MASUMİYETTEN DELİLİĞE: DONIZETTI'NİN LUCIA DI LAMMERMOOR OPERASINDA LUCIA'NIN DÖNÜŞÜMÜ

Öz

ÖZ Donizetti'nin 1835 tarihli Lucia di Lammermoor operası bel canto geleneğini simgeleyen bir operadır. Operanın kaynağı Sir Walter Scott'un 1819 tarihli Lammermoor Gelini romanıdır. Lucia'nın "delilik sahnesi" opera dünyasında zihinsel çöküşün en ünlü tasvirlerinden biridir. Bu çalışmanın amacı, Lucia'nın karakterini ve deliliğe geçişini dramatik ve psikolojik yorumlama yoluyla incelemektir. Onun deliliği, kişiliğini ve etrafındaki baskıcı güçleri ortaya çıkarır. Çalışma sırasında operayla ve Lucia'nın karakteriyle ilgili literatür taraması, analiz yöntemleri ve psikanalitik yaklaşım uygulanmıştır. Sonuçlar, Lucia'nın Edgardo ile düet yaptığı ilk sahnelerinin masumiyetiyle romantizm ihtiyacının varlığını gösterirken, ataerkil düzende aile ve zoraki evlilik gibi yönlendirmeler tarafından kısıtlandığını vurgulamaktadır. Lucia; Enrico ve Raimondo tarafından psikolojik baskı altına alınmaktadır. Bu nedenle, onun dış baskılara bağlı ve duygusal olarak kırılgan olduğu yorumlanabilir. Orkestra rengi, vokal yazımındaki kesintiler ve armonik gerginlik gibi bazı önsezi işaretleri Lucia’nın istikrarsızlığının sinyallerini vermektedir. Ünlü "Il dolce suono" aryasını söylediği delilik sahnesinin içinde yaşamayı seçtiği alternatif bir gerçeklik mi yoksa delilik mi olduğundan emin olmak mümkün değildir. Delilik, bir opera karakterinin neredeyse kaçınılmaz olan baştan çıkarılma ve ölüm planından kurtulmasının birkaç yolundan biridir. Lucia'nın delilik sahnesi, çılgıncasına dans ederken ve vokal virtüözlük gösterisinde arzularını, huzurunu ve neşesini kanıtlar. Aryanın dramatik işlevi, baskıcı güçlerden kurtuluştur. Lucia’nın sesi hem bir kaçış hem de bir silaha dönüşür. Kanlı elbisesi ve fiziksel çöküşü, müziğin delilik temasını destekler. Deliliği, kendini ifade edebileceği bir alan bulabildiği on dokuzuncu yüzyıl operasında romantik bir ideal ve trajik bir kaçınılmazlıktır.

Anahtar Kelimeler

• Lucia di Lammermoor
• Donizetti
• Lucia
• opera
• delilik

FROM INNOCENCE TO INSANITY: THE TRANSFORMATION OF LUCIA IN DONIZETTI’S LUCIA DI LAMMERMOOR

Öz

ABSTRACT The opera Lucia di Lammermoor by Donizetti in 1835 is an opera that symbolizes the bel canto tradition. The source for the opera is the novel The Bride of Lammermoor by Sir Walter Scott in 1819. The “mad scene” of Lucia is one of the most famous depictions of mental collapse in the opera world. The purpose of this study is the examination of Lucia’s character through her passage into madness, through dramatic and psychological interpretation. Her madness reveals her personality as well as the oppressive forces around her. During the study, literature review, analysis methods and psychoanalytic approach were applied regarding the opera and Lucia's character. The results demonstrate Lucia's need for romance, evident in the innocence of her early scenes in a duet with Edgardo, while also highlighting her constraint by family and forced marriage within the patriarchal order. Lucia is psychologically oppressed by Enrico and Raimondo. Therefore, she can be interpreted as dependent on external pressures and emotionally fragile. Certain foreboding signs, such as orchestral coloration, vocal pauses, and harmonic tension, foreshadow Lucia's instability. It is impossible to be certain whether the scene of madness in which she sings her famous aria "Il dolce suono" represents an alternative reality she chooses to inhabit or madness itself. Madness is one of the few ways an operatic character can escape the almost inevitable plot of seduction and death. Lucia's madness scene demonstrates her desire, peace, and joy through her frenzied dancing and vocal virtuosity. The aria's dramatic function is liberation from oppressive forces. Lucia's voice becomes both an escape and a weapon. Her bloody dress and physical collapse reinforce the music's theme of madness. Madness is a romantic ideal and a tragic inevitability in nineteenth-century opera, in which she finds a space for self-expression.

