ETNİK ÇADIR-ETNİK KİMLİK: SAVAŞI MERKEZE ALAN TÜRK ROMANI ÖRNEKLEMİNDE

Etnik kimlik-etnik çadır, bireyin kendisini ötekilerden farklı tanıtma veya hâkim ideolojinin bireyi farklı tanımlama çabaları sonucunda ortaya çıkan bir olgudur. Kişinin “ben kimim” sorusuna verdiği yanıt, yalnızca vatandaşı olduğu ülkeye ya da ulusuna veya mensubu bulunduğu ekonomik sınıfa atıfta bulunarak tezahür etmemekte aksine birey, kendine ait farklı birtakım tanımlama biçimlerine de yönelmektedir. Bireyin çocukluk döneminden itibaren üstlendiği roller ve bu rollerle yaşadığı travmalar etnik çadırın nedenidir. Etnik çadır; grup aidiyetinin barınağıdır. Savaşı merkeze alan bütün anlatılarda etnik kökene bağlı çatışma entrik kurgunun çerçevesini oluşturur. Bu bağlamda savaşın hem eylemsel, hem düşünsel, hem de duygusal boyutlarının ele alındığı 10 eser (Hilal Görününce, Aşela, Ağlama Tuna, Emanet Çeyiz Mübadele İnsanları, Bingöl Cepheleri, Soğuk Cennetin Çocukları, Paylaşılmayan Topraklar, Yüzbaşı Selahattin’in Romanı I-II, Günbatımı) politik-psikolojik yorumla ve edebiyat sosyolojisi ilkeleri çerçevesinde incelenmiştir.

Ethnic identity-ethnic tent is a phenomenon that emerges as a result of the efforts of the individual to introduce themselves as different from the others or the efforts of the dominant ideology to define the individual differently. The answer given by the person to the question “who am I” does not only manifest by referring to the country of citizenship or nationality or the economic class to which he/she is a member but, on the contrary, the individual also tends to some different forms of self-identification. The roles that the individual has undertaken since childhood and the traumas experienced due to these roles are the cause of the ethnic tent. Ethnic tent; is the shelter of group belonging. In all narratives centered on war, conflict based on ethnic origin forms the framework of the plot. In this context, 10 works that deal with both the operational, intellectual and emotional dimensions of the war (Hilal Görününce, Aşela, Ağlama Tuna, Emanet Çeyiz Mübadele İnsanları, Bingöl Cepheleri, Soğuk Cennetin Çocukları, Paylaşılmayan Topraklar, Yüzbaşı Selahattin’in Romanı I-II, Günbatımı) has been studied with political-psychological interpretation and within the framework of the principles of sociology of literature.