Psychological effects of Cardio Bosu exercise on sedentary women

Öz

Aim: It was aimed to investigate the effect of Cardio Bosu exercises on the psychological states of sedentary women.

Material and Methods: A total of 30 voluntary women with the age range of 25-45 years participated in the study. A 12-week cardio bosu exercise program was applied three times per week. Before and after the exercise period, Body Image Scale, Perceived Stress Scale, self- representation inventory and Beck depression questionnaire were applied.

Results: At the end of 12-week regular cardio bosu exercises, the second measurement of stress value was not statistically significant although it was lower than the first measurement. A significant decrease was detected in depression scores (p<0.05). Also, even though the second measurement of self-representation score increased, it was not considered statistically significant. The decrease in body image scores was significant (p <0.05).

Conclusion: It can be stated that cardio bosu exercises reduce depression levels in sedentary women and contribute positively to body image. Sedentary women should be encouraged to do regular cardio bosu exercises in order to reduce their stress and depression levels as well as increase their body image positively. 

Anahtar Kelimeler

• Cardio-bosu exercises,Perceived stress,Beck Depression,Self Concept,Body image

Kardiyo Bosu egzersizinin sedanter kadınlarda psikolojik etkileri

Öz

Amaç: Sedanter kadınlarda Kardiyo Bosu egzersizlerinin psikolojik durumlar üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.

Materyal ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 25-45 aralığında olan toplam 30 gönüllü bayan katılmıştır. Kadınlara 12 haftalık haftada 3 gün olmak üzere orta şiddetli kardio bosu egzersiz programı uygulanmıştır. Egzersiz periyodu öncesi ve sonrasında; Beden İmajı Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği, benlik tasarımı ölçeği ve beck depresyon anketi uygulanmıştır.

Bulgular: 12 haftalık düzenli Kardiyo bosu egzersizleri sonucunda ikinci ölçüm stres değeri birinci ölçüme göre düşük olmakla beraber istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Depresyon puanlarında anlamlı bir düşüş tespit edilmiştir (p<0,05). Ayrıca ikinci ölçüm benlik algısı puanı yükselmiş olduğu görülmekle birlikte istatistiksel yönden anlamlı bulunmamıştır. Beden imajı puanlarının düşmesinin anlamlı olduğu görülmüştür (p<0,05).

Sonuçlar: Kardiyo bosu egzersizlerinin sedanter kadınlarda depresyon düzeylerini azalttığı ve beden imajına olumlu katkı yaptığı söylenebilir. Sedanter kadınların stres ve depresyon düzeylerini düşürmek ve beden imajını olumlu yönde artırmak için düzenli kardiyo Bosu egzersizlerine teşvik edilmelidir. 

Anahtar Kelimeler

• Kardio-bosu egzersizi,Algılanan Stres,Beck Depresyon,Benlik Tasarımı,Beden İmajı

Kaynakça

1. Arredondo, E. M., Lemus H., Elder, J. P., Molina, M., Martinez, S., Sumek, C. ve Ayala G. X. (2013). The relationship between sedentary behavior and depression among Latinos, Mental Health and Physical Activity, 6(1), pp: 3-9.
2. Aylaz, R., Güllü, E. ve Güneş, G. (2011). Aerobik Yürüme Egzersizin Depresif Belirtilere Etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 4 (4), ss:172-177
3. Atan, T., Gullu, E., Cicek, G., Imamoglu, O., Yamaner, F. ve Unlu, C. (2014). Effects of two different exercise on life satisfaction and beck depression level, Journal of Education and Sociology, 5(1), pp: 18-23.
4. Aşçı, F.H. (2004). Fiziksel benlik algısının cinsiyete ve fiziksel aktivite düzeyine göre karşılaştırılması, Spor Bilimleri Dergisi, 15 (1), ss:39-48.
5. Baymur, F. (1973). Genel psikoloji. İstanbul, İnkilap ve Aka Basımevi. ss:124-126.
6. Bayat, B. (2003). Bireylerin Benlik Algısı (Benlik Tasarımları) Sistemi ve Bu Sistemin Davranışları Üzerindeki Rolü, Kamu Dergisi, 7 (2), ss: 123-137
7. Beck, A.T., Ward, C.H., Mendelson, M., Mock, J. ve Erbaugh, J. (1961). An Inventory fo Measuring Depression, Arch Gen Psychiatry, 4, pp:561-71
8. Burcusa, S.L. ve Iacono, W.G. (2007). Risk for recurrence in depression, Clinical Psychology Review, 27 (8), pp:959–85.

