NURSES’ ROLE IN SEDATION CONTROL IN INTENSIVE CARE UNITS

Abstract

ABSTRACT

Nursing care is of great importance in intensive care units where interventional procedures are frequently applied, and morbidity and mortality rates are high. To ensure that individuals receiving care and treatment in intensive care units are affected by adverse conditions not at all or as little as possible can only be achieved with the provision of individualized quality nursing care. To accomplish this goal, nurses working in special units such as intensive care units shoulder significant responsibilities. Of these responsibilities, the leading one is to plan and provide care to individuals who need intensive care in line with the nursing process and to keep the record of the care provided. Anxiety and agitation in intensive care units are very common especially among patients receiving mechanical ventilation. To reduce patients’ incompatibility with ventilation, to reduce their anxiety, to help them remember negative intensive care unit-related memories as little as possible, to prevent them from removing the endotracheal tube, vascular catheter etc., to promote the adequacy of patient care services and to protect patient care providers from agitated patients, sedation and analgesia are performed in intensive care units. In the management of anxiety in patients in intensive care units, generally sedation therapy is implemented. Sedative agents are important tools for the management of critical patients. Physicians and nurses resort to non-pharmacological practices to manage patients’ anxiety, in case sedatives are not available or their effectiveness is inadequate, or they want to limit patients’ pharmacological drug requirements. In this article, nurses' indispensable roles in sedation control in intensive care units will be addressed.

Keywords

• intensive care nursing

YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE SEDASYON KONTROLÜNDE HEMŞİRENİN ROLÜ

Öz

Girişimsel işlemlerin yoğun olarak uygulandığı, morbidite ve mortalite oranlarının yüksek olduğu yoğun bakım ünitelerinde hemşirelik bakımı büyük önem taşımaktadır. Yoğun bakım ünitesinde bakım ve tedavi alan bireylerin olumsuz durumlardan etkilenmemesini ya da mümkün olduğu kadar az etkilenmesini sağlamak ancak bireyselleştirilmiş kaliteli bir hemşirelik bakımı ile mümkün olabilir. Bu doğrultuda yoğun bakım ünitesi gibi özel bir birimde çalışan hemşirelere önemli sorumluluklar düşmektedir. Bu sorumluluklarının başında yoğun bakıma gereksinim duyan bireylere hemşirelik süreci doğrultusunda bakım vermek ve bu bakımın planlanarak kaydedilmesi gerekmektedir. Yoğun bakım ünitelerinde anksiyete ve ajitasyona özellikle mekanik ventilatör desteği alan hastalarda sıkça rastlanmaktadır. Hastaların ventilatör ile uyumsuzluğu azaltmak, anksiyetelerini azaltmak, yoğun bakım anılarının hatırlanmasını azaltmak, endotrakeal tüp, vasküler kateter vs. çıkarmalarını önlemek, hasta bakım hizmetlerinin yeterliliğini arttırmak, hasta bakım hizmeti verenleri hastanın ajite hareketlerinden korumak amacıyla yoğun bakım ünitelerinde sedasyon ve analjezi uygulanmaktadır. Yoğun bakım ünitesinde yatan hastalarda anksiyete yönetiminde genellikle sedasyon tedavisi uygulanmaktadır. Sedatif ajanlar kritik hastaların yönetimi için önemli araçlardır. Sedatiflerin kullanılamadığı ya da etkilerinin yetersiz kaldığı durumlarda ya da farmakolojik ilaç gereksinimlerini azaltmak için doktorlar ve hemşireler tarafından hastaların anksiyete yönetiminde non-farmakolojik uygulamalar kullanılmaktadır. Bu yazıda hemşirelerin yoğun bakım ünitelerinde sedasyon kontrolünde vazgeçilmez rollerine yer verilecektir.

