Yeşil İdeolojiler Bağlamında Yeşil Siyasetin Türkiye’deki Siyasi Partilere Yansımaları
Öz
Doğanın dengesinin insan müdahalesi sonucu bozulması ile gündeme gelen çevresel sorunların, zaman içinde sınır tanımadığı anlaşılmıştır. Çevresel yıkımın etkileri ve önemi anlaşıldıkça konuya olan ilgi de artmış, yıkımın önüne geçilebilmesi ve verilen zararların telafi edilebilmesi için düşünsel alanda yeni akımlar ortaya çıkmıştır.
Özellikle 1960’lı yılların politik rüzgârlarıyla çevresel sorunlara çözüm bulma çabaları ve yeşil düşüncenin yeni toplumsal hareketler ile şekillenmesi, yeşil düşüncenin ideolojik gelişme arayışına da temel oluşturmuştur. Bu kapsamda faşizm, feminizm, sosyalizm ve liberalizm gibi ideolojilerin ekolojik düşünceyle yeniden yorumlanması ile yeşil ideolojiler ortaya çıkmıştır. Yeşil ideolojiler ile çevresel sorunlar politikaya konu olmuş, bu bağlamda da yeşil ideolojilerin siyasal boyutunu oluşturan yeşil partiler dünya siyasetinde yerini almaya başlamışlardır. Özellikle Alman ve İngiliz yeşil parti örnekleri, siyasi anlamda yeşil partilerin siyasi temsil noktasında önemli bir dönüm noktasını oluşturmuştur.
Yeşil düşüncenin gelişimi, siyasette ve ekonomide çevreci eğilimlerin güçlenmesi, akademik alanda önemli bir çalışma alanı olarak yeşil politik teoriyi biçimlendirmiştir. Sözü edilen gelişmelerden hareketle kaleme alınan bu çalışma ile yeşil düşünceye temel oluşturan ekofaşizm, ekofeminizm, ekososyalizm, ekoliberalizm ve yeşil muhafazakârlık gibi ideolojilerin temel argümanlarından hareketle, yeşil ideolojilerin yeşil siyasete yansımaları Dünya örnekleri üzerinden değerlendirilmekte ve Türkiye’deki yansımaları analiz edilmektedir.
Türkiye’nin yeşil parti deneyimi siyasi yaşama
belirgin bir biçimde etki edecek bir düzeye erişememiş olsa da artan çevre
sorunları ve yurttaşların çevreye olan duyarlılığındaki artış, siyasi
partilerin gerek parti programlarında gerekse de seçim beyannamelerinde çevreye
yer vermeleri sonucunu doğurmuştur. Bu çalışmada, 24 Haziran 2018 Türkiye genel
seçim sonuçları çerçevesinde mecliste temsil hakkı kazanan Adalet ve Kalkınma
Partisi (AKP), Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP),
İyi Parti (İYİ Parti) ve Halkların Demokratik Partisi (HDP)’nin parti programları
temel alınarak ve 1 Kasım 2015 genel seçimleri ile 24 Haziran 2018
Cumhurbaşkanlığı seçimlerine ait partilerin seçim beyannameleri üzerinden,
onların çevreye yönelik yaklaşımları analiz edilmektedir. İncelenen bu beş
partiye ek olarak, Türkiye’de yeşil siyasetin örneğini oluşturan Yeşiller ve
Sol Gelecek Partisi’nin parti programı da ayrıca değerlendirilmektedir. Bu
bağlamda çalışma, belirtilen analizler üzerinden Türkiye’de yeşil ideolojilerin
yeşil siyaset üzerindeki etkilerine dair literatürdeki boşluğu gidermeyi
hedeflemektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adams, Jame, Michael Clark, Lawrence Ezrow, and Garret Glasgow. (2006), “Are Niche Parties Fundamentally Different from Mainstream Parties? The Causes and the Electoral Consequences ofWestern European Parties’ Policy Shifts, 1976–1998”, American Journal of Political Science, 50 (13): 513-529.
- Benlisoy, Stefo (2017), “Ekososyalist Alternatif ve Ekolojik Devrim”, İmga Orçun ve Hakan Olgun (Ed.), Yeşil ve Siyaset Siyasal Ekoloji Üzerine Yazılar (Ankara: Liberte Yayınları): 295-330.
- Bennıe Lynn (1995), “Greens in the United Kingdom and Ireland Weak But Persistent”, Emilie van Haute (Ed.), Green Parties in Europe (London: Routledge Press): 196-216.
- Biz’le Değişir HDP 24 Haziran 2018 Seçim Bildirgesi, http://www.hdp.org.tr/tr/materyaller/24-haziran-secimleri, (26.05.2018).
- Bookchin, Murray (2014), Ekolojik bir Topluma Doğru, Abdullah Yılmaz (Çev.) (İstanbul: Sümer Yayıncılık). Bookchin, Murray (2017), Toplumu Yeniden Kurmak, Kaya Şahin (Çev.), (İstanbul: Sümer Yayıncılık).
- Bramwell, Anna. (1989), Ecology in 20th Century, (New Heaven: Yale University Press). Büyük İnsanlık Büyük Barış HDP Parti Programı, http://www.hdp.org.tr/tr/part i/parti-programi, (15.05.2018).
- Büyük İnsanlık MHP 1 Kasım 2015 Seçim Bildirgesi, https://www.hdp.org.tr/images/UserFiles/Documents/Editor/HDP%20Se%C3%A7im%20Bildirgesi%20Tam%20Metin.pdf, (05.06.2019).
- Carlassare, Elizabeth (2000). “Socialist and Cultural Ecofeminism: Allies in Resistance”, Ethics and the Environment, 5 (1): 89-106.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Kentsel Politika
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
18 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
22 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
29 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 1