TOPLUMCU GERÇEKÇİ ŞİİRDE ŞİDDET MİTİ

nsanı diğer varlıklardan ayıran zihinsel süreçler söz ile dışarı aktarıldığında, söz, kişinin muhata- bına ulaşma ve kendini ifade etme çabasında bir köprü vazifesi görür. Dil, kişinin kazanımlarını ve düşünce yapısını bütün perspektifleriyle ortaya ko- yan ayrıcalıklı bir aktarım unsuru olarak kolektif bi- lincin çehresini yansıtırken, sürekli gelişim ve kendi etki alanını derinlemesine/ enlemesine genişletme çabasındadır. Dilin sistemli bir koda dönüşerek in- sanlar arası iletişimin temel ögesi konumuna eriş- mesinden bu yana, edebiyat değerler dizgesini taşı- yan bir sanat olarak kadim tecrübesiyle dilin bütün gelişim/ ilerleme merhalelerinde söz hakkını elinde bulundurur. Edebiyat sanatının meyvesi olan edebi eser; tarihsel, psikolojik, sosyolojik faktörlerin fark- lı bileşenleriyle işlenmiş bir bilincin/ muhayyilenin ürünüdür. Bazı zamanlar duyguları sarih bir biçim- de cömertçe sunan edebi eser, bazen onu ortaya koyan sanatçının zihinsel zevklerini, duygusal yo- ğunluğunu ya da ortaya çıktığı dönemin psikolojik/ toplumsal/ siyasal/ ideolojik zeminini gizleyen ço- kanlamlı bir labirente dönüşür. Bu tür edebi eser- lerin şifrelerini ortaya koymak ya da yaratıcısının bilinçaltına ulaşmak için, edebiyatın sanatsal ve bi- limsel kolları üzerinde derin bir bilgi birikiminin ya- nında, eserin alt anlamlarını tarafsız bir şekilde ir- delemeye matuf eleştirel bilincin yetkinliği gerekir.