Investigation of Subjective Well-Being Levels and Life Satisfaction of Personnel Working in Sport Activity Organizations in Terms of Some Variables

Öz

Aim: The aim of this study was to investigate the subjective well-being levels and life satisfaction of personnel working in sport activity organizations in terms of some variables.

Methods: Totally 150 participants (10 male, and 44 female) joined into the study volunteers who were working on sport branches such as bodybuilding, fitness, swimming, tennis, pilates and Far Eastern sports in Sakarya. To determine the subjective well-being of the personnel, a 4-question personal information form, a 46-item subjective well-being scale developed by Tuzgöl Dost (2005) and a 5-item life satisfaction scale developed by Diener (1984) and adapted to Turkish by Yetim (1993) were used. SPSS 23.0 statistical package program was used for data analysis. 

Results: As a result of the study, subjective well-being was found to affect life satisfaction (p<0.05).  Subjective well-being explained 8% of life satisfaction. In life satisfaction, it was found that individuals in the age group of 31 and over were different from those in the 26-30 age group.

Conclusion: There was no statistically significant difference between life satisfaction and subjective well-being. As a result of the study, subjective well-being was found to affect life satisfaction according to sociodemographic characteristics (age, gender, education, and work experience).

Anahtar Kelimeler

• Subjectivewell-being,Life satisfaction,Fitness,Sports Enterprises,Sporting Activities

Sportif etkinlik işletmelerinde çalışan personelin öznel iyi oluş düzeyleri ile yaşam doyumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmada, sportif etkinlik işletmelerinde çalışan personelin öznel iyi oluş düzeyleri ile yaşam doyumlarının bazı değişkenler açısından incelemesi amaçlanmıştır.

Materyal ve Metot: Araştırmanın örneklemini, Sakarya ilinde bulunan fitness, yüzme, tenis, pilates ve uzak doğu sporları gibi spor işletmelerinde çalışan106’sı erkek 44’ü kadın toplam 150 personel oluşturmaktadır. Personelinöznel iyi oluş düzeylerinin saptanması için 4 soruluk kişisel bilgi formu, Tuzgöl Dost (2005) tarafından geliştirilen 46 maddelik öznel iyi oluş ölçeği ile Diener (1984) tarafından geliştirilen ve Yetim (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 5 maddelik yaşam doyumu ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 istatistik paket programı kullanılmıştır.

Bulgular: Araştırma sonucunda, öznel iyi oluşun yaşam doyumunu etkilediği tespit edilmiştir (p<0,05). Öznel iyi oluşun yaşam doyumunu %8 açıkladığı saptanmıştır. Yaşam doyumunda 31 ve üstü yaş kategorisinde yer alan bireylerin 26-30 yaşta yer alan bireylerden farklı olduğu tespit edilmiştir.

Sonuç: Sosyodemografik özelliklere göre (yaş, cinsiyet, eğitim ve çalışma deneyimi) yaşam doyumu ve öznel iyi oluş arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilememiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öznel İyi Oluş,Yaşam Doyumu,Fitness,Spor işletmeleri,Sportif etkinlikler

Kaynakça

1. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E., & Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (14), 115-129.
2. Aysan, F. & Bozkurt, N. (2004). Okul psikolojik danışmanlarının yaşam doyumu, stresle başa çıkma stratejileri ile olumsuz otomatik düşünceleri: İzmir ili örneklemi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9.
3. Baştemur, Y. (2006). İş Tatmini İle Yaşam Tatmini Arasındaki İlişkiler: Kayseri Emniyet Müdürlüğü'nde Bir Araştırma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Kayseri.
4. Bilgin, D. (2017). Understanding the relationship between happiness and creativity in terms of the dimensions of psychological and subjective well-being (Yayınlanmamış Yüksek
5. Lisans Tezi). İstanbul Bilgi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Boniwell, I. (2008). Positive psychology in a nutshell: A balanced introduction to the science of optimal functioning. PersonalWell-BeingCentre.
7. Brann, E., Chaplin, J., Agelii, M., Sjoberg, A., Nikalsson, A., Albertsoon-Wikland, K., & Lissner, L. (2017). Declining well-being in young Swedes born in 1990 versus 1974. Journal of Adolescent Health, 60, 306-312.
8. Brissette, I., Scheier, M.F., & Carver, C.S. (2002). The role of optimism in social network development, coping, and psychological adjustment during a life transition. Journal of Personality and Social Psychology, 82(1), 102-111.

