Pandemi (Covid-19) Sürecinde Spor Eğitimi Alan Öğrencilerin Senkron Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri

Öz

Amaç: Araştırmamızda; spor eğitimi alan öğrencilerin senkron uzaktan eğitim uygulamalarına yönelik görüşlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır.

Materyal ve Metot: Çalışmanın örneklemini 2020-2021 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Fırat Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim görmekte olan 225 öğrenci oluşturmaktadır. Uzaktan eğitime ilişkin görüşlerin değerlendirilmesi için Yıldırım ve ark. (2014) tarafından geliştirilen, 18 soru ve dört alt boyuttan oluşan “Uzaktan Eğitime Yönelik Öğrenci Görüşleri” ölçeği kullanılmıştır. Ölçeğe ait cronbach alpha güvenirlik katsayısı 0.864 olarak hesaplanmıştır. Veriler google forms aracılığıyla öğrencilere ulaştırılan ölçek formuyla elde edilmiştir. Normal dağılım gösteren verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi (Anova) testi kullanılmıştır. Bağımlı değişkenler arasındaki ilişki durumunu saptamak amacıyla “Pearson Korelasyon Analizi” gerçekleştirilmiştir.

Bulgular: Örneklem grubunun cinsiyet değişkeninde “öğreticilik” alt boyutunda kadın öğrencilerin lehine istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülmüştür. Ayrıca öğrenim görülen bölüm ve sınıf düzeyi değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılıklar bulunmuştur. Yapılan korelasyon analizi sonucunda ise ölçeğin “Kişisel Uygunluk” alt boyutu ile “Etkililik” alt boyutu (r=0.846; p<0.01) arasında pozitif yönde ve yüksek düzeyde ilişki olduğu görülmüştür.

Sonuç: Sonuç olarak araştırmada yer alan spor bilimleri fakültesi öğrencileri senkron uzaktan eğitim uygulamalarını geleneksel eğitime nazaran yeterli düzeyde etkili bulmadıklarını ancak uzaktan eğitimin öğretici olduğunu belirtmişlerdir. 

Anahtar Kelimeler

• Spor eğitimi
• Pandemi
• Uzaktan eğitim

Opinions of Students Who Have Sports Education in the Pandemic (Covid-19) Process on Synchronous Distance Education

Öz

Aim: In this study, our aim is to reveal the views of students who receive sports education about synchronous distance education applications.

Methods: The sample of the study consists of 225 students studying at the faculty of sports sciences in the fall semester of the 2020-2021 academic year. In order to evaluate the views on distance education, Yıldırım et al. (2014) and consisting of 18 questions and four sub-dimensions, the "Student Views on Distance Education" scale was used. The cronbach alpha reliability coefficient of the scale was calculated as 0.864. The research data were collected with the scale form delivered to the students via google forms. In the analysis of normally distributed data, descriptive statistics (frequency, arithmetic mean, standard deviation), independent sample t-test and one-way variance analysis (ANOVA) test were used. "Pearson Correlation Analysis" was conducted to determine the level of relationship among the dependent variables.

Results: Statistically significant differences were observed in favor of female students in the sub-dimension of "instructiveness" in the gender variable of the sample group. In addition, significant differences were found among the variables of the department and grade level of the students. As a result of the correlation analysis, it was determined that there was a positive and highly significant relationship between the "Personal Suitability" sub-dimension and the "Effectiveness" sub-dimension (r=0.846;p<0.01). Conclusion: Consequently, the students of the faculty of sports sciences in the study stated that they did not find synchronous distance education practices effective enough compared to those of the traditional education, but that distance education was instructive.aim: In this study, our aim is to reveal the views of students who receive sports education about synchronous distance education applications.Methods: The sample of the study consists of 225 students studying at the faculty of sports sciences in the fall semester of the 2020-2021 academic year. In order to evaluate the views on distance education, Yıldırım et al. (2014) and consisting of 18 questions and four sub-dimensions, the "Student Views on Distance Education" scale was used. The cronbach alpha reliability coefficient of the scale was calculated as 0.864. The research data were collected with the scale form delivered to the students via google forms. In the analysis of normally distributed data, descriptive statistics (frequency, arithmetic mean, standard deviation), independent sample t-test and one-way variance analysis (ANOVA) test were used. "Pearson Correlation Analysis" was conducted to determine the level of relationship among the dependent variables.Results: Statistically significant differences were observed in favor of female students in the sub-dimension of "instructiveness" in the gender variable of the sample group. In addition, significant differences were found among the variables of the department and grade level of the students. As a result of the correlation analysis, it was determined that there was a positive and highly significant relationship between the "Personal Suitability" sub-dimension and the "Effectiveness" sub-dimension (r=0.846;p<0.01).

