MUSICAL ANALYSIS OF ULVİ CEMAL ERKİN STRING QUARTET

Abstract

This study examines the musical identity and works of Ulvi Cemal Erkin, one of the important figures of the Turkish music reform in the Republican era and one of the composers of the “Turkish Five”. This article particularly discusses how Erkin combines Anatolian folk music with Western classical music forms through his work “String Quartet”. Furthermore, his place in the Turkish Quintet, his contributions as an educator and conductor, and his influence on the development of polyphonic music in Turkey are analyzed. In the study, the methods of literature review and musical analysis were used. The scores of the piece were analyzed in detail and evaluated in terms of harmony, form and historical context. In the piece, makam transitions, pentatonic scales, syncopated rhythms and traditional dance motifs (horon, zeybek) are combined with Western musical techniques. Musical elements such as pizzicato, glissando and syncopation reflect the unique timbres of Turkish music. In this respect, Erkin's music is similar to the universal music approach of nationalist composers such as Bartók. Erkin's education at the Paris Conservatory enabled him to blend the influences of French romanticism and impressionist music with the local colors of Anatolia. “String Quartet” is a successful example that combines the emotional expression of traditional long airs and laments with the Western sonata form. This work shows that Erkin's music not only creates a national identity, but also represents Turkey on the international music scene. It is thought that this study will be an alternative source for understanding the technical and cultural dimensions of Erkin's music. In conclusion, Ulvi Cemal Erkin's works are a successful reflection of the cultural modernization process of the Republic. His musical language, which brings together the traditional and the modern, maintains its importance today.

Keywords

• : Ulvi Cemal Erkin
• contemporary Turkish music
• Turkish Five
• string quartet
• musical analysis.

ULVİ CEMAL ERKİN YAYLI ÇALGILAR DÖRTLÜSÜNÜN MÜZİKAL ANALİZİ

Öz

Bu çalışma, Cumhuriyet dönemi Türk müzik reformunun önemli isimlerinden ve “Türk Beşleri” bestecilerinden biri olan Ulvi Cemal Erkin’in müzikal kimliğini ve eserlerini incelemektedir. Özellikle "Yaylı Çalgılar Dörtlüsü" adlı eseri üzerinden, Erkin’in Anadolu halk müziği ile batı klasik müzik formlarını nasıl birleştirdiği ele alınmıştır. Ayrıca, onun Türk Beşleri içindeki yeri, eğitimci ve şef olarak yaptığı katkılar ve Türkiye’de çok sesli müziğin gelişimine etkisi incelenmiştir. Çalışmada, kaynak taraması ve müzikal analiz yöntemleri kullanılmıştır. Eserin notaları detaylı bir şekilde incelenerek armoni, form ve tarihsel bağlam açısından değerlendirilmiştir. Eserde, makamsal geçişler, pentatonik diziler, aksak ritimler ve geleneksel dans motifleri (horon, zeybek) batılı müzik teknikleriyle birleştirilmiştir. Pizzicato, glissando ve senkop gibi müzikal öğeler, Türk müziğinin kendine özgü tınılarını yansıtmaktadır. Bu yönüyle Erkin’in müziği, Bartók gibi ulusalcı bestecilerin evrensel müzik anlayışıyla benzerlik göstermektedir. Erkin’in Paris Konservatuvarı’ndaki eğitimi, eserlerinde Fransız romantizmi ve izlenimci müziğin etkilerini taşırken, Anadolu’nun yerel renkleriyle harmanlanmasını sağlamıştır. "Yaylı Çalgılar Dörtlüsü", geleneksel uzun hava ve ağıtların duygusal anlatımını, batılı sonat formuyla birleştiren başarılı bir örnektir. Bu eser, Erkin’in müziğinin sadece ulusal kimlik oluşturmakla kalmadığını, aynı zamanda Türkiye’yi uluslararası müzik sahnesinde temsil ettiğini göstermektedir. Bu incelemenin Erkin’in müziğinin teknik ve kültürel boyutlarını anlamak için alternatif bir kaynak olacağı düşünülmektedir. Sonuç olarak, Ulvi Cemal Erkin’in eserleri, Cumhuriyet’in kültürel modernleşme sürecinin başarılı bir yansımasıdır. Geleneksel ile moderni buluşturan müzik dili, günümüzde de önemini korumaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ulvi Cemal Erkin
• çağdaş Türk müziği
• Türk beşleri
• yaylı çalgılar dörtlüsü
• müzikal analiz.