9. Carstensen, L. L., Mikels, J. A., & Mather, M. (2006). Aging and the intersection of cognition, motivation, and emotion. In Handbook of the Psychology of Aging (Sixth Edition) (pp. 343-362).
10. Carver, C.S. & Connor-Smith, J. (2010). Personality and coping. Annual Review of Psychology, 61, 679-704.
11. Clark, A. E., & Oswald, A. J. (1994). Unhappiness and unemployment. The Economic Journal, 104(424), 648-659.
12. Clark, A. E., Frijters, P., & Shields, M. A. (2008). Relative income, happiness, and utility: An explanation for the Easterlin paradox and other puzzles. Journal of Economic Literature, 46(1), 95-144.
13. Cuñado, J., Gil-Alana, L. A., & De Gracia, F. P. (2011). Modeling international monthly tourist in Spain. Estudios de Economía Aplicada, 29(3), 723.
14. Daukantaite, D. & Zukauskiene, R. (2012). Optimism and subjective well-being: Affectivity plays a secondary role in the relationship between optimism and global life satisfaction in middle-aged women. Longitudinal and cross-cultural findings. Journal of Happiness Studies, 13, 1-16.
15. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542.
16. Diener, E. (2006). Guidelines for national indicators of subjective well-being and ill-being. Journal of happiness studies,7(4), 397-404.
17. Diener, E., & Fujita, F. (1997). Social comparisons and subjective well-being.
18. Diener, E., Sandvik, E., & Larsen, R. J. (1985). Age and sex effects for emotional intensity. Developmental Psychology, 21(3), 542.
19. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276.
20. Dursun, P. (2012). The role of meaning in life, optimism, hope, and coping styles in subjective well-being (Unpublished Doctoral Thesis). Middle East Technical University, Ankara.
21. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American psychologist,56(3), 218.
22. Graham, J. R., Bradshaw, C., Surood, S., & Kline, T. J. (2014). Predicting social workers’ subjective well-being. Human Service Organizations: Management, Leadership & Governance, 38(4), 405-417.
23. Hartman-Maeir, A., Soroker, N., Ring, H., Avni, N., & Katz, N. (2007). Activities, participation and satisfaction one-year post-stroke. Disability and Rehabilitation, 29(7), 559-566.
24. Ho, M. Y., Cheung, F. M., & Cheung, S. F. (2010). The role of meaning in life and optimism in promoting well-being. Personality and individual differences,48(5), 658-663.
25. Howell, R. T., Kern, M. L., & Lyubomirsky, S. (2007). Health benefits: Meta-analytically determining the impact of well-being on objective health outcomes. Health Psychology Review, 1(1), 83-136.
26. Kasser, T., & Ahuvia, A. (2002). Materialistic values and well‐being in business students. European Journal of Social Psychology, 32(1), 137-146.
27. Katja, R., Päivi, Å. K., Marja‐Terttu, T., & Pekka, L. (2002). Relationships Among adolescent subjective well‐being, health behavior, and school satisfaction. Journal of School Health,72(6), 243-249.
28. Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
29. Kunzmann, U., Little, T. D., & Smith, J. (2000). Is age-related stability of subjective well-being a paradox? Cross-sectional and longitudinal evidence from the Berlin Aging Study. Psychology and aging, 15(3), 511.
30. Lee, H., Hwang, S., Kim, J., & Daly, B. (2004). Predictors of life satisfaction of Korean nurses. Nursing and Health Care Management and Policy, 48(6), 632–641.
31. Lundqvist, C. (2011). Well-being in competitive sports, The feel-good factor? A review of conceptual considerations of well-being. International review of sport and exercise psychology,4(2), 109-127.
32. Luthans, F, Avolio B. J., Avey J. B. & Norman S. M. (2007). Positive Psychological Capital: Measurement and Relationship with Performance and Satisfaction. Personnel Psychology, 60, 541-572.
33. Luthans, F., Avolio B. J., Walumbwa F. O. & Li W. (2005). The Psychological Capital of Chinese Workers: Exploring the Relationship with Performance. Management and Organization Review, 1(2), 249-271.
34. Lykken, D., & Tellegen, A. (1996). Happiness is a stochastic phenomenon. Psychological science, 7(3), 186-189.
