Subjective happiness levels of staff working in provincial organization of general directorate of sport

Öz

Aim: The purpose of this study was investigate to level of subjective happiness levels of staff who works in provincial organization of General Directorate of Sport.

Material and Methods: The study group of the research consisted of 400 staff (164 female, 236 male) who works in General Directorate of Sport’s İstanbul, Trabzon, Malatya and Tokat Youth Services and Sport provincial directorates. In the study as data collection tool; Subjective Happiness Scale (SHS) which developed by Lyubomirsky & Lepper (1999) and adapted to Turkish by Akın and Satıcı (2011) was used. And also “personal data form” which created by the researchers was used. The data analyzed by descriptive statistics, T-test and Anova test. Also, Scheffe test was used to find out the significant differences of groups.

Results: In accordance with t-test results obtained from the present study, there are significant differences with respect to variables such as marital status, income state and sport participation (p<0.05).

Conclusion: As a result, it was determined that married staff is happier than single staff. Also, the staff who determined themselves in moderate income level is happier than the staff who determined themselves in lower income level.

Anahtar Kelimeler

• Youth Services,Sport,Staff,Happiness

Spor Genel Müdürlüğü Taşra teşkilatında çalışan personelin öznel mutluluk düzeyleri

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Spor Genel Müdürlüğü taşra teşkilatında çalışan personelin öznel mutluluk düzeylerinin incelenmesidir.

Materyal veYöntem: Araştırmanın çalışma grubunu; İstanbul, Trabzon, Malatya ve Tokat illerinde bulunan Spor Genel Müdürlüğü’ne bağlı Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüklerinde çalışan 400 (164 kadın, 236 erkek) personel oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Lyubomirsky ve Lepper (1999) tarafından geliştirilen ve Akın ve Satıcı (2011) tarafından Türkçe’ye uyarlanan "Öznel Mutluluk Ölçeği" ile araştırmacılar tarafından oluşturulan “kişisel bilgi formu” kullanılmıştır. Veriler; betimsel istatistik, T-testi ve Anova testi kullanılarak analiz edilmiştir. Ayrıca, anlamlı farklılıkların hangi gruplar arasında çıktığını bulmak için Scheffe testi yapılmıştır.

Bulgular: Mevcut çalışmada yapılan t-testi sonucunda medeni durum, gelir durumu ve spor yapma değişkenine gore anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0.05).

Sonuçlar: Araştırma sonucunda; evli personelin bekâr personele oranla daha mutlu olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, gelir durumunu orta seviye olarak değerlendiren personelin kendisini düşük gelir seviyesinde değerlendiren personelden daha mutlu olduğu da belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gençlik Hizmetleri,Spor,Personel,Mutluluk

Kaynakça

1. Akın, A. & Satıcı, S.A. (2011). Öznel mutluluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21: 65-77.
2. Alexandrova, A. (2005). Subjective Well-Being and Kahneman’s ‘Objective Happiness’. Journal of Happiness Studies, 6: 301-324.
3. Aydemir, R.E. (2008). Dindarlık ve mutluluk ilişkisi (İlk yetişkinlik dönemi). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi. Samsun.
4. Baysal, S. & Aka, Ç.İ. (2013). Bir pazarlama stratejisi olarak mutluluk temasının markalar tarafından kullanılması: Mutluluk temelli pazarlama üzerine bir araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(1): 84-93.
5. Bedi, S. & Case, G. (2014). Cultural Impact on Happiness and Subjective Well-Being of Older Adults. 5(11): 1273-1280.
6. Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: The link between subjective well-being, internal resources and parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32(2): 67-79.
7. Bülbül, Ş. & Giray, S. (2011). Sosyodemografik özellikler ile mutluluk algısı arasındaki ilişki yapısının analizi. Ege Akademik Bakış, 11(Özel sayı):113-123.
8. Canbay, H. (2010). Lise öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.

