J. S. BACH BWV 939 DO MAJÖR PRELÜDÜN PERFORMANSA YÖNELİK ÇALIŞMA ANALİZİ

Öz

Bu araştırma, Johann Sebastian Bach’ın BWV 939 numaralı Do Majör Prelüd adlı eserini biçimsel ve melodik biçimde analiz etmeyi ve bu analiz ışığında, söz konusu eserin öğretici işleviyle birlikte Barok dönem müziğine özgü anlatım biçimlerini nasıl yansıttığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma, öğrencilerin Johann Sebastian Bach’a ait BWV 939 numaralı Do Majör Prelüd adlı piyano eserini yorumlama becerilerini geliştirmeye yönelik bir çalışma yöntemi ortaya koyması açısından önem taşımaktadır. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada doküman analizi yöntemi kullanılmış olup, Bach BWV 939 Do Majör Prelüd bu yöntemle analiz edilmiştir. Eserin biçimsel ve melodik yapısına ilişkin yapılan çözümlemeler sonucunda, icraya yönelik yorumlama sürecini destekleyecek altı çalışma cümlesi belirlenmiştir. Bu cümleler eserin yapısal bütünlüğünü oluşturan bölümleri temsil etmekte ve analiz sürecinde hem biçimsel çözümleme hem de performans odaklı çalışmalara rehberlik etmektedir. Bu yaklaşımla, eserin müzikal bütünlüğü çok katmanlı bir bakış açısıyla değerlendirilmiş ve Barok dönem müziğinin öğretimine yönelik bütüncül bir çalışma modeli sunulmuştur. Araştırma, biçimsel analiz ile icra süreçlerini bütünleştirerek müzik pedagojisine hem kuramsal hem de uygulamalı düzeyde katkı sağlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bach
• piyano
• form analizi
• çalışma analizi
• müzikal analiz.

PERFORMANCE-ORIENTED STUDY ANALYSIS OF J. S. BACH'S PRELUDE IN C MAJOR, BWV 939

Abstract

This research aims to analyse Johann Sebastian Bach's Prelude in C Major, BWV 939, from a formal and melodic perspective, showing how it reflects Baroque narrative forms and its educational role. The research is significant in that it presents a method of study aimed at developing students' ability to interpret Johann Sebastian Bach's piano piece, Prelude in C Major, BWV 939. This qualitative study employed document analysis as its methodology, and Bach's BWV 939 Prelude in C Major was analyzed using this method. As a result of the analyses conducted on the formal and melodic structure of the piece, six study phrases have been identified to support the interpretation process for performance. These phrases represent the sections that form the structural integrity of the piece and guide both formal analysis and performance-focused work during the analysis process. With this approach, the musical integrity of the work has been evaluated from a multi-layered perspective, and a comprehensive working model for teaching Baroque period music has been presented. By integrating formal analysis with performance processes, the research contributes to music pedagogy at both theoretical and practical levels.

Keywords

• Bach
• piano
• form analysis
• study analysis
• musical analysis.

Kaynakça

1. Bach, J. S. (1895). Short preludes and fugues for the pianoforte (W. Mason, Ed. & fingered; Schirmer’s Library of Musical Classics, Vol. 15). New York: G. Schirmer, Inc.
2. Bent, I. ve Drabkin, W. (1987). The new grove handbooks in music: Analysis. Macmillan Press.
3. Cangal, N. (2011). Müzik formları. Ankara: Arkadaş Yayınevi.
4. Cook, N. (1990). Music, imagination, and culture. Oxford: Clarendon Press.
5. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
6. Dandelot, G. (2001). Müzikal kuruluş derslerinin özeti (M. Özdemir, Çev.) İzmir: Edition Bafa.
7. Demirbatır, R. E., Yağcı, F., ve Ezentaş, R. (2020). J. S. Bach’ın eğitim amaçlı eserlerinden BWV 784 La Minör envansiyonunun geometrik modellemesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 326-345.
8. Fenmen, M. (1991). Müzikçinin el kitabı. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.

9. Green, B., ve Gallwey, T. (2002). The inner game of music. London: Pan Books.
10. Guba, E. G. ve Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. Handbook of qualitative research, 2(105), 163-194.
11. Hodeir, A. (1992). Müzik türleri ve biçimleri (Çev. İ. Usmanbaş). İstanbul: İletişim Yayınları.
12. Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Bingley: Emerald Group Publishing Limited.
13. Leichtentritt, H. (1951). Musical form. Cambridge: Harvard University Press.
14. Sınır, İ. (2020). J.S. Bach’ın BWV 851 numaralı prelüd ve fügünün formel ve tonal analizi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 12-36.
15. Yücetoker, İ. (2012). J. S. Bach’ın eğitim yapıtlarından olan envansiyonlar ve prelüd–füglerin incelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, 31, 1–14.
16. Yucetoker, I. (2016). The visual memory-based memorization techniques in piano education. Eurasian Journal of Educational Research, 65, 111–128. DOI: 10.14689/ejer.2016.65.07