Conclusion: Consequently, the students of the faculty of sports sciences in the study stated that they did not find synchronous distance education practices effective enough compared to those of the traditional education, but that distance education was instructive.

Anahtar Kelimeler

• Sports education
• Pandemic
• Distance learning

Kaynakça

1. Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin yeni bilgi teknolojileri kullanımında yükseköğretimin etkisi: İstanbul okulları örneği. The Turkish Online Journal of Education Technology-TOJET, 2(2), 79- 96.
2. Aktaş, Ö., Büyüktaş, B., Gülle, M., & Yıldız, M. (2020). Covıd-19 Virüsünden Kaynaklanan İzolasyon Günlerinde Spor Bilimleri Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Karşı Tutumları. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-9.
3. Alp, A. F. (2021). Uzaktan Eğitim Sürecinde Beden Eğitimi ve Spor, Dijital Uçurum ve Dijital Eşitsizlik. Elif Karagün, Ozan Yılmaz (Ed.), Spor Bilimlerinde Güncel Konular ve Araştırmalar-4 içinde (ss. 26-41). Konya, Çizgi Kitabevi Yayınlar.
4. Barış, M. (2015). Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Öğretime Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Namık Kemal Üniversitesi Örneği. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 36-46.
5. Bozkurt Ö. (2015). Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler (Massive Open Online Courses - MOOCs) ve sayısal bilgi çağında yaşamboyu öğrenme fırsatı. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(1): 56-81.
6. Çavuşoğlu, G., & Acar, K. (2020) Üniversite Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri ile Yaşam Boyu Öğrenme Düzeyleri Arasındaki İlişki. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 11(3), 207-220.
7. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (39), 203-212.
8. Düzgün, S., & Sulak, S. E. (2020). Öğretmen Adaylarının Covıd-19 Pandemisi Sürecinde Uzaktan Eğitim Uygulamalarına İlişkin Görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 619-633.

9. Erfidan, A. (2019). Derslerin Uzaktan Eğitim Yoluyla Verilmesiyle İlgili Öğretim Elemanı ve Öğrenci Görüşleri: Balıkesir Üniversitesi Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi.
10. Ertuğ, C. A. N. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
11. Forehand, M. (2010). Bloom’s taxonomy. Emerging perspectives on learning, teaching, and technology, 41(4), 47-56.
12. Gewin, V. (2020). Five tips for moving teaching online as COVID-19 takes hold. Nature, 580(7802), 295-296,3.
13. Güneş, F. (2000). Okuma-yazma öğretimi ve beyin teknolojisi. Ankara: Ocak Yayınları.
14. Karakuş, C. (2013). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 26-35.
15. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N., & Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (19), 220-241.
16. Karasar, N. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Yirmi Birinci Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
17. Keskin, M. & Özer, D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
18. Kırık, A. (2016). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, (21), 73-94.
19. Lau, J., Yang, B., & Dasgupta, R. (2020). Will the coronavirus make online education go viral. Times Higher Education.
20. McMullan, M., Jones, R., & Lea, S. (2011). The effect of an interactive e-drug calculations package on nursing students’ drug calculation ability and self-efficacy. International Journal of Medical Informatics, 80(6), 421-430.
21. Nenko, Y., Kybalna, N. & Snisarenko, Y. (2020). The COVID-19 Distance Learning: Insight from Ukrainian students. Brazilian Journal of Rural Education, 5, 35-46.
22. Özkul, A.E. & Aydın, C. H. (2012), Öğrenci Adaylarının Açık ve Uzaktan Öğrenmeye Yönelik Görüşleri. Akademik Bilişim Konferansı, 1-3, Şubat, Uşak.
23. Richardson, J. C., Maeda, Y., Lv, J., & Caskurlu, S. (2017). Social presence in relation to students satisfaction and learning in the online environment: A meta-analysis. Computers in Human Behavior, 71, 402-417.
24. Tabachnick B.G. & Fidell L.S. (2007). Using multivariate statistics. Allyn & Bacon, Pearson Education.
25. Telli, S. G., & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
26. Utomo, M.N.Y., Sudaryanto, M. & Saddhono, K. (2020). Tools and strategy for distance learning to respond COVID-19 pandemic in Indonesia. Ingénierie des Systèmes d’Information, 25(3), 383-390.
27. Van Duijn, A. J., Swanick, K., & Donald, E. K. (2014). Student learning of cervical psychomotor skills via online video instruction versus traditional face-to-face instruction. Journal of Physical Therapy Education, 28(1), 94-102.
28. Yalman, M. (2013). Eğitim Fakültesi öğrencilerinin bilgisayar destekli uzaktan eğitim sistemi (moodle) memnuniyet düzeyleri. Turkish Studies; 8(8):1395-1406.
29. Yamamoto, G.T. & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
30. Yıldırım, S., Yıldırım, G., Çelik, E., & Karaman, S. (2014). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik görüşleri: bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 365-370.