Maksimal direnç antrenmanlarında farklı dinlenme aralıklarının performans üzerindeki etkisi (Bench-Press)
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı dinlenme aralıklarında (1-2 ve 3dk.) ve maksimal dirençte uygulanan 6 set (4-TM, 2-TM, 1-TM, 1-TM, 2-TM ve 4-TM) Bench Press egzersizinin kapsam, şiddet ve performans üzerindeki etkilerini araştırmaktır.
Materyal ve Metot: Çalışmamıza Cross-Fit sporu yapan, yarışmalarına katılan ve düzenli olarak ağırlık antrenmanı yapan 19-22 yaş arası (n=13) erkek sporcu dahil edilmiştir. Deneklerin boy uzunluğu (177,15±5,79 cm), vücut ağırlığı (75,23±8,51kg) ve Beden Kütle İndeksi (23,94±2,07 kg/m2) ölçümleri tespit edildikten sonra 1-TM’leri tespit edilmiştir. Denekler 1-TM sonucunda önceden belirlenen yüklerde 6 set, bir iki ve üç dk’lık dinlenme aralıklarında direnç antrenmanı (Chest-Press) yaptırılmıştır.
Bulgular: Toplanan verileri betimleyici istatistiklerden , SS, ve Median ile özetlenmiştir. Verilerin normal dağılıp dağılmadığı tespit edilmiştir. Normal dağılım göstermeyen verilerde Friedman testi, normal dağılım gösteren verilerde One-Way ANOVA istatistik analizi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farkı belirlemek için ise Post-Hoc Tukey testi uygulanmıştır. İstatistiksel değerlendirmeler p<0,05 ve p<0,01 anlamlılık düzeyinde yapılmıştır. Farklı dinlenme aralıklarında yapılan 6 setteki tekrarların toplamlarının istatistiksel karşılaştırmaları sonucunda p=0,00 düzeyinde anlamlı bir farklılık (F2-36=83,54) tespit edilmiştir. Her bir setin zorluk derecesini belirlemek için uygulanan Borg skala skorlarının toplamlarının karşılaştırmaları sonucunda p=0,00 düzeyinde anlamlı bir farklılık (F2-36=31,22) tespit edilmiştir.
Sonuç: Sonuç olarak maksimal direnç antrenman çalışmalarında set arası 1 ve 2 dk’lık dinlenmelerin performansın devamı için yeterli olmadığı tespit edilmiştir. Üç dakikalık dinlenme aralığında performansın devam ettirdiği ve sporcunun kendini yenileyebildiği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Baechle, T.R. & Roger, W. (2008). Earle eds. Essentials of strength training and conditioning. Human kinetics.
- Baechle, T.R. & Earle, R.W. (2016). Essentials of strength training and conditioning. Human Kinetics.
- Bompa, T.O. Di Pasquale M. & Cornacchia L. (2013). Serious strength training. 3rd ed. Champaign, IL: Human Kinetics,3-49.
- Borg, G. (1982). Psychophysical basis of perceived exertion. Medicine and Science in Sports and Exercise. 14(5):377-381.
- Corey, H.E., Stewart and Beyond. (2003). New models of acid-base balance. Kidney International, 64, 777–787.
- Faigenbaum, A.D. (2008). Effect of rest interval length on bench press performance in boys, teens, and men. Pediatric exercise science, 20.4: 457-469.
- Jones, N.L., McCartney, N., McComas, AJ. & McMaster. (1986). International symposium on human muscle power (1984: McMaster University). Human muscle power. Champaign, Ill. Human Kinetics Publishers.
- Kenney, W.L. Wilmore, J.H. & Costill, D.L.(2018). Physiology of sport and exercise. Human Kinetics. (2018).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Muharrem Dincer
*
Bu kişi benim
0000-0002-5279-6907
Türkiye
İbrahim Erdemir
0000-0002-5279-6907
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
24 Eylül 2019
Kabul Tarihi
30 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 5 Sayı: 4