YAHYA KEMAL: “KENDİ GÖK KUBBEMİZ” ALTINDA ÖLÜM
Öz
Ölüm, hayatın kaçınılmaz bir gerçeğidir. Doğmak ve yaşamak ne kadar tabii ise ölüm de o kadar tabii ve hakikattir. İnsanoğlu yaşadığı müddetçe bu gerçeğin farkındadır. Farkındalığının azaldığı durumlarda, yakınındaki bir kişinin yahut bir diğer canlının ölümü üzerine kişide bu bilinç yeniden canlanır.
Temelde maddi bir şey olan ölüm, mahiyeti itibariyle özellikle filozofların, teologların ve sanatçıların temel meselelerinden bir olmuştur. Sanatkâr, yaşamı herkesten daha fazla derinlemesine idrak eden, gözlemleri, duyuş ve sezişleri en fazla olan kişidir. Bu durumda ölüm sanatçıların elinde biyolojik bir hadise olmaktan çıkmış, bir estetik değer ve anlam kazanmıştır. Ölüm meselesini yoğun bir şekilde işleyen sanatçılarımızdan bir tanesi de hiç kuşkusuz Yahya Kemal’dir.
Çalışmamızda bir temel olması bakımından, Türk şiirinde ölüm konusunun nasıl bir çizgide ilerlediği hususunda genel bir değerlendirme yapılmış, ardından şairin Kendi Gök Kubbemiz adlı kitabında yer alan şiirlerinde ölüm temasını nasıl ele aldığını incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgün, Mehmet (1999). “1839-1920 Yılları Arasında Türkiye’de Aydınlanmanın Uzantısı Olarak Temsil Edilen Felsefî Akımlar”, AÜ İlahiyat Fakültesi, C.40, 1: 475-497.
- Bachelard, Gerard (2006). Su ve Düşler Maddenin İmgelemi Üzerine Bir Deneme. O. Kunal (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi.
- Banarlı, Nihat Sami (1964). “Süleymaniye’de Bayram Sabahı”, Yüksek İslam Enstitüsü Dergisi. İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi.
- Banarlı Nihat Sami (1997). Yahya Kemal Yaşarken. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.
- Beyatlı, Yahya Kemal (1974b). Aziz İstanbul. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.
- Beyatlı, Yahya Kemal (1976). Çocukluğum, Gençliğim, Siyasi ve Edebî Hatıralarım. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.
- Beyatlı, Yahya Kemal (1974a). Eski Şiirin Rüzgârıyle. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.
- Beyatlı, Yahya Kemal (1995). Kendi Gök Kubbemiz. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.
- Bıyıklı, Şaban (2013). “Yahya Kemal’de Din ve Metafizik Algısı-1”. Türk Dili, S.737: 18-25.
- Cüceloğlu, Doğan (1991). İnsan ve Davranış. İstanbul: Remzi.