Anahtar Kelimeler

• yoğun bakım hemşireliği,sedasyon

Kaynakça

1. 1. Hatipoğlu S. Cerrahi Yoğun Bakım Hemşireliği İlkeleri. Gülhane Tıp Dergisi 2002; 44 (4): 475 – 479.
2. 2. Kaya N, Terzi B. Yoğun Bakım Hastasında Hemşirelik Bakımı. Yoğun Bakım Derg 2011; 1: 21-5.
3. 3. Akdeniz S, Ünlü H. Yoğun Bakım Hemşireliği Yoğun Bakım Dergisi 2004; 4(3):179-185.
4. 4. Korhan AE, Yönt HG, Demiray A, Akça A, Eker A. Yoğun Bakım Ünitesinde Hemşirelik Tanılarının Belirlenmesi ve Nanda Tanılarına Göre Değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi 2015; 5 (1): 16-21.
5. 5. Kavaklı Ö, Uzun Ş, Arslan F. Yoğun Bakım Hemşirelerinin Profesyonel Davranışlarının Belirlenmesi. Gülhane Tıp Dergisi 2009; 51: 168-173.
6. 6. Akçabay M. Yoğun Bakım Ünitesinde Sedasyon Ağrı Kontrolü ve Paralitik İlaç Kullanımı. Yoğun Bakım Dergisi 2002;2(3):151-161.
7. 7. Payen JF, Bru O, Bosson JL, Lagrasta A. Novel E. Deschaux I. Lavagne P. Jacquot C. Assessing Pain İn Critically İll Sedated Patients By Using A Behavioral Pain Scale. Crit Care Med 2001;Vol.29,No.12.
8. 8. Ely WE, Truman B, Shintani A, Thomason WWJ. et al. Monitoring Sedation Status Over Time in ICU PatientsReliability and Validity of the Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS). The Journal of The American Medical Associatıon 2003; Vol 289, No. 22: 2983-2991.