9. Campbell, A. ve Hausenblas, H.A. (2009). Effects of exercise interventions on body image: Ameta-analysis, Journal of Health Psychology, 14(6), pp:780–793.
10. Cicek, G., Atan, T., Kamuk, Y.U., İmamoğlu, O., Yamaner, F. ve Aslan, V. (2015). Effects of Exercise on Levels of Depression, Anthropologist, 20(3), pp: 670-674.
11. Choi, P.Y.L. ve Salmon, P. (1995). How do women cope with menstrual cycle changes? British Journal of Clinical Psychology, 34, pp:139–151.
12. Chrousos, G. P. (2009). Stress and disorders of the stress system, Nat Rev Endocrinol, 5(7), pp:374-81
13. Cooney, G.M., Dwan, K., Greig, C.A., Lawlor, D.A., Rimer, Waugh, F.R. ve Mead, G.E. (2014). Exercise for depression, Advances in Psychiatric Treatment, 20(1), pp:2-2.
14. Deryahanoğlu, G., İmamoğlu, O., Yamaner, F. ve Uzun, M. (2016). Sedanter kadınların antropometrik özellikleri ve psikolojik durumlarının karşılaştırılası. Journal of Human Sciences, 13(3), ss:5257-5268.
15. Dunn, A.L., Trivedi, M.H., Kampert, J.B, Clark, C.G. ve Chambliss, H.O. (2005). Exercise treatment for depression: efficacy and dose response, Am J Prev Med, 28(1), pp:1-8.
16. Erci, B. (2006). Algılanan stres ölçeğinin Türkçe versiyonunun güvenilirlik ve geçerliliği. Reliability and validity of the Turkish version of perceived stress scale. Journal of Anatolia Nursing and Health Sciences. 9(1), ss:58-63.
17. Eskin, M., Harlak, H., Demirkıran, F. ve Dereboy, Ç. (2013). Algılanan stres ölçeğinin türkçe uyarlaması: güvenirlik ve geçerlik analizi, J Psychol Neurol Behav Sci. 53(3), ss:132-140.
18. Hayden, R.M. ve Allen, G.J. (1984). Relationship between aerobic exercise, anxiety, and depression: Convergent validation by knowledgeable informants. Journal of Sports Medicine, 24(1), pp: 69-74.
19. Harter, S. (1990). Developmental differences in the nature of self-representations: ımplications for the understanding, assessment and treatment of maladaptive behaviour, Cognitive Therapy and Research, 14, pp:113-142.
20. Hassme´n, P., Koivula, N. ve Uutela, A. (2000). Physical Exercise and Psychological Well-Being: A Population Study in Finland. Preventive Medicine, 30(1), pp:17–25.
21. Hisli, N. (1989). Beck Depresyon Envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliliği, güvenirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 7, ss:3-13.
22. Homan, K.J. ve Tylka, T.L. (2014). Appearance-based exercise motivation moderates the relationship between exercise frequency and positive body image, Body Image, 11(2), pp:101-8.
23. Hovardaoğlu, S. (1993). Vücut algısı ölçeği. Psikiyatri, Psikoloji, Psikofarmakoloji (3P) Dergisi, 1(1), ss:26.
24. Karakaya, I., Coşkun, A. ve Ağaoğlu, B. (2005). Yüzücülerin depresyon, benlik saygısı ve kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16, ss:40-45.
25. Klaperski, S., von Dawans B, Heinrichs M. ve Fuchs, R. (2014). Effects of a 12-week endurance training program on the physiological response to psychosocial stress in men: a randomized controlled trial, J Behav Med, 37(6), pp: 1118-33.
26. King, A.C. ve Brassington, G. (1997). Enhancing physical and psychological functioning in older family caregivers: The role of regular physical activity, Annals of Behavioral Medicine, 19(2), pp:91–100.
27. Köknel, Ö. (1985). Kişilik, İstanbul: Altın Kitaplar Basımevi.
28. Langdon, S.W. ve Petracca, G. (2010). Tiny dancer: Body image and dancer identity in female modern dancers, Body Image, 7(4), pp:360–363.