9. Cihangir-Çankaya, Z. (2005). Öz belirleme modeli: Özerklik desteği, ihtiyaç doyumu ve iyi olma. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi. Ankara.
10. Cramer, S.R., Nieman, D.C. & Lee, J.W. (1991). The effects of moderate exercise training on psychological well-being and mood state in women. Journal of Psychosomatic Research, 35(4-5): 437-449.
11. Csikszentmihalyi, M. (2005). Akış Mutluluk Bilimi. İstanbul: HYB Yayıncılık.
12. Çetinkaya, H. (2004). Beden imgesi, beden organlarından memnuniyet, benlik saygısı, yaşam doyumu ve sosyal karşılaştırma düzeyinin demografik değişkenlere göre farklılaşması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi. Mersin.
13. Çevik, N. (2010). Lise öğrencilerinin öznel iyi oluşlarını yordayan bazı değişkenler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi. Ankara.
14. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3): 542-575.
15. Diener, E. & Seligman, M.E.P. (2002). Very happy people. Psychological Science, 13(1): 81-84.
16. Doğan, T. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitimi Fakültesi Dergisi, 30: 120-129.
17. Eldeleklioğlu, J. (2015). Predictive Effects Of Subjective Happiness, Forgiveness, And Rumination On Life Satisfaction. Social Behavior And Personality, 43(9): 1563-1574.
18. Erkal, M. E., Güven, Ö. & Ayan, D. (1998). Sosyolojik açıdan spor. İstanbul: Der Yayınları.
19. Gezer, H. (2014). Spor yapan ve yapmayan emniyet teşkilatı mensuplarının yaşam doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi (Malatya örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi. Muğla.
20. Goleman, D. (2003). Yıkıcı duygularla nasıl basa çıkabiliriz? Dalai Lama ile yapılan bilimsel bir diyalog. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
21. Gülcan, A. (2014). Genç Yetişkinlerde İyimserliğin Mutluluk Ve Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans tezi, Fatih Üniversitesi. İstanbul.
22. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
23. Kermen, U. (2013). Üniversite Öğrencilerinin İhtiyaç Doyumu Ve Öznel İyi Oluş Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi. Bolu.
24. Lyubomirsky, S. & Lepper, H. (1999). A measure of subjective happiness: Preliminary reliability and construct validation. Social Indicators Research, 46: 137-155.
25. Lyubomirsky, S., King, L. & Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: Does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131(6): 803-855.
26. Lyubomirsky, S., Sheldon, K.M. & Schkade, D. (2005). Pursuing happiness: The architecture of sustainable change. Review of General Psychology, 9(2): 111-131.
27. Peltzer, K. & Pengpid, S. (2013). Subjective Happiness and Health Behavior Among A Sample Of University Students In India. 41(6): 1045-1056.
28. Schimmel, J. (2007). Development as Happiness: The Subjective Perception of Happiness and UNDP’s Analysis of Poverty, Wealth and Development. Research Paper, 10:93-111.
29. Sood, S. & Gupta, R. (2014). Subjective Happiness as Mediator between Personal Growth Initiative and Life Satisfaction in Adolescents. International Journal of Psychological Studies, 6(4): 89-94.
30. Szabo, A. (2003). The acute effects of humor and exercise on mood and anxiety. Journal of Leisure Research, 35(2): 152-162.
31. Tingaz, E.O. (2013). Beden Eğitimi Ve Spor Öğretmenliği İle Bazı Öğretmen Adaylarının Duygusal Zekâ ve Mutluluklarının Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi. Ankara.
32. Tingaz, E.O. ve Hazar, M. (2014). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği ile bazı öğretmen adaylarının duygusal zekâ ve mutluluklarının karşılaştırılması. International Journal of Science Culture and Sport, 1: 745-756.
33. Tunçkol, H.M. (2015). Relationship of happiness and subjective vitality in university students. International Journal of Development Research, 5(4): 4219-4222.
34. Tuzgöl Dost, M. (2006). Subjective well-being among university students. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31:188-197.
35. TÜİK. (2015,Şubat). Yaşam Memnuniyeti Araştırması. TÜİK web sitesinden 25 Ağustos 2015 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PdfGetir.do?id=18629 adresinden erişildi.
36. Türk Dil Kurumu (TDK). (2014). Güncel Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu.
37. Türkdoğan, T. (2010). Üniversite öğrencilerinde temel ihtiyaçların karşılanma düzeyinin öznel iyi oluş düzeyini yordamadaki rolü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi. Denizli.
38. Yalçın, M. (1994). Mutluluk yolu ve felsefesi. İstanbul: İlmi Neşriyat Yayınları.
39. Yetim, Ü. (2001). Toplumdan bireye mutluluk resimleri. İstanbul: Bağlam Yayınları.
40. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.