35. Lyubomirsky, S. (2001). Why are some people happier than others? The role of cognitive and motivational processes in well-being. American psychologist, 56(3), 239.
36. Lyubomirsky, S., King, L., & Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: Does happiness lead to success?. Psychological Bulletin, 131(6), 803.
37. McCullough, M. E., Kilpatrick, S. D., Emmons, R. A., & Larson, D. B. (2001). Is gratitude a moral effect?. Psychological Bulletin, 127(2), 249.
38. Mroczek, D. K., & Spiro III, A. (2005). Change in life satisfaction during adulthood: findings from the veteran affairs normative aging study. Journal of personality and social psychology, 88(1), 189.
39. Ngamaba, K. H. (2017). The correlates of subjective well-being (Doctoral dissertation). The University of Manchester, United Kingdom.
40. Pavot, W., Diener, E. D., Colvin, C. R., & Sandvik, E. (1991). Further validation of the Satisfaction with Life Scale: Evidence for the cross-method convergence of well-being measures. Journal of personality assessment, 57(1), 149-161.
41. Peterson, C. (2006). A primer in positive psychology. Oxford UniversityPress.
42. Peterson, C., Park, N., & Seligman, M. (2005). Orientations to happiness and life satisfaction: the full life versus the empty life. Journal o f Happiness Studies, 6, 25-41.
43. Reed, A. E., & Carstensen, L. L. (2012). The theory behind the age-related positivity effect. Frontiers in psychology,3, 339.
44. Salovey, P., Rothman, A. J., Detweiler, J. B., & Steward, W. T. (2000). Emotional states and physical health. American psychologist, 55(1), 110.
45. Saygın, Y. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
46. Segerstrom, S. C. (2007). Optimism and resources: Effects on each other and on health hover 10 years. Journal of Research in Personality, 41, 772- 786.
47. Siedlecki, K. L., Salthouse, T. A., Oishi, S., & Jeswani, S. (2014). The relationship between social support and subjective well-being across age. Social indicators research, 117(2), 561-576.
48. SolbergNes, L. & Segerstrom, S. C. (2006). Dispositional optimism and coping: A meta-analytic review. Personality and Social Psychology Review, 10(3), 235-251.
49. Sousa, L., & Lyubomirsky, S. (2001). Life satisfaction. Encyclopedia of women and gender: Sex similarities and differences and the impact of society on gender (Vol. 2, pp. 667-676).
50. Şahin, G. N. (2011). Üniversite öğrencilerinin kendini açma, öznel iyi oluş ve algıladıkları sosyal destek düzeylerinin karşılaştırılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
51. Telef, B. B. (2011). Öğretmenlerin öz-yeterlikleri, iş doyumları, yaşam doyumları ve tükenmişliklerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 10(1).
52. Tuzgöl Dost, M. (2005). Öznel iyi oluş ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3, (23), 103–111.
53. Ünal, S., Karlıdağ, R. ve Yoloğlu, S. (2001). Hekimlerde Tükenmişlik ve İş Doyumu düzeylerinin Yaşam Doyumu düzeyleri ile İlişkisi. Klinik Psikiyatri, 4, 113-118.
54. Vansteenkiste, M., & Sheldon, K. M. (2006). There's nothing more practical than a good theory: Integrating motivational interviewing and self‐determination theory. British journal of clinical psychology,45(1), 63-82.
55. Veenhoven, R. (2006). World database of happiness: Correlational findings. Available at www.worlddatabaseofhappiness.eur.nl/hap_cor/cor_fp.htm Erişim Tarihi: 26.05.2019
56. Xing, Z., & Huang, L. (2014). The Relationship between age and subjective well-being: evidence from five capital cities in mainland China. Social indicators research,117(3), 743-756.
57. Yetim, Ü. (1993). Life Satisfaction: A study based on the Organization of Personal Projects. Social Indicators Research, 29 (3), 277-289.
58. Yılmaz, E., & Altınok, V. (2009). Okul yöneticilerinin yalnızlık ve yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 15(3), 451-470.
59. Yurcu, G., & Atay, H. (2015). Çalışanların Öznel İyi Oluşunu Etkileyen Demografik Faktörlerin İncelenmesi: Antalya İli Konaklama İşletmeleri Örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi,4(2), 17-34.
60. Zika, S., & Chamberlain, K. (1992). On the relation between meaning in life and psychological well-being. British journal of psychology,83(1), 133-145.