29. Lee, A.L., Ogle, W.O. ve Sapolsky, R.M. (2002). Stress and depression: possible links to neuron death in the hippocampus, Bipolar Disorders, 4(2), pp:117–28.
30. Loland, N.W. (1998). "Body Image and Physical Activity. A Survey Among Norwegian Men and Women”, International Journal of Sport Psychology, 29(4), pp:339-365.
31. Long, B.C. (1983). Aerobic conditioning and stress reduction: participation or conditioning?, Human Movement Science, 2, pp:171-186.
32. Liu, W., Sheng, H., Xu, Y., Liu, Y., Lu, J. ve Ni, X. (2013). Swimming exercise ameliorates depression-like behaviour in chronically stressed rats: relevant to proinflammatory cytokines and IDO activation, Behav Brain Res, 1(242), pp:110-6. Martinsen, E.W. (2008). Physical activity in the prevention and treatment of anxiety and depression, Nord J Psychiatry, 62 Suppl 47, pp: 25-9.
33. Öztürk, O. (1997). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları, Hekimler Yayın Birliği, 6. baskı, Ankara.
34. Paykel, E.S. (2003). Life events and affective disorders, Acta Psychiatrica Scandinavica Supplementum, 6(418), pp:1–6.
35. Raglin, J.S. ve Wilson, M. (1996). State anxiety following 20 minutes of bicycle ergometer exercise at selected intensities. International Journal of Sports Medicine, 17, pp:467–471.
36. Reel, J.J., Greenleaf, C., Baker, W.K., Aragon, S., Bishop, D., Cachaper, C. ve Reid, W.K. (2007). Relations of body concerns and exercise behavior:Ameta-analysis, Psychological Reports, 101 (3), pp:927–942.
37. Savaşır, I. ve Şahin, N.H. (1997). Bilişsel Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan Ölçekler. Türk Psikoloji Derneği Yayınları, Ankara. S.21.
38. Salmon, P. (2001). Effects of physical exercise on anxiety, depression, and sensitivity to stress: a unifying theory, Clin Psychol Rev, 21(1), pp:33-61.
39. Saygın, M., Yaşar, S., Çetinkaya, G., Kayan, M., Özgüner, M.F. ve Korucu, C.Ç. (2011). Radyoloji Çalışanlarında Depresyon ve Anksiyete Düzeyleri. SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(3).
40. Sheline, Y.I. (2003). 3D MRI studies of neuroanatomic changes in unipolar majör depression: the role of stress and medical comorbidity, Biological Psychiatry, 48 (8), pp:791–800.
41. Stanton, R. ve Reaburn, P. (2014). Exercise and the treatment of depression: a review of the exercise program variables, J Sci Med Sport, 17(2), pp:177-82.
42. Swami, V. ve Tovée, M.J. (2009). A comparison of actual-ideal weight discrepancy, body appreciation, and media influence between street- dancers and non-dancers. Body Image, 6(4), pp:304–307.
43. Thompson, J.K., Heinberg, L.J., Altabe, M. ve Tantleff-Dunn, S. (1999). Exacting beauty: theory, assessment and treatment of body image disturbance, Washington: American Psychological Association.
44. Topses, G. (1992). Eğitim Sürecinde İnsan ve Psikolojisi. Ankara: Gazi, 154.
45. Valtonen, M., Laaksonen, D.E., Laukkanen, J., Tolmunen, T., Rauramaa, R., Viinamäki, H., Mursu, J., Savonen, K., Lakka, T.A., Niskanen, L. ve Kauhanen, J. (2010). Sedentary lifestyle and emergence of hopelessness in middle-aged men. Eur J Cardiovasc Prev Rehabil, 17(5), pp:524-9.
46. Warburton, D., Nicol, C. ve Bredin, S. (2006). Health benefits of physical activity: The evidence, Canadian Medical Association Journal, 174 (6), pp: 801–809
47. Yamak, B., İmamoğlu, O. ve Çebi, M. (2016). Adölesanlarin Fiziksel Uygunluk Seviyelerinin Vücut İmaji, Benlik Tasarimi Ve Stres Düzeyine Etkisi, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(34), ss: 191-201.