The Intermediate Relationship of Self-Efficiency Between Emotional Intelligence and Entrepreneurship Intention

Öz

Duygusal Zekâ ve Girişimcilik Niyeti Arasında Öz Yeterliliğin Aracılık İlişkisi

Öz

Bu çalışmanın temel amacı duygusal zekanın girişimcilik niyetini hangi yönde etkilediğini araştırmak ve bununla birlikte duygusal zeka ile girişimcilik niyeti ilişkisinde öz yeterliliğin ‘aracı değişken’ vazifesi gösterip göstermediğinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma yöntemi olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Yıldız Teknik Üniversitesi 2021-2022 yılları arasında işletme bölümünde eğitim gören lisans ve yüksek lisans öğrencilerine kolayda örneklem yöntemi ile uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak Chi- Sum Wong’un duygusal zeka ölçeği, Gavin Cassar & Henry Friedman’ın özyeterlilik ölçeği, Francisco Liñán & Juan Carlos Rodríguez-Cohard & José M. Rueda- Cantuche’ın girişimcilik niyeti ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programları ve PROCESS eklentisi kullanılarak analiz edilmiştir. Analizlerde duygusal zekanın girişimcilik niyetini pozitif yönde etkilediği ve duygusal zekanın kişilerin girişimcilik niyetini özyeterlilik vasıtasıyla arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Özyeterliliğin girişimcilik niyeti ile duygusal zeka arasında aracı etkisi olduğu bu çalışmayla ortaya konmuştur. Bu çalışmanın sonuçlarının literatüre katkısı olduğu gibi girişimci ve girişimci adaylarına ayrıca da işverenlere katkı sağlayacağı düşülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik
• Girişimcilik Niyeti
• Duygusal Zeka
• Öz yeterlilik.

Kaynakça

1. KAYNAKÇA Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı. Sakarya yayıncılık.
2. Atabay, İ. ve Alamur, B. (2016). İşletme ve Muhasebe Eğitimi Alan Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerinin Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi.
3. Global Business Research Congress (Gbrc). 26-27 Mayıs 2016. İstanbul, 2: 465-474.
4. Aydin, E. (2020). Girişimcilik eğitimi alan üniversite öğrencilerinin, girişimci kişilik özellikleri ve girişimcilik eğilimleri arasındaki ilişki; Batı Karadeniz bölge üniversite öğrencilerine yönelik bir uygulama.
5. Ballı, E., Ballı Koca, A.İ. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Bireysel Değerleri ve Girişimcilik Eğilimleri. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 18 (1), 101-121.
6. Baltaş, Zuhal (2006), İnsanın Dünyasını Aydınlatan ve İşine Yansıyan Işık: Duygusal Zekâ (3. Basım), İstanbul: Remzi Kitabevi.
7. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review, 84(2), 191.
8. Boyd, N. G., & Vozikis, G. S. (1994). The influence of self-efficacy on the development of entrepreneurial intentions and actions. Entrepreneurship theory and practice, 18(4), 63-77.