9. 9. Akın KE, Khorshıd L, Uyar M, Çankaya G. Amerikan Yoğun Bakım Hemşireler Birliğinin Sedasyon Değerlendirme Ölçeğinin Türkçe Çevirisinin Güvenirlik Çalışması. F.N. Hem.Derg 2013; 1:40-48.
10. 10. Barr J, Fraser L. et al. Clinical Practice Guidelines for the Management of Pain, Agitation, and Delirium in Adult Patients in the Intensive Care Unit. Critical Care Medicine January 2013; Volume 41,Number 1: 263-306.
11. 11. Coyer MF, Wheeler KM, Wetzig MS, Couchman AB. Nursıng Care of the Mechanıcallly Ventilated Patient: What Does the Evidence Say? Part Two. Intensıve and Crıtıcal Care Nursıng (2007) 23,71-80.
12. 12. Uyar M. Mekanik Ventilasyonda Sedasyon. Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2006;Cilt:4,Sayı:1,syf 65-70.
13. 13. O’Connor M, Bucknall T, Manias E. Sedation Management ın Australıan And New Zeaaland Intensive Care Units: Doctor’s Practıces and Opınıons. Amerıcan Journal of Critical Care May 2010, Volume 19, No 3.
14. 14. Yaşar MA. Yoğun Bakımda Sedasyonun Genel Özellikleri. Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2006; Cilt:4, Sayı: 1.
15. 15. Richard KA. et al. Klinik Yoğun Bakım.1.Baskı. İstanbul: İstanbul Medikal Yayıncılık; 2009. s. 51-59.
16. 16. Weir S, O’Neill A. Experiencez of Intensive Care Nurses Asssessing Sedation/Agitation in Criticallly İll Patients. Journal Complication British Association of Critical Care Nurses, Nursing in Critical Care 2008; Vol 13 No 4 pp 185-194.
17. 17. Yılmaz C. Yoğun Bakim Ünitesinde Mekanik Ventilasyon Süresi Üzerine Hemşire Kontrollü Sedasyon Protokolünün Etkisi. Uludağ Üniversitesi Tip Fakültesi Anesteziyoloji Ve Reanimasyon Anabilim Dali Uzmanlık Tezi, 2008.
18. 18. Sarıcaoğlu F, Akıncıl S, B, Dal D, Aypar Ü. Yoğun Bakım Hastalarında Analjezi Ve Sedasyon; Derleme Hacettepe Tıp Dergisi 2005; 36:86-90.
19. 19. Sessler CN. Gosnell MS. et al. The Richmond Agitation–Sedation Scale Validity and Reliability in Adult Intensive Care Unit Patients. Am J Respir Crit Care 2002; Med Vol 166.pp 1338-1344.
20. 20. Seyhan ÖT. Yoğun Bakımda Kullanılan Sedatif ve Analjezik Ajanlar. Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2006; Cilt:4, Sayı: 1, syf 45-49.
21. 21. Korhan AE. Mekanik Ventilasyon Desteğinde Olan Hastalarda Sedasyon Yönetiminde Hemşirenin Rolü. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi 2012; 16 (1).
22. 22. Karaman R. Yoğun Bakım İnfeksiyonlarında Hemşirenin Rolü: Yoğun Bakım Hemşiresinin Rolü. Yoğun Bakım Dergisi 2002;2(Ek 1):5-8.
23. 23. Sessler CN, Varney K. Patient- Focused Sedation and Analgesia in the ICU. Amerıcan College of Chest Physicians 2008; 133; 552-565.
24. 24. Pohlman A. Nursıng Issues Related to Sedatıon Management. 6th Conference- Sedation Therapy: Improvıng Safety and Quality of Care. Executıve Summary Conference Report pp 29-31.
25. 25. Junior APN, Neto RCP, Barcelos de FW, Park M. Validity, Reliability And Applicability Of Portuguese Versions Of Sedation- Agitation Scales Among Critically İll Patients. Sao Paulo Med J 2008; 126(4):215-9.
26. 26. Awati MN, Awati AM, Samudyatha TJ. Sedatıon In Icu. J of Evidence Based Med & Hlthcare 2014; pISSN- 2349-2562, eISSN- 2349-2570/ Vol. 1/Issue 14, Page 1821.
27. 27. Aydın N, BÜN. Yoğun Bakım Ünitesinde Bispectral İndeks Monitörizasyonu İle Klinik Sedasyon Skorları Arasındaki Korelasyonun Değerlendirilmesi. Sağlık Bakanlığı Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği. Uzmanlık Tezi. 2008, İstanbul.
28. 28. Hepkarşı A. Ramsay ve Rıchmond Sedasyon Skalaları Kullanımında Hemşire ve Doktor Arasındaki Uyumunun Karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Anestezi ve Reaminasyon Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi. 2013, İzmir.
29. 29. Karayurt Ö. Akyol Ö. Yoğun Bakım Hastalarında Ağrı Değerlendirmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2008;11: 4.
30. 30. Yaşayacak A. Eker F. Kalp Damar Cerrahisi Yoğun Bakım Ünitesinde Yatan Hastalarda Deliryum ve Risk Faktörlerinin Belirlenmesi. Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi 2012;Cilt 20,Sayı 2:265-274.
31. 31. Sılay F. Yoğun Bakım Ünitelerinde Sedasyon-Ajitasyon Ve Ağrı Değerlendirmesinde Kullanılan İki Ölçüm Aracının Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlilik Ve Güvenilirlik Çalışması. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü İç Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı Programı Yüksek Lisans Tezi. 2016. İzmir.
32. 32. Carrasco G. Instruments for Monitoring İntensive Care Unit Sedation. Crit Care 2000;4:217–225.
33. 33. Arıboğan A. Yoğun Bakım Hastalarında Ağrı, Sedasyon ve Paralizi Monitörizasyonu. Başkent Üniversitesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı (Erişim Tarihi: 28.12.2014).