. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(14), 8764.
27. Şahin, M., Yetim, A., & Çelik, A. (2012). Psikolojik sağlamlığın gelişiminde koruyucu bir faktör olarak spor ve fiziksel aktivite. International Journal of Social Science, 5(8), 373-380.
28. Tel, M., & Köksalan, B. (2008). Öğretim üyelerinin spor etkinliklerinin sosyolojik olarak incelenmesi (Doğu Anadolu örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 261-278.
29. Turğut, M., & Yaşar, O. (2019). Psikolojik yardım alma tutumu ve spor. Iğdır Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 1-15.
30. Yetim, A., & Cengiz, R. (2010). İletişim ve spor. Ankara: Berikan Yayınevi.
31. Yıldız, A. (2025). Rekreasyonel spor yapan bireylerin iyi oluş ve etkinlik doyum düzeylerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.