Anahtar Kelimeler

• Lucia di Lammermoor
• Donizetti
• opera
• Lucia
• insanity

Kaynakça

1. Allen-Bayes, B. (2024). Lucia di Lammermoor (State Opera South Australia). (Erişim Adresi: https://limelight-arts.com.au/reviews/lucia-di-lammermoor-state-opera-south-australia/), (Erişim Tarihi: 27.10.2025).
2. Ashbrook, W. (1982). Donizetti and his Operas. Cambridge: Cambridge University Press.
3. Dastarlı, E., & Okkalı, İ. C. (2024). Performansın Köklerine İnmek/Sınırlarını Belirlemek: Neo-Şamanist Bir Ritüel Olarak Performans Sanatı. Sanat Tarihi Yıllığı, (33): 21-47.
4. Donizetti G. (1926). Lucia di Lammermoor. Libretto by S Cammarano. Piano-Vocal Score. New York/London: G Schirmer.
5. Gerber, M. (2015). Power in madness: a critical investigation into the musical representation of female madness in the mad scenes of Donizetti’s ‘Lucia’from Lucia di Lammermoor (1835) and Thomas’s ‘Ophélie’from Hamlet (1868). (Yüksek Lisans Tezi). University of Pretoria, South Africa.
6. Gül Ş, Hocaoğlu C. (2022). Psikiyatrik Belirtiler İle Başvuran Nörosifiliz: Bir Olgu Sunumu. Med J Sdu, 29(4): 681-6.
7. Heide, J. V. (2025). Synopsis of Donizetti’s Lucia di Lammermoor, Utah Symphony | Utah Opera. (Erişim Adresi: https://utahopera.org/explore/courses/synopsis-of-donizettis-lucia-di-lammermoor/), (Erişim Tarihi: 27.10.2025).
8. Layla. (2012). Met Opera Live in hd Summer Encore: Lucia di Lammermoor, (Erişim Adresi: https://kaopweb.com/2012/07/18/met-opera-live-in-hd-lucia-di-lammermoor/), (Erişim Tarihi: 28.10.2025).

9. Lockhart, E. (2014). Pimmalione: Rousseau and the Melodramatisation of Italian Opera. Cambridge Opera Journal, 26(1): 1-39. doi:10.1017/S0954586713000347
10. McClary, S. (1991). Excess and Frame: The Musical Representation of Madwomen, Feminine Endings: Music, Gender, and Sexuality içinde, Minneapolis: University of Minnesota Press.
11. Merer, N. H. (2021). Get Thee to an Asylum: Reflecting on the Evolution of Mental Illness and Its Portrayal in Thomas’s Operatic Mad Scene, (Doktora Tezi). University of California, Santa Barbara.
12. Peschel E, Peschel R. (1992). Donizetti and the Music of Mental Derangement: Anna Bolena, Lucia di Lammermoor, and the Composer's Neurobiological Illness. Yale J Biol Med. 65(3):189-200. PMID: 1285447; PMCID: PMC2589608.
13. Scott, S. W. (1886). The Bride of Lammermoor, Adam & Charles Black.
14. Sharma, T. (2020). Lucia's Liberation: Feminine Madness in Donizetti's Lucia di Lammermoor. (Doktora Tezi). Wellesley College.
15. Simionescu, C. (2016). Vicenzo Bellini's Opera Creation, A Means of Cultural Communication. International Journal of Communication Research, 6(1): 84.
16. Tziboula, A., & Rentzeperi-Tsonou, A. M. (2024). Exploring Donizetti’s Operas and Unveiling His Evolutionary Trajectory Through Those with Themes from the Moorish Kingdom and English History. International Journal of Music and Performing Arts, 11, 8-20.
17. Weinstock H. (1963). Donizetti and the World of Opera in Italy, Paris, and Vienna in the First Half of the Nineteenth Century. New York: Pantheon Books.
18. Wikshåland, S. (2007). Elektra's Oceanic Time: Voice and Identity in Richard Strauss. 19th-Century Music, 31(2): 164-174.