9. Cassar, G., & Friedman, H. (2009). Does self‐efficacy affect entrepreneurial investment?. Strategic Entrepreneurship Journal, 3(3), 241-260.
10. Chi Sum Wong ; Kenneth S. Law and Lynda Song, ‘The Construct and criterion validity of emotional intelligence and its potential utility for management studies’, Journal of Applied Psychology, Vol:89, No:3, 2000, s.483-496.
11. Cumming, E. A. (2005). An investigation into the relationship between emotional intelligence and workplace performance: An exploratory study (Doctoral dissertation, Lincoln University).
12. Cope, J. (2005). Toward a dynamic learning perspective of entrepreneurship. Entrepreneurship theory and practice, 29(4), 373-397.
13. Çetinkaya Bozkurt, Ö. (2011). Dünyada ve Türkiye’de Girişimcilik Eğitimi: Başarılı Girişimciler ve Öğretim Üyelerinden Öneriler. Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Çolakoğlu, H., & Çolakoğlu, T. (2016). Üniversitelerdeki Girişimcilik Eğitimi İle Öz Yeterlilik Algısı Ve Girişimcilik Potansiyeli İlişkisi Üzerine Bir Saha Araştırması. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 17(37 Girişimcilik Özel Sayısı), 70-84.
15. Demirel, E. T., Düşükcan, M., & Ölmez, M. Çoklu Zekâ Alanlarının Girişimcilik Davranışına Etkisi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 97-105.
16. Drnovsek, M., Wincent, J. ve Cardon, M. S. (2010). Entrepreneurial Self-Efficacy And Business Start-Up: Developing A Multi-Dimensional Definition. International Journal Of Entrepreneurial Behaviour And Research, 16(4), 329-348.
17. Fatoki, O. (2014). The Entrepreneurial Intention of Undergraduate Students in South Africa: The Influences of Entrepreneurship Education and Previous Work Experience. Mediterranean Journal of Social Sciences , 294-299.
18. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. Sage Publication (3rd baskı). London.
19. Forbes, D. P. (2005). The effects of strategic decision making on entrepreneurial self–efficacy. Entrepreneurship theory and practice, 29(5), 599-626.
20. Garson, G. D. (2012). Testing statistical assumptions: Blue book series. Asheboro: Statistical Associate Publishing, 12(15), 16-20.
21. Goleman, Daniel (2010), İş Başında Duygusal Zekâ(7. Baskı), (Çev. Handan Balkara, Filiz Deniztekin ve Osman Deniztekin), İstanbul: Varlık Yayınları.
22. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis 6th Edition. Pearson Prentice Hall. New Jersey. humans: Critique and reformulation. Journal of Abnormal Psychology, 87, 49-74.
23. Hmieleski, K. M., & Baron, R. A. (2008). When does entrepreneurial self‐efficacy enhance versus reduce firm performance?. Strategic Entrepreneurship Journal, 2(1), 57-72.
24. Işık, M., & Çiçek, B. (2020). Planlı davranış teorisi perspektifinden girişimcilik niyeti üzerinde sosyal sermaye öz yeterlilik ve öz saygının rolü. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 15(1), 185-206.
25. Jiwa, S., Lavelle, D., & Rose, A. (2005). E-Entrepreneurship: Learning in a simulated environment. Journal of Electronic Commerce in Organizations (JECO), 3(3), 42-56.
26. Kickul, J., & D'Intino, R. S. (2005). Measure for measure: modeling entrepreneurial self-efficacy onto instrumental tasks within the new venture creation process. New England Journal of Entrepreneurship.
27. Korkmaz, O. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi Cilt (14) Sayı II, 209-226.
28. Krueger, N. F., Reilly, M. D., & Carsrud, A. L. (2000). Competing models of entrepreneurial intentions. Journal of Business Venturing, 15(5), 411-432.
29. Linan, F., Rodriguez-Cohard, J. C. ve Rueda-Cantuche, J. M. (2011). Factors Affecting Entrepreneurial Intention Levels: A Role For Education. International Entrepreneurship And Management Journal, 7(2), 195-218.
30. Luszczynska, A., Mohamed, N.E., & Schwarzer, R. (2005). Self-Efficacy and social support predict benefit finding 12 months after cancer surgery: The mediating role of coping strategies. Psychology, Health & Medicine, 10(4), 365-375.
31. McStay, D. (2008). An Investigation of Undergraduate Student Self-employment Intention and The Impact of Entrepreneurship Education and Previous Entrepreneurial Experience. Doctor of Philosophy, School of Business University of Australia. Miller, D. (2011).
32. Morrison, A. (2006). A contextualisation of entrepreneurship. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research.
33. Mueller, S. L., & Thomas, A. S. (2000). Culture and entrepreneurial potential: A nine country study of locus of control and ınnovativeness, Journal of Business Venturing, 16, 51–75.
34. Naktiyok, A., Nur Karabey, C., & Caglar Gulluce, A. (2010). Entrepreneurial self-efficacy and entrepreneurial intention: the Turkish case. International entrepreneurship and management journal, 6(4), 419-435.
35. Öneren, M. (2012). İç Anadolu Bölgesindeki Genç Nüfusun Girişimcilik Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi (7:2) ss.7-28.
36. Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models.Behavior research methods, 40(3), 879-891.
37. Sezer, C. (2013). Kariyer olarak girişimcilik ve girişimcilik niyetini etkileyen faktörlerin içerik analizi ile belirlenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(2), 49-60.
38. Seçilmiş, C., & Düşmezkalender, E. (2020). Kriz Algısının Girişimcilik Niyeti Üzerindeki Etkisi: Özyeterliğin Aracılık Rolü. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(2), 2142-2150.
39. Stephen L. Mueller and Mary Conway Dato-On, ‘Gender-Role Orientation as a Determinant of Entrepreneurial Self-Efficacy’, Journal of Developmental Entrepreneurship, Vol. 13, No. 1, 2008, s. 4.
40. Sudak, M. K., & Zehir, C. (2013). Kişilik tipleri, duygusal zeka, iş tatmini ilişkisi üzerine yapılan bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 141-165.
41. Taş, A. (2016). Girişimcilik Eğitimi ile Girişimcilik Eğilimi Arasındaki İlişkinin Parametrik Tekniklerle Analizi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 105 S.
42. Thomas, A. S., & Mueller, S. L. (2000). A case for comparative entrepreneurship: Assessing the relevance of culture. Journal of international business studies, 31(2), 287-301.
43. Wilson, F., Kickul, J., & Marlino, D. (2007). Gender, entrepreneurial self–efficacy, and entrepreneurial career intentions: Implications for entrepreneurship education. Entrepreneurship theory and practice, 31(3), 387-406.
44. Vivarelli, M. (2012). Entrepreneurship in Advanced and Developing Countries: A Microeconomic Perspective. A microeconomic perspective.
45. Yelkikalan, N. (2006). 21. yüzyılda girişimcinin yeni özelliği: Duygusal zekâ. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi.
46. Yeşilyaprak, B. (2001). Duygusal zeka ve eğitim açısından doğurguları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 25(25), 139-146.
47. Yvonne Stys & Shelly L. Brown,’ A rewiew of emotional intelligence literatüre and imp- lications for corrections’, Research Branch Correctional Service of Canada, 2004, Vol:10.