Kaynakça

1. KAYNAKLAR Aktüze, İ. (2002). Müziği Okumak, cilt.2, İstanbul: Pan Yayınları
2. Akbulut Demirci, Ş. (2018). Three Turkish composers and their Paris education years Universal Journal of Educational Research, 6(11), 2577-2585.
3. Altınsoy, A. (2017). Ulvi Cemal Erkin keman konçertosu’nun müzikal analizi. (Yüksek Lisans Tezi, T.C. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Müzik Ana Sanat Dalı, İzmir). Erişim adresi Ulusal Tez Merkezi.
4. Aracı, E. (2001). Ahmed Adnan Saygun doğu-batı arası müzik köprüsü. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
5. Artaç, A. (2021). Konservatuvarların çalgı eğitimi müfredatlarında çağdaş Türk müziği eserlerinin yerinin incelenmesi. Akademik Sanat Dergisi. 14, 51-80.
6. Aybulus, Ş. (2019). Necil Kazım Akses’in Besteci ve Eğitimci Kimliği ile 1. ve 4. Yaylı Çalgılar Dörtlüsü Üzerine İnceleme. Balkan Müzik ve Sanat Dergisi, 1(2), (63-76).
7. Belce, M. S. (2018). Ulvi Cemal Erkin'in "Köçekçe" İsimli Orkestra İçin Dans Rapsodisi'nin Müzikal Analizi ve Orkestra Şefliği Teknikleri Açısından İncelenmesi. (Yüksek Lisans Sanat Çalışması Raporu). Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü.
8. Boran, İ. Şenürkmez, K. Y. (2010). Kültürel tarih ışığında çoksesli batı müziği. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

9. Çalgan, K. (1991). Duyuşlar-Ulvi Cemal Erkin. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları
10. Çavuş Ü. (2019). Ulvi Cemal Erkin’in “Köçekçe” senfonik eserinin trompet sololarının incelenmesi ve çalış teknikleri. Balkan Müzik ve Sanat Dergisi, 1(1), 55-69.
11. Deniz, Ü. (2016). Milli Musiki ve Türk Beşleri: Türk Beşleri tarafından çokseslendirilmiş olan türkülerin armoni anlayışı bakımından incelenmesi. Ankara: Gece Kitaplığı Yayınları.
12. İlyasoğlu, E. (1994). Zaman İçinde Müzik. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
13. İşkodralı. M.E. (2019), Cumhuriyet, Türk müziği ve Türk beşlileri. Balkan Müzik ve Sanat Dergisi, 1(1), 23-30.
14. Kalın, I. (2019). Ulvi Cemal Erkin piyano sonatının biçimsel yapısı ve çalış teknikleri açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi. T.C. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü. İzmir).
15. Mimaroğlu, İ. (2006). Müzik tarihi. İstanbul: Varlık Yayınları.
16. Munzur, M. (2013). The formal analysis of the violin concerto by Ulvi Cemal Erkin in terms of structural studies. Journal of Education and Future, 4, 123 – 128.
17. Ortakale, G. (2007). Türk Halk Müziğinin Klasik Batı Müziğine Etkileri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Say, A. (1985). Müzik Ansiklopedisi, 2. Cilt, Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
19. Saydam, Akif (1997). Ünlü müzisyenler yaşamları, yapıtları. Ankara: Arkadaş Yayınevi.
20. Savaş, S. Ulvi Cemal Erkin’in “Beş Damla” adlı eseri’nin bölümlerinin karakter parçası olarak incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(119), 209-223.
21. Usta, Ö. (2018). Ahmed Adnan Saygun’un Dizisel Yaklaşımına Bir Örnek: Yaylı Kuartet No. 2, Op. 35. Eurasian Journal of Music and Dance,13, 34-53.
22. Yanya, A. (2015). 21. yüzyıla kadar cumhuriyet dönemi Türk bestecilerin eserlerinde fagotun yerine genel bir bakış ve Ulvi Cemal Erkin’in köçekçe orkestra süitinde fagotun kullanımı. (Yüksek Lisans Tezi). T.C Yaşar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
23. Yazgan, E. (2016). Ulvi Cemal Erkin’in piyanolu beşli eserine yönelik bir inceleme. (Yüksek Lisans Tezi). Yaşar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
24. (http1): (Erişim adresi: www.ulvicemalerkin.com), (Erişim tarihi: 05.03.2025).