Yoğun Bakımda Sıvı Dengesi Takibi

Öz

Sıvı ve elektrolit bozuklukları, yoğun bakım ünitesinde en sık karşılaşılan sorunlar arasın-

dadır. Sıvı replasmanının amacı, normal doku perfüzyonunu ve hemodinamiyi sağlamaktır. Ancak

bunu yaparken hipovolemiden olduğu kadar hipervolemiden kaçınmak da önemli rol oynar. Sıvı

dengesi bozukluklarının iyi tanımlanmaları tedavi ve bakım açısından çok önemlidir. Bu derlemede

yoğun bakım ünitelerindeki sıvı replasmanı ve sıvı dengesi takibi ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hemşirelik,sıvı izlemi,yoğun bakım ünitesi

Follow-Up Fluid Balance in Intensive Care Unit

Abstract

Disturbances in fluid and electrolytes are the most common clinical problems among

in the intensive care unit. The aim of the fluid replacement are restoration of normal hemody-

namics and tissue perfusion. But avoiding hypervolemia, as well as hypovolemia, plays a pivotal

role in the intensive care unit. Description of fluid and electrolyte disorders is very critical in terms

of treatment and care. This review will focused on fluid replacement therapy and follow up fluid

balance in intensive care unit.

Keywords

• Nursing,fluid monitoring,intensive care unit

Kaynakça

1. Toraman F. Kalp cerrahisinde sıvı elektrolit tedavisi. GKDA Derg 2013; 19:53-66.
2. Ören B. Sıvı elektrolit dengesi ve dengesizlikleri. İçinde: Temel Hemşirelik Kavramlar, İlkeler, Uygulamalar. Fatma A.A. editör, 2. baskı. İstanbul Medikal Yayıncılık; 2008. s. 185-200.
3. Kaplan G, Dedeli Ö. Homeostazis ve etkileyen faktörler. İçinde: Gülten K, editör. Temel İç Hastalıkları Hemşireliği Kavram ve Kuramlar. İstanbul Tıp Kitabevi: İstanbul; 2012. s. 59-112.
4. Demirel İ, Atalan K, Çakar N. Yoğun bakım ünitesinde sıvı-elektrolit ve asit baz dengesi. Turkiye Klinikleri J Int Med Sci 2006; 2: 45-61.
5. Bouchard J, Mehta RL. Fluid balance issues in the critically ill patient. Contrib Nephrol 2010; 164: 69-78.
6. Bigatello L. Critical Care Handbook of Massachuseltts General Hospital. Çeviri Ed. Topeli A.İ. Güneş Tıp Kitabevleri; 2010.
7. Saladin K. Water, electrolyte and acid-base 1028.9.balance. In: Anatomy & physiology: the unity of form and function. 3rd ed. New York: Mc-Graw-Hill; 2004.
8. Birman H. Vücut sıvı-elektrolitleri ve asit-baz dengesi. Türkiye Klinikleri J Int Med Sci 2006; 2: 1-9.

9. Koçyiğit Ö. I. Sıvı elektrolit ve asit baz dengesi bozuklukları.İçinde: Eti F, Olgun N, editörler. Yoğun Bakım Seçilmiş Semptom ve Bulguların Yönetimi. Akademisyen Tıp Kitabevi: Ankara; 2016, ss. 39-66.
10. Lee J.W. Fluid and electrolyte distrubances in critically ill patients. Electrolyte Blood Press 2010; 8:72-82.
11. Rivers E, Nguyen B, Havstad S, et al. Early goal-directed therapy in the treatment of severe sepsis and septic shock. N Engl J Med 2001; 345:1368-1377.
12. Dellinger R. P., Carlet J. M., Masur H., et. al. Surviving Sepsis Campaign guidelines for management of severe sepsis and septic shock. Intensive care medicine, 30(4), 536-555.
13. Schetz M. Assessment of volume status. In: Critical care nephrology. 2nd ed. Philadelphia: Saunders; 2009. p. 499-504.
14. Sakr Y, Vincent JL, Reinhart K, et al. Hightidal volume and positive fluid balance are as sociated with worse outcome in acute lung injury. Chest 2005; 128:3098-3108.
15. Payen D, de Pont AC, Sakr Y, Spies C, Rein-hart K, Vincent JL. A positive fluid balance is associated with a worse outcome in patients with acute renal failure. Crit Care 2008;12:R74.
16. Rickard CM, Courtney M, Webster J. Central venous catheters: Survey of ICU practices. J Adv Nurs 2004; 48: 247-256.
17. Theaker C. Infection control issues in central venous catheter care. Intensive Crit Care Nurs 2005; 21: 99-109.
18. Kırsan LE. Santral venöz kateterizasyon ve basınç monitorizasyonu. İçinde: Anestezinin Sırları. James D, Editor. Türkçe çeviri: Yalım Dikmen. Nobel Tıp Kitabevleri; 2006. s